Διαστάσεις Xάνουν οι Pεπουμπλικανοί

Στις Ηνωμένες Πολιτείες οι Ρεπουμπλικανοί αρχίζουν να χάνουν τον έλεγχο
τόσο της Βουλής των Αντιπροσώπων όσο και της Γερουσίας.

Κρίση ηγεσίας ξέσπασε στο κόμμα των Ρεπουμπλικανών μετά την «πτώση» του ισχυρού Τομ Ντιλέι

Το Κογκρέσο είναι κλειστό λόγω εαρινών διακοπών. Την περασμένη εβδομάδα
επρόκειτο να ψηφιστούν τρία νομοσχέδια που ήταν καθ’ όλα έτοιμα: για τον
προϋπολογισμό, τις φορολογικές μειώσεις και τη μετανάστευση. Δεν ψηφίστηκε
κανένα. Οι Δημοκρατικοί και οι Ρεπουμπλικανοί αλληλοκατηγορούνται γι’ αυτή την
αποτυχία. Έτσι κι αλλιώς, όμως, την ευθύνη φέρει το κόμμα που κυβερνά.

Πώς είναι δυνατόν οι Ρεπουμπλικανοί, που ελέγχουν τα δύο Σώματα του Κογκρέσου
και φυσικά την κυβέρνηση, να έχουν φτάσει σε αυτή την κατάσταση;

Μια απάντηση είναι η κρίση ηγεσίας που ξέσπασε στο κόμμα μετά την «πτώση» του
ισχυρού Τομ Ντιλέι. Επί μία δεκαετία, από το 1995 ώς το 2005, ο τελευταίος
κινούσε τα νήματα στο κόμμα και συντόνιζε τις διάφορες ρεπουμπλικανικές
ομάδες. Ο Ντιλέι έπεσε σε δυσμένεια λόγω του υπερβάλλοντος ζήλου του στο Τέξας
και των σχέσεών του με τον «λομπίστα» Τζακ Έιμπραμοφ, που κατηγορείται για
διαφθορά.

Τα πρώτα συμπτώματα αυτής της έλλειψης πειθαρχίας φάνηκαν τον περασμένο
Δεκέμβριο: η Βουλή ενέκρινε ένα κατασταλτικό νομοσχέδιο για τη μετανάστευση,
παρά τα σχέδια του Μπους, και το Κογκρέσο αρνήθηκε να επικυρώσει την
Πατριωτική Πράξη. Την ίδια περίοδο ο Λευκός Οίκος υιοθέτησε έναν νόμο κατά των
βασανιστηρίων, που είχε προτείνει ο Τζον ΜακΚέιν. Αυτό αποτέλεσε σοβαρό πλήγμα
για τον αντιπρόεδρο Τσέινι, ο οποίος είχε μόλις χάσει τον προσωπάρχη του,
Λιούις Λίμπι.

Τον Μάρτιο ήλθε η κρίση με τα έξι αμερικανικά λιμάνια, τη διαχείριση των
οποίων επρόκειτο να αναλάβει μια εταιρεία από το Ντουμπάι. H δημαγωγία
Δημοκρατικών και Ρεπουμπλικανών είχε ως αποτέλεσμα να χαλάσει η συμφωνία.

Στα τέλη του μήνα, ο Έιμπραμοφ καταδικάστηκε σε έξι χρόνια φυλάκιση. Λίγες
ημέρες μετά ομολόγησε την ενοχή του για διαφθορά ο Τόνι Ρούντι, πρώην
επικεφαλής του γραφείου του Ντιλέι.

«Ο λόγος που καταρρέουν οι Ρεπουμπλικανοί δεν είναι τόσο τα σκάνδαλα διαφθοράς
όσο η αίσθηση ότι βρίσκονται πολλά χρόνια στην εξουσία» γράφει ο αναλυτής
Τσαρλς Κουκ στο National Journal. «Και ο μεγαλύτερος κίνδυνος που
αντιμετωπίζουν είναι να εμφανιστεί η βάση τους απογοητευμένη στις εκλογές του
Νοεμβρίου, όπου οι αντίπαλοί τους θα είναι γεμάτοι ενέργεια».

Να πλησιάζει άραγε μια εκλογική καταστροφή για τους Ρεπουμπλικανούς, ανάλογη
εκείνης που υπέστησαν οι Δημοκρατικοί το 1994, χάνοντας τον έλεγχο και των δύο
Σωμάτων; «Κανείς δεν περιμένει ένα τέτοιο τσουνάμι, χάρις στον νέο σχεδιασμό
των εκλογικών περιφερειών» γράφει ο Τζον Φαντ στη Γουόλ Στριτ Τζέρναλ. «Δεν
είναι λίγοι όμως εκείνοι που κάνουν ήδη παραλληλισμούς ανάμεσα στο 1994 και το
2006».