…στο «Οilresto»

Ένα από τα πιο συμπαθητικά καινούργια και μοντέρνα εστιατόρια με ελληνική
κουζίνα που έχω πάει τώρα τελευταία ήταν προχθές το βράδυ στο Ίλιον, κοινώς
Λιόσια. Μιλάω για το Oilresto, το οποίο άνοιξε πριν από λίγους μήνες. Ο χώρος
είναι πολύ ωραίος, απλός, αλλά άνετος και με μια συμπαθητική αυλή. Ήταν κάποτε
το πατρικό σπίτι του ιδιοκτήτη. Ο διάκοσμος είναι λιτός και μοντέρνος, χωρίς
να είναι ψυχρός. Έχει κάτι το cozy και μια ποικιλία. Κάθε σάλα (τρεις
μετρήσαμε) έχει λίγο διαφορετική διακόσμηση.

Ενθουσιάστηκα με το μενού, ίσως όχι τόσο για το επίπεδο της μαγειρικής τέχνης
των φαγητών όσο για τις φιλοδοξίες του. Το έχουν ψάξει, το έχουν δουλέψει και
σε επίπεδο εμφάνισης, αλλά κρατάνε τις τιμές χαμηλά, περίπου στα 30 ευρώ το
άτομο, αυτό ακριβώς δηλαδή που χρειάζεται αυτή η κορεσμένη χάικλας
εστιατοριούπολη. Ο μάγειρας έχει άποψη για την οποία όμως δεν πληρώνει ο
πελάτης τα μαλλιά του κεφαλιού του. Αρχίσαμε με τον τραχανά, σε ποτήρι μαρτίνι
παρακαλώ! Νοστιμότατος, με έντονη γεύση και άρωμα δυόσμου, φρέσκια ντομάτα και
γαλοτύρι το οποίο είχε λειώσει πολύ ωραία. Το ποτήρι «μαρτίνι» έχει κεντρίσει
το ενδιαφέρον πολλών σεφ τώρα τελευταία, οι οποίοι σερβίρουν μέχρι και μουσακά
και χωριάτικη εκεί. (Ο Τζέιμς Μποντ θα έπαθε σοκ!). Ο καγιανάς είχε επίσης μια
ιδιαίτερη εμφάνιση, αρκετά προχωρημένη σε σχέση με την απλή ομελέτα που
σερβίρουν οι περισσότεροι. Εδώ σερβίρεται σε επίπεδα, με τρίγωνα από τραγανή
παρμεζάνα ενδιάμεσα, σαν φύλλα κρούστας. Και αυτό χαρακτηρίζεται από το έντονο
άρωμα του δυόσμου. H ρεβιθάδα Σίφνου μάς ξάφνιασε. Πρώτον επειδή ήταν πουρές
και δεύτερον επειδή είχε πολύ ωραία γεύση (με τηγανητά κρεμμύδια και λάδι
τρούφας, το οποίο ταίριαζε θαυμάσια). H εμφάνιση ήταν λίγο άκομψη, μια
τεράστια χούφτα από μουσταρδί στο χρώμα πουρέ με χλωμά τηγανητά κρεμμύδια από
πάνω. Και τα παντζάρια σαλάτα με τουρσί πορτοκάλι και λάδι μαντζουράνας ήταν
μια καλή προσπάθεια, με καλή γεύση και λίγο άκομψη εμφάνιση.

Στα κυρίως μου έλειπε το ψάρι και τα θαλασσινά και γι’ αυτό παρήγγειλα το
λινγκουίνι με καπνιστές γαρίδες, ντοματίνια και βασιλικό, το οποίο ήταν απλό
και νόστιμο, ίσως λίγο πιο γλυκό απ’ ό,τι θα περίμενε κανείς. Μια φίλη πήρε το
πρασόρυζο, το οποίο ήταν νόστιμο αλλά ήθελε κάτι για να το «ανεβάσει». H
μερίδα τεράστια – καλύτερα να σερβίρουν το ρύζι ως συνοδευτικό. Οι μπαβέτες με
χωριάτικο λουκάνικο και πράσο ήταν μια καλή και απλή προσπάθεια να παντρέψει
κανείς γνωστές μεταξύ τους πρώτες ύλες αλλιώτικα. Μια χαρά ήταν.

Όλα τα υπόλοιπα ήταν, κυρίως, κρέατα – χοιρινό κονφί, φιλέτο, στήθος
κοτόπουλο, παστιτσάδα, κουνέλι στυφάδο, ψαρονέφρι και μπριζόλες. Δεν μας
εμπνεύσανε ιδιαίτερα. Μας άρεσε αρκετά το Oilresto – και ο χώρος και η
εκτέλεση των συνταγών. Μας έδωσε όμως και μια ελπίδα. Λέτε να είναι η αρχή της
γαστρονομικής εξάπλωσης εκτός κέντρου;

* «Oilresto»: Ιδομενέως 93 Ίλιον. Τηλ. 210-2693.230