Παιχνίδι με τον χρόνο

Στην οδό της πρόκλησης εμμένει το Ιράν, απειλώντας πλέον ανοιχτά να
αποχωρήσει από τη Συνθήκη για τη Μη Διασπορά των Πυρηνικών Όπλων σε περίπτωση
«παραβίασης των δικαιωμάτων του» από το Συμβούλιο Ασφαλείας. Ελλείψει
διακριτής και κοινά αποδεκτής λύσης στο πρόβλημα, ο Τζορτζ Μπους επιλέγει να
δώσει χρόνο στον… χρόνο.

Στην παράταξη. Ο Ιρανός πρόεδρος Μαχμούντ Αχμεντινετζάντ με στρατιωτικούς διοικητές στην Τεχεράνη

Το σημερινό πρόγραμμα περιλαμβάνει δύο κρίσιμες συναντήσεις αναφορικά με το
ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα: κατ’ αρχήν μια νέα συνεδρίαση των 15 μονίμων και
μη μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και, αργότερα το βράδυ, έναν δεύτερο
γύρο διαπραγματεύσεων των ΥΠΕΞ των πέντε μονίμων μελών του, καθώς και της
Γερμανίας στη Νέα Υόρκη. ΗΠΑ, Βρετανία και Γαλλία ήλπιζαν ότι το δεσμευτικό
σχέδιο απόφασης που παρουσίασαν την περασμένη εβδομάδα θα είχε τεθεί προς
ψήφιση πριν από τη σημερινή ημέρα. Οι ελπίδες ωστόσο αυτές αποδείχθηκαν
φρούδες καθώς η Ρωσία και η Κίνα εξακολουθούν να αντιτίθενται σε κάθε ψήφισμα
το οποίο θα εμπεριέχει αναφορά στο Άρθρο 7 του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ,
έστω και αν δεν απειλεί άμεσα με κυρώσεις. Σύμφωνα με την «Independent», παρά
την τηλεφωνική προσπάθεια που έκανε χθες η Κοντολίζα Ράις να τον μεταπείσει, ο
Ρώσος υπουργός Εξωτερικών, Σεργκέι Λαβρόφ θα επιδιώξει απόψε να απομακρυνθεί η
αναφορά αυτή, και να πείσει τους ομολόγους του ότι η έμφαση πρέπει να δοθεί
λιγότερο στο «μαστίγιο» και περισσότερο στο «καρότο»…

Πόλεμος με λόγια

Μιλώντας χθες στη γερμανική τηλεόραση, ο Μπους αναγνώρισε πως «αυτή τη στιγμή
μοιάζει δύσκολο» να εξασφαλιστεί η συναίνεση της Ρωσίας και της Κίνας στο
προτεινόμενο ψήφισμα. «Όμως έχουμε χρόνο», δήλωσε. «Βρισκόμαστε στην αρχή της
διπλωματικής διαδικασίας, όχι στο τέλος». Σε μια άλλη συνέντευξή του, ωστόσο,
στην εφημερίδα «Bild am Sonntag», ο Αμερικανός πρόεδρος κατέστησε σαφές πως
θεωρεί την Τεχεράνη απειλή για την ειρήνη: «Όταν ο Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ
λέει πως θέλει να καταστρέψει το Ισραήλ, ο κόσμος πρέπει να λαμβάνει την
απειλή αυτή σοβαρά υπόψη… Αυτό που επίσης εννοεί είναι ότι εάν είναι έτοιμος
να καταστρέψει μια χώρα, τότε είναι έτοιμος να κάνει το ίδιο και σε άλλες».

Ανταποδίδοντας τα «ίσα», το ιρανικό Κοινοβούλιο προειδοποίησε χθες με επιστολή
του προς τον γ.γ. του ΟΗΕ, Κόφι Ανάν, ότι αν το Συμβούλιο Ασφαλείας «προδώσει
τη ευθύνη του να επιλύει τις διαφορές ειρηνικά», θα περάσει έναν νόμο ο οποίος
θα υποχρεώσει την κυβέρνηση να αποχωρήσει από τη Συνθήκη για τη Μη Διασπορά
των Πυρηνικών Όπλων – όπως ακριβώς έκανε και η Βόρεια Κορέα το 2003. Ο Ιρανός
πρόεδρος πάντως δεν δείχνει να χρειάζεται πίεση προς αυτήν την κατεύθυνση: «Αν
μια υπογραφή σε μια διεθνή συνθήκη προκαλεί την παραβίαση των δικαιωμάτων ενός
έθνους, το έθνος αυτό θα αναθεωρήσει την απόφασή του και η συνθήκη αυτή θα
καταστεί άκυρη», δήλωσε.

«Όλοι μοιάζουν να θέλουν να κερδίσουν χρόνο», σχολίασε η «Monde». «Όχι επειδή
ο χρόνος θα φέρει από μόνος του τη συμβιβαστική λύση, αλλά επειδή, ακριβώς,
κανένας δεν δείχνει ικανός να διατυπώσει μια λύση».

ΤΖΟΡΤΖ ΜΠΟΥΣ

«Είδα μέσα στην ψυχή της Άνγκελας Μέρκελ»

Άνγκελα Μέρκελ. Γοήτευσε τον Μπους

«ΑΥΘΕΝΤΙΚΗ, ανοιχτή και άμεση», χαρακτήρισε χθες ο Τζορτζ Μπους τη
Γερμανίδα καγκελάριο, τονίζοντας πως κατά τη συνάντηση που είχε μαζί της την
περασμένη εβδομάδα στον Λευκό Οίκο είχε την ευκαιρία «να ρίξει μια ματιά μέσα
στην ψυχή της». Αμέσως όλοι θυμήθηκαν την πανομοιότυπη δήλωση που είχε κάνει ο
Μπους προ διετίας για τον Βλαντίμιρ Πούτιν… Στην παρούσα διεθνή συγκυρία,
ωστόσο, τόσο η αναφορά του Μπους στην Άνγκελα Μέρκελ όσο και οι απανωτές του
συνεντεύξεις σε γερμανικά MME, ίσως να έχουν μια ιδιαίτερη σημασία.

Ορισμένοι αναλυτές δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να δούμε την Μέρκελ να
διαδραματίζει στην επίλυση της κρίσης με το Ιράν ρόλο εξίσου πρωταγωνιστικό με
εκείνον που διαδραμάτισε πέρυσι ώστε να αρθεί το αδιέξοδο που είχε προκληθεί
με αφορμή τον προϋπολογισμό της E.E. Μια στρατηγική με τρία σκέλη αρχίζει να
διαμορφώνεται στο Βερολίνο, σημειώνουν.

H στρατηγική

Σκέλος πρώτο: η Μέρκελ καταφέρνει τον Πούτιν να σταθεί στο πλευρό της Δύσης
καθώς αυτή εντείνει τις πιέσεις της προς την Τεχεράνη.

Σκέλος δεύτερο: η Μέρκελ ωθεί τον Μπους προς μία περισσότερο υπομονετική στάση
έναντι του Ιράν.

Σκέλος τρίτο: η Μέρκελ πείθει χώρες που διατηρούν οικονομικές, γεωγραφικές ή
στρατηγικές σχέσεις με το Ιράν – όχι μόνο τη Ρωσία και την Κίνα, αλλά και την
Ινδία, την Τουρκία, την Ιαπωνία, τα κράτη του Κόλπου… – να το απομονώσουν.
Το τελευταίο αυτό σκέλος είναι το πλέον δύσκολο, και σίγουρα προϋποθέτει
συλλογική προσπάθεια. Για τα πρώτα δύο, πάντως, ελάχιστοι αμφιβάλουν ότι η
δημοφιλέστερη, σήμερα, ηγέτις στην Ευρώπη, μπορεί να τα καταφέρει.