Πρόσωπα H άμεση δράση του βουλευτή

Γιος βοσκού, βοσκός παλιότερα κι ο ίδιος και τώρα βουλευτής, ο Ζαν Λασάλ
πέτυχε τον στόχο του έπειτα από 39 ημέρες απεργίας πείνας. Ωστόσο η τακτική
του αμφισβητείται.

Ζαν Λασάλ. Μερικοί είδαν στην απεργία πείνας του μια ομολογία αποτυχίας και αδυναμίας

Ο βουλευτής της κεντροδεξιάς Ένωσης για τη Γαλλική Δημοκρατία (UDF) έχασε 21
κιλά, αλλά η γιαπωνέζικη εταιρεία Toyal δεν θα μεταφέρει το εργοστάσιό της από
το Ακού, μια πόλη 2.800 κατοίκων στην εκλογική περιφέρεια του Λασάλ, στη
Νοτιοδυτική Γαλλία. H μάχη του για να σώσει τις 147 θέσεις εργασίας που
προσέφερε το εργοστάσιο ήταν νικηφόρα. Από τις 7 Μαρτίου, ο Λασάλ δεχόταν μόνο
βιταμίνες, αλάτι και νερό, εγκατεστημένος σε έναν πάγκο στο χωλ της Γαλλικής
Εθνοσυνέλευσης και κρατώντας ένα βιβλίο του Μαχάτμα Γκάντι. Την Παρασκευή η
εταιρεία υποχώρησε, αφού βέβαια η γαλλική κυβέρνηση συμφώνησε να την
αποζημιώσει για οποιοδήποτε επιπλέον κόστος αντιμετωπίσει εξαιτίας της
απόφασής της να διατηρήσει το εργοστάσιό της στο Ακού…

Ο Λασάλ, παντρεμένος και πατέρας τεσσάρων παιδιών, έγινε «ο Γκάντι του
Παρισιού», ήρωας για πολλούς, κυρίως στην εκλογική περιφέρειά του. «Μας
έσωσε!» λέει στη «Λιμπερασιόν» ο 19χρονος Νταβίντ, ένας οικοδόμος που δηλώνει
«εθνικιστής της κοιλάδας» του Ασπ, όπου βρίσκεται το Ακού. «Είναι πολύ καλό
αυτό που έκανε για μας. Για όλους τους νέους εδώ, το εργοστάσιο του Ακού είναι
η ελπίδα για μια καλή θέση για το μέλλον. Δεν παγώνεις το χειμώνα και παίρνεις
κι έναν καλό μισθό (από 1.200 ώς 1.500 ευρώ)». «Έχει θάρρος ο μικρός! Έμεινε
πιστός στην κοιλάδα του!» λέει ο Πιέρ Μουλιά, ξυλουργός και πρώην δήμαρχος του
χωριού. «Έφερε σε πέρας τον ρόλο του ως βουλευτή». «Μολονότι δεν είμαστε από
την ίδια πολιτική παράταξη», λέει ο συνδικαλιστής Στεφάν Καζερές,
«υποστηρίξαμε ανθρώπινα μια πολύ δυνατή πράξη».

Δεν είναι όμως όλοι το ίδιο ενθουσιασμένοι. Οι Γιαπωνέζοι αποκάλεσαν ειρωνικά
τον Λασάλ «σαμουράι των Πυρηναίων». «Διαπραγματεύσεις δεν μπορεί να γίνονται
με το μαχαίρι στο λαιμό», σχολίασε ο Γιαπωνέζος πρεσβευτής, ενώ ένα στέλεχος
της Toyal χαρακτήρισε τη συμφωνία «καταστροφική» επειδή το εργοστάσιο (παράγει
συστατικά μπογιάς αυτοκινήτου) δεν θα μπορέσει να αναπτυχθεί όπως θα
αναπτυσσόταν στην περιοχή όπου επρόκειτο να μεταφερθεί. Αλλά και μερικοί
ντόπιοι δεν πείστηκαν από την πρωτοβουλία του Λασάλ. «Αν οι βουλευτές είχαν
αντιδράσει πριν από μερικά χρόνια, τίποτε απ’ όλα αυτά δεν θα γινόταν. Το να
έχει ένας βουλευτής μόνον αυτό στη βαλίτσα του ως μέσο δράσης είναι κάπως
ελαφρό», λέει ο Αλμπέρ Μπελόκ που εργάζεται στο εργοστάσιο εδώ και είκοσι
χρόνια και πιστεύει ότι η συμφωνία που επιτεύχθηκε προσφέρει απλώς μια μικρή
παράταση. «Πολύ καλά όλα αυτά που λένε στο Παρίσι, αλλά περιμένω να δω τι θα
γίνει… Αν δεν φύγουν φέτος, θα φύγουν του χρόνου ή ένα χρόνο μετά».