[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Εδώ και δύο χρόνια αναρωτιέμαι γιατί στο υπουργείο του Πολιτισμού – από
τότε που ανέλαβε η N.Δ. – ο ελληνικός κινηματογράφος στάθηκε ο μοναδικός,
σχεδόν, χώρος που δέχτηκε τέτοια και τόσα πυρά «εκσυγχρονισμού»… Την εποχή
που τα νήματα κινούσε ο Πέτρος Τατούλης αλλά και τώρα που ανέλαβε ο Γιώργος
Βουλγαράκης. Γιατί έστω κι αν τις πρώτες βδομάδες της υπουργίας του δήλωνε
«εγκρατής», «ενωτικός» και «αξιοκρατικός» μέχρι να ενημερωθεί, η ίδια η
πραγματικότητα τον διέψευσε. Μετά τη γνωστή ιστορία της «παραίτησης» του
Θανάση Βαλτινού από το Ελληνικό Κέντρο Κινημα-τογράφου ήρθε το «πάγωμα» της
μίας και μοναδικής απόφασής του για χρηματοδότηση επτά νέων παραγωγών ύστερα
από καθυστέρηση ενάμιση χρόνου και μάλιστα με υπουργική απόφαση. Μα έτσι, ο
νέος υπουργός δεν κάνει τίποτα άλλο παρά να επισφραγίζει το κακό προηγούμενο
των προκατόχων του οι οποίοι είχαν κι αυτοί αναιρέσει αποφάσεις εγκεκριμένων
ταινιών κι έγινε ο χαμός στον κινηματογραφικό χώρο. Κάνοντας έναν απολογισμό
στο μυαλό μου για τις μέχρι τώρα αποφάσεις και ενέργειες των ηγεσιών του
υπουργείου Πολιτισμού επί των ημερών της N.Δ. σε θέματα κινηματογράφου,
καταλήγω στα εξής συμπεράσματα: Σίγουρα, πιστεύουν ότι ο σημερινός ελληνικός
κινηματογράφος είναι τόσο δυνατός και με λαϊκό έρεισμα, όσο ο παλιός της
δεκαετίας του ’60 επί Φίνος Φιλμς και εγχώριων σταρ! Άρα, σου λέει, εκεί θα…
δείξουμε έργο και πολιτιστικό πρόσωπο στον πολύ τον κόσμο! Τόσο απληροφόρητοι
ή μπας κι έχουν να πάνε σινεμά τόσες δεκαετίες! Γι’ αυτό και δεν γνωρίζουν ότι
όλος ο ευρωπαϊκός κινηματογράφος – πλην του γαλλικού – έχει εξαφανιστεί από
τον χολιγουντιανό και δύσκολα βρίσκει αίθουσες να προβληθεί στις ίδιες τις
χώρες του και σπάνια καταφέρνει να προβληθεί σε χώρες της ενιαίας, κατά τ’
άλλα, Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και, φυσικά, τώρα μαθαίνουν ότι όλες οι ευρωπαϊκές
χώρες – με πρώτη τη Γαλλία – ενισχύουν την κινηματογραφική παραγωγή τους για
να έχουν «εθνική κινηματογραφία». Κάλλιο αργά, λοιπόν, κι ας ελπίσουμε ότι ο
Γιώργος Βουλγαράκης θα πράξει το σωστό, δίχως να χαθούν άλλα δύο χρόνια – μία
ολόκληρη τετραετία…













