Mισθοί που δεν φθάνουν ούτε για τα αναγκαία

«Για το νοίκι πληρώνω 240 ευρώ, για τη ΔΕΗ 100 και άλλα τόσα για τους
υπόλοιπους λογαριασμούς του σπιτιού. Για το κινητό πληρώνω περίπου 70 ευρώ τον
μήνα. Μέχρι εδώ 510. Κι ακόμη δεν έχω υπολογίσει το φαγητό και άλλα είδη
πρώτης ανάγκης…».

Ο Λάζαρος Κυρίτσης είναι καθηγητής Μέσης Εκπαίδευσης, διορισμένος σε νησί του
Αργοσαρωνικού. Ο μεικτός μισθός του – με επίδομα από τον πρόσφατο γάμο του και
από το μεταπτυχιακό δίπλωμα που διαθέτει – είναι 960 ευρώ τον μήνα. Με τα
χρήματα αυτά πρέπει να πληρώνει τα πάγια έξοδα του σπιτιού που νοικιάζει, να
πηγαινοέρχεται στην Αθήνα όπου μένουν η γυναίκα και οι γονείς του, να
εξασφαλίζει το φαγητό του.

Με καθαρές αποδοχές από 605 έως 800 ευρώ τον μήνα είναι υποχρεωμένη να ζει μια
ολόκληρη γενιά Ελλήνων. Σύμφωνα με στοιχεία του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ,
περίπου 250.000 εργαζόμενοι στην Ελλάδα αμείβονται με τα κατώτερα όρια των
μισθών, την ίδια στιγμή που η πλειονότητα των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα,
περίπου 1,8 εκατομμύρια άνθρωποι, αμείβεται με λιγότερα από 1.000 ευρώ τον
μήνα.

«Ο μέσος κατώτατος μισθός στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι διπλάσιος από τον
κατώτατο μισθό στην Ελλάδα», λέει ο κ. Γιάννης Κουζής, καθηγητής Εργατικού
Δικαίου και σύμβουλος στο Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ. «Χαμηλόμισθοι δεν
είναι μόνο οι νέοι και οι νεοπροσλαμβανόμενοι: κάποιος που αμείβεται με τον
μισθό του ανειδίκευτου εργάτη και ξεκινά με 600 ευρώ, έπειτα από δεκαπέντε
χρόνια θα παίρνει 800».

Αναντιστοιχία μισθών – δαπανών. Ωστόσο, το μεγάλο πρόβλημα είναι η
αναντιστοιχία μισθών και αναγκαστικών δαπανών. Όπως εξηγεί ο κ. Κουζής, οι
εργαζόμενοι «βομβαρδίζονται» με συνεχείς ανατιμήσεις και ταυτόχρονα με
καταναλωτικά πρότυπα που οδηγούν μοιραία στον δανεισμό. Σύμφωνα με έρευνα της
Τραπέζης της Ελλάδος, κάθε νοικοκυριό το 2005 χρωστούσε 19.600 ευρώ, έναντι
15.500 ευρώ το 2004 – σημειώθηκε δηλαδή αύξηση 26,45%. H ίδια έρευνα έδειξε
ότι ένας στους δύο δανειολήπτες δυσκολεύεται να πληρώνει τις οφειλές του προς
τις τράπεζες, ενώ ένας στους δέκα δεν εξυπηρετεί κανονικά τα δάνειά του. Στα
καταναλωτικά δάνεια, μάλιστα, δεν πληρώνουν κανονικά τις δόσεις τους περίπου
το 15% των δανειοληπτών.

Με τον μισθό των 600 – 800 ευρώ, πάντως, ο μήνας «βγαίνει» δύσκολα, πράγμα που
έχει ως συνέπεια μεγάλο ποσοστό νέων να θυσιάζουν την… ανεξαρτησία τους
επιλέγοντας να μένουν ακόμη και μετά τα τριάντα τους στο πατρικό σπίτι, ενώ
ταυτόχρονα αναβάλουν για… αργότερα τον γάμο και την απόκτηση παιδιών. Πέντε
στους 10 νέους ηλικίας από 25 έως 30 χρόνων και 7 στους 10 ηλικίας από 19 έως
25 επιλέγουν αναγκαστικά να μένουν με την οικογένειά τους, σύμφωνα με έρευνα
του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών (EKKE).

ΘΑΝΑΣΗΣ ΓΑΛΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

«Ποια οικογένεια; Δεν περισσεύουν»

«Έρχονται στιγμές που τα βγάζω ίσα ίσα. Και να σκεφτεί κανείς πως το
διαμέρισμα στο οποίο μένω είναι ιδιόκτητο – ήταν της γιαγιάς μου. Και όμως με
τα 800 ευρώ τον μήνα, δεν καταφέρνω να αφήσω ούτε ένα ευρώ στην άκρη».

Ο 30χρονος Θανάσης Γαλανόπουλος εγκατέλειψε πριν από 6 χρόνια τον Πύργο Ηλείας
για την Αθήνα προς αναζήτηση εργασίας. Ο ίδιος δηλώνει τυχερός, καθώς βρήκε
αμέσως δουλειά και μάλιστα πλήρους απασχόλησης, ως επαγγελματίας οδηγός.
Έτσι… μήνας μπαίνει, μήνας βγαίνει έχει μεν σταθερό μισθό, αλλά έχει και
πάγια έξοδα που τρέχουν: «Χρειάζομαι περίπου 200 ευρώ τον μήνα για τους
λογαριασμούς. Στο σούπερ μάρκετ ξοδεύω άλλα 100-150 ευρώ και γύρω στα 50-70
ευρώ για βενζίνη. Ακόμη και στο τσιγάρο σκέφτομαι να κάνω περικοπές – είναι
περίπου 90 ευρώ τον μήνα», λέει ο κ. Γαλανόπουλος, ενώ αναρωτιέται: «Πώς είναι
δυνατόν κάποιος να ζήσει την οικογένειά του με αυτά τα χρήματα; Ο λόγος που
δεν παντρεύονται οι νέοι είναι κατά βάση οικονομικός».

Το χειρότερο, πάντως, σύμφωνα με τον κ. Γαλανόπουλο, είναι η πεποίθηση ότι τα
οικονομικά του δεν πρόκειται να βελτιωθούν στο μέλλον, παρεκτός και καταφέρει
να βρει και μια δεύτερη δουλειά.

ΗΛΙΑΣ ΣΟΥΛΕΛΕΣ

«Ένας καφές μόνο κάθε Σάββατο»

Οικονομία κάθε μέρα αναγκάζεται να κάνει ο νεαρός Ηλίας Σουλελές που εργάζεται
εδώ και 2 χρόνια σε εταιρεία κατασκευής μηχανισμών επίπλων προκειμένου να
καταφέρνει να βγάζει τον μήνα με το μισθό του των 700 ευρώ.

«Όταν κάθε μήνα πρέπει να πληρώνεις ενοίκιο 250 ευρώ, όπως εγώ, για την
γκαρσονιέρα των 32 τ.μ., εισιτήρια για τις μετακινήσεις, λογαριασμούς, τότε
δεν υπάρχουν περιθώρια για σπατάλες», λέει στα «NEA».

Όπως προσθέτει, το πρώτο πράγμα που έχει περιορίσει είναι οι έξοδοί του για
διασκέδαση. «Να βγω κάθε βράδυ έστω για έναν καφέ; Μόνο το Σάββατο μπορώ να το
κάνω αυτό». Την ίδια οικονομική στενότητα αντιμετωπίζει και στις εβδομαδιαίες
αγορές του στο σούπερ μάρκετ. «Αποφεύγω να αγοράζω τα επώνυμα προϊόντα για να
γλιτώσω χρήματα. Και τις μάρκες στα ρούχα τις έχω… ξεχάσει. Διαφορετικά ο
προϋπολογισμός μου θα έπεφτε έξω… Και βέβαια όλα αυτά τα καταφέρνω και με τη
βοήθεια των γονέων μου από το χωριό. Εάν δεν εξασφάλιζα απ’ αυτούς κάποια
τρόφιμα, όπως λάδι ή κρέας, πολύ δύσκολα θα τα έβγαζα πέρα». Ακόμα και στο
κάπνισμα, λέει, κάνει οικονομία: «Εδώ και καιρό καπνίζω τα… “φτηνά” πακέτα».

ΛΟΥΣΙΑ ΡΟΜΑΝΟ

«Στερήθηκα την ανεξαρτησία μου»

«Αρχικά ήμουν ενθουσιασμένη, γιατί βρήκα αμέσως δουλειά στον τομέα μου. Όσο
όμως περνάει ο καιρός αρχίζω και βλέπω τα πράγματα πιο απαισιόδοξα, αφού τα
έσοδά μου είναι μόλις 700 ευρώ». H 26χρονη Ελληνοϊταλίδα Λουσία Ρομάνο έχει
ολοκληρώσει τις σπουδές της στην Ειδική Αγωγή και εργάζεται τα τελευταία δύο
χρόνια σε σύλλογο για άτομα με ειδικές ανάγκες. Στην ερώτηση «στερείστε κάτι
εξαιτίας του χαμηλού μισθού σας», η Λουσία Ρομάνο απαντά χωρίς δεύτερη σκέψη:
«Την ανεξαρτησία μου! Θα ήθελα να νοικιάσω σπίτι μόνη μου, αλλά με 700 ευρώ
δεν πρόκειται να συμβεί».

ΤΑΣΟΣ ΛΟΥΝΗΣ

«5 ευρώ την ημέρα ατομικά έξοδα»

«Ξοδεύω την ημέρα για προσωπικά μου έξοδα μέχρι… 5 ευρώ για να τα βγάλω
πέρα». Ο 25χρονος Τάσος Λουνής είναι αποθηκάριος σε εταιρεία παραδοσιακών και
βιολογικών προϊόντων της Θεσσαλονίκης και φροντίζει για τις παραδόσεις των
προϊόντων, με μηνιαίο καθαρό μισθό 660 ευρώ!

Ο νεαρός ζει με την αρραβωνιαστικιά του σε μια γκαρσονιέρα της Καλαμαριάς και
τα έξοδά του είναι περισσότερα από τα έσοδα, αφού μόνο τα «πάγια» φθάνουν τα
600 ευρώ. Όπως λέει, μάλιστα, οι περικοπές γίνονται από παντού, ενώ για ρούχα
ταξιδεύουν στη Βουλγαρία. «Πηγαίνουμε για να βρούμε κανένα φθηνό ρούχο, γιατί
εδώ είναι απλησίαστα».

«Έχω και άλλα έξοδα», τα οποία ευτυχώς καλύπτει η αρραβωνιαστικιά του, που
«αμείβεται ως ασκούμενη δικηγόρος με το ποσό των 300 ευρώ και τη βοηθούν
οικονομικά οι γονείς της».

Ο Τάσος Λουνής μετά τη δουλειά του κάνει μαθήματα για να γίνει δάσκαλος
οδήγησης. «Αυτά τα έξοδα, που είναι περίπου 350 ευρώ το εξάμηνο, δεν τα έβαλα
στο σύνολο γιατί δεν τα έχουμε κάθε μήνα», είπε. Λόγος για έξοδο διασκέδασης
δύσκολα γίνεται στο νεαρό ζευγάρι. «Εάν βγούμε, μόνο σε καφετέρια για ένα
ποτό, όχι όμως παραπάνω, δεν γίνεται», επισημαίνει.