Mπιτς βόλεϊ…

Όπως οι ποδοσφαιριστές της Δανίας το καλοκαίρι του ’92 μαζεύτηκαν από τις
παραλίες και κατέκτησαν το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, έτσι και οι γεννημένοι
πρωταθλητές παίκτες του Ολυμπιακού επανήλθαν στις σοβαρές υποχρεώσεις με έναν
και μόνο στόχο: να σαρώσουν στον τελικό του Κυπέλλου! Το κλίμα διακοπών που
επικρατεί εδώ και μήνες στο προπονητήριο του Ρέντη μπήκε στην… μπάντα, η
δουλειά έγινε άκρως επαγγελματικά, οι δυνάμεις αρκούσαν για το χθεσινό
ντέρμπι, το 3-0 ήρθε με απίστευτη ευκολία. Χαλαρά…

Ο Ολυμπιακός πανηγυρίζει το δεύτερο συνεχόμενο νταμπλ και πρέπει να πάμε στη
δεκαετία του ’50 για να δούμε ανάλογο επίτευγμα. Όποιος έχει αμφιβολία για το
ποια είναι η κορυφαία ομάδα, καλύτερα να γυρίσει πλευρό και να συνεχίσει τον
μακάριο ύπνο του… Τι πέτυχαν οι νταμπλούχοι; Με εντυπωσιακά σκορ εξασφάλισαν
πέντε νίκες στα ισάριθμα ντέρμπι της (φετινής) περιόδου. Το κατόρθωμα,
μοναδικό! Στη δε AEK του Σάντος, ο Σόλιντ έριξε τρεις ξεγυρισμένες τριάρες! Ο
Νορβηγός με ρυθμό περιπάτου κατατρόπωσε τον Πορτογάλο, τον προπονητή ο οποίος
δεν βρήκε αντίδοτο στα σχέδια του αντιπάλου του. Μάλιστα, η AEK στα σπουδαία
ραντεβού του δεύτερου μισού της περιόδου αδυνατεί να αποκτήσει επαφή με τα
δίχτυα. Δίχως γκολ, τίτλοι γιοκ!

H ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ των ποδοσφαιριστών του Ολυμπιακού αποδείχθηκε ανώτερη
από το αμφιλεγόμενο πάθος που επέδειξαν οι αντίστοιχοι της AEK. Ο Νικοπολίδης
των ρεκόρ, ενώπιόν του έβλεπε το τρίτο συνεχόμενο νταμπλ. Ο Κωνσταντίνου έχασε
την κλασική ευκαιρία στο πρώτο ημίχρονο, αντί όμως να… κρυφτεί, φρόντισε να
πάρει τη ρεβάνς και να γράψει το 1-0. Ο Νορβηγός προπονητής δεν κυνήγησε…
χίμαιρες και στη θέση όσων έλειπαν απλώς επέλεξε να βάλει τους αυθεντικούς
αντικαταστάτες. Αντί του Ρίμπο ο Καφές. Στη θέση του Πάντου ο Μαυρογενίδης.
Μέσα ο Μπουλούτ; Εκτός ο Γεωργάτος. Το ποδόσφαιρο είναι απλό – όποιος θέλει να
λύνει σταυρόλεξα, πηγαίνει σπίτι του ή μάλλον στο… Εστορίλ. Όπως ο Σάντος…

Γιατί ο Πορτογάλος, λες και έψαχνε να κάνει το καλύτερο δώρο στον Ντέμη,
επέλεξε να βάλει στο κέντρο της άμυνας τον κολλητό του προέδρου, τον Δέλλα. Τι
το ήθελε; Το πείραμα απέτυχε παταγωδώς. H ομάδα έγινε άνω κάτω, ο Τσιρίλο
έχασε το μόνιμο ταίρι του από την αρχή της σεζόν (τον Αλεξόπουλο, δηλαδή) και
η άμυνα τρίκλιζε. Όσοι φέρνουν στον νου το γκολ του Κύπριου θα διαπιστώσουν
πως ο Δέλλας θέλει χρόνο ώστε να θυμίσει τον απροσπέλαστο μπακ του 2004. Το
2-0 ήρθε με… αμυντική (!) κίνηση του Ίβιτς και εκπληκτικό αυτογκόλ, ενώ στο
3-0 αποδείχθηκε πως ακόμη και όταν ο Ριβάλντο απουσιάζει, κάποιος μπορεί να
λειτουργήσει αντ’ αυτού! Εν προκειμένω, ο Καστίγιο. Σλάλομ και κλειστές
ντρίμπλες ανάμεσα σε Γεωργέα – Αλεξόπουλο και όταν είδε ο νεαρός ότι δεν…
έσπασε τη μέση των αμυντικών της AEK, έκανε ένα χορευτικό στον Τσιρίλο και
κάρφωσε την μπάλα (με το κακό πόδι, το δεξί!) στη γωνιά του Σορεντίνο. H
ενέργεια ήταν για «χάι λάιτς» και σκεφτείτε πως η τριπλέτα των Σόλιντ,
Μπουλούτ, Σούρερ τη γιόρτασε με την καρδιά της.

H AEK άντεξε ένα ημίχρονο. Όταν έφαγε το πρώτο γκολ το ηθικό της
κατέρρευσε. Μετά το 2-0, οι παίκτες της έμοιαζαν ακούνητοι, όπως οι αγελάδες
που κατέκλυσαν από χθες το κέντρο και τις πλατείες της Αθήνας. Αλλά το θέαμα –
αν σκεφθούμε και το τέλος της σεζόν – δεν ήταν για… ισχνές αγελάδες! Ο
Ολυμπιακός βρήκε ρυθμό με τον δήθεν βετεράνο Τζόλε να κερδίζει στα σπριντ
νεώτερους αντιπάλους του, το δίδυμο των Σούρερ – Ανατολάκη να βάζει στοίχημα
με τους υποψήφιους αντικαταστάτες του και τον Νικοπολίδη να σταματά το σουτ
του Κατσουράνη. Εκεί εν πολλοίς (και μαζί στην ευκαιρία του ηρωικού Λύμπε)
κρίθηκε ο νικητής του τελικού. Οι προσωπικότητες και οι επαγγελματίες νικητές
υπερίσχυσαν μιας απλής δίψας για τη νίκη.

Και ο Σόλιντ έκανε ακόμη πιο πικρό το αντίο του Σάντος. Ενός τεχνικού ο οποίος
την παραμονή του τελικού πότισε με συναίσθημα όλη την AEK. Το αποτέλεσμα δεν
τον δικαίωσε. Και θα φύγει έχοντας χάσει το μεγαλύτερο μέρος των θαυμαστών
του, ύστερα από μια ολότελα αψυχολόγητη ενέργεια!

Όσο για τον κόσμο της AEK, αποχώρησε απογοητευμένος. H ομάδα του Ντέμη μπορεί
να πάρει τη δεύτερη θέση. Να βγει στο Τσάμπιονς Λιγκ. Αλλά δεν πείθει κανέναν.
Ούτε τους πλέον φανατικούς και διψασμένους. Γιατί ακόμη και στο Γαλάτσι, όπου
η KAE έστησε γιγαντοοθόνες, μόλις και μετά βίας μαζεύτηκαν καμιά 10αριά άτομα
για να δουν έναν τελικό που μάλλον κρίθηκε πριν από τη σέντρα του αψεγάδιαστου
Τεροβίτσα.