[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

H ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΗ συνάντηση Καραμανλή – Ερντογάν κατά την κορύφωση της
κρίσης εις βάρος του Ιράν αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Κυρίως γιατί πλέον η
ελληνική εξωτερική πολιτική έχει εισέλθει σε «συμβατή πορεία» με τους
αμερικανικούς σχεδιασμούς.

Αυτή η μεγάλη και εντυπωσιακή ομοφωνία του 93% της Βουλής (πλην KKE και ΣΥΝ),
π.χ. για τη δήθεν «συμβατική μας υποχρέωση» να επιτρέψουμε από τη βάση της
Σούδας να διεξαχθεί ένα μέρος του βρώμικου πολέμου κατά του Ιράν, ακυρώνει
κάθε δυνατότητα, έστω μικρού ανταλλάγματος.

Για παράδειγμα, αν το Κοινοβούλιο «πίεζε» κυβερνήσεις και κόμματα να λάβουν
μία άλλη – πατριωτική – θέση για την κυπριακή υπόθεση, την ώρα που η
Ουάσιγκτον ζητεί από την Αθήνα «γην και ύδωρ» για το Ιράν, αυτό θα έφερνε σε
καλύτερη μοίρα τη χώρα, παραμονές ακόμη μίας τρομακτικής περιπέτειας εις βάρος
λαών του Τρίτου Κόσμου.

Αντιθέτως, όπως διαμορφώνεται το πολιτικό σκηνικό, αυτή η ισχυρή ουσιαστικά
στήριξη της ασκούμενης εξωτερικής πολιτικής «με αστερίσκους διαφωνιών» και
χωρίς έστω μία ανακοίνωση νεολαίας μεγάλου κόμματος κατά των σχεδίων της κ.
Κοντολίζας Ράις, ευνουχίζει τη χώρα.

Το επικείμενο ραντεβού των Πρωθυπουργών Ελλάδας και Τουρκίας τελικώς
επισφραγίζει αυτή την πορεία, η οποία δεν έχει απλώς σχέση με την εμπλοκή μας
σε ακόμη έναν ενδεχόμενο ανελέητο βομβαρδισμό «τριτοκοσμικών», αλλά με τη
γενικότερη επιδείνωση των εθνικών μας θεμάτων.

Και δεν μπορεί ορισμένοι να λένε ότι δεν ξέρουν. Οι Αμερικανοί επίσημοι διά
του κ. Νίκολας Μπερνς έχουν εγκαίρως ενημερώσει, εμμέσως πλην σαφώς, τους
Έλληνες δημοσιογράφους στην Ουάσιγκτον. Και αυτοί με τη σειρά τους έχουν
πληροφορήσει τα ελληνικά MME, αλλά και τον ελληνικό πολιτικό κόσμο ότι τον
πρώτο ρόλο θα έχουν οι ΗΠΑ, το Ισραήλ, το ΝΑΤΟ, η Σόφια (σ.σ.: εκεί έχει
μεταφερθεί όχι απλώς το ισχυρότερο κλιμάκιο της CIA στα Βαλκάνια, αλλά και το
μεγαλύτερο νοσοκομείο του ΝΑΤΟ), τα Τίρανα, η Άγκυρα, ακόμη και το
Κοσσυφοπέδιο, κέντρα δηλαδή που δεν είναι σήμερα συμβατά με τα εθνικά μας
συμφέροντα.

Και το ερώτημα που τίθεται είναι: «Ακόμη κι αν ξεχάσουμε ότι είμαστε άνθρωποι,
αξίζει να “πάμε” σε έναν νέο βρώμικο πόλεμο ως κομπάρσοι;».