[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΠΛΗΘΑΙΝΟΥΝ οι δηλώσεις για τις δυνατότητες συμμαχικών κυβερνήσεων. Σ’
αυτό το παζάρι ο κ. K. Μητσοτάκης πρωταγωνίστησε, όχι πάντως τυχαία.

Ο κόσμος, κυρίως από το 1996, έχει αρχίσει να αναρωτιέται έντονα σε τι
σημαντικό διαφέρουν τα δύο μεγαλύτερα κόμματα, μη διαπιστώνοντας, σε πολλές
περιπτώσεις, ουσιαστικές διαφορές.

Στα διεθνή ζητήματα είδε την Ελλάδα να εμπλέκεται, έστω εμμέσως, σε πολέμους.
Στα εθνικά θέματα παρακολούθησε κοκορομαχίες, κουμπαριές και ζεϊμπέκικα. Και
στο τεράστιο ζήτημα του αμερικανοβρετανικού σχεδίου Ανάν παρακολούθησε ένα
θέατρο σκιών ανάμεσα στους «δύο μονομάχους». Στα ζητήματα δημοκρατίας τρόμαξε
με τις κάμερες, τα Ζέπελιν, τα «μαγαζιά» της ΕΥΠ, τις ξένες μυστικές υπηρεσίες
και τις υποκλοπές. Στα κοινωνικά ζητήματα παρακολούθησε να γιγαντώνεται η
ιδιωτική υγεία, η ιδιωτική ασφάλιση και η ιδιωτική παιδεία. Και στα ζητήματα
πολιτισμού και αισθητικής παρακολούθησε ανά την Ελλάδα το ένα αυθαίρετο να
σηκώνεται μετά το άλλο, καταστρέφοντας νεοκλασικά, νησιά, οικισμούς,
καλντερίμια και αρχοντικά.

Τίθεται ασφαλώς ένα ερώτημα. Έχει δίκιο ή όχι ο κ. K. Μητσοτάκης στην
τελευταία του εκτίμηση για τη δυνατότητα συγκρότησης συμμαχικής κυβέρνησης;
Κάτι τέτοιο μπορεί να βοηθήσει τον τόπο, τον λαό, την ειρήνη στην περιοχή;
Πόσο καλό ή κακό είναι να τα βρουν δύο ή περισσότερα κόμματα;

Ασφαλώς θα μπορούσε κανείς κατ’ αρχήν να απαντήσει ότι είναι καλό να
συνεργάζονται πολιτικές δυνάμεις. Τίθεται όμως ένα βασικό ερώτημα: Για ποιον
σκοπό; Μήπως για να περνούν ευκολότερα αντιλαϊκές πολιτικές κάνοντας
συνενόχους όλο και περισσότερους παράγοντες; Για να γίνονται οι φτωχοί…
φτωχότεροι και οι πλούσιοι… πλουσιότεροι; Για να περάσουν πιο… οικουμενικά
αντιδημοκρατικοί νόμοι για την παρακολούθηση και τον έλεγχο πολιτών και λαϊκών
κινημάτων; Για να γίνει ακόμη περισσότερο… ξέφραγο αμπέλι η Ελλάδα, εν όψει
κι άλλων συγκλονιστικών ανακατατάξεων στα Βαλκάνια και στη Μέση Ανατολή ή
ακόμη και στο Αιγαίο και στη Θράκη, κάτι που επιδιώκουν ξένες δυνάμεις;

Τότε όμως δεν έχεις μπροστά σου μια συμμαχική κυβέρνηση για μια εθνική,
κοινωνική και λαϊκή ανάταση, παράγοντα σταθερότητας, ειρήνης και ανάπτυξης
στην περιοχή.

Θα πρόκειται για τερατογένεση, για ένα ακόμη τέρας!