Παραμένει το αδιέξοδο στη Γαλλία

H πρώτη ευνοϊκή εξέλιξη ύστερα από πάρα πολύ καιρό ήταν για τη γαλλική
κυβέρνηση η χθεσινή απόφαση του γαλλικού Συνταγματικού Συμβουλίου, το οποίο
απεφάνθη ρητώς υπέρ της συνταγματικότητας του περιβόητου νομοσχεδίου για την
πρώτη εργασία των νέων κάτω των 26 χρόνων. Τώρα, η υπόθεση έχει πλέον περάσει
στα χέρια του Γάλλου Προέδρου, ο οποίος καλείται να λύσει τον γόρδιο δεσμό.

Σιράκ – Ντε Βιλπέν. H υπόθεση έχει πλέον περάσει στα χέρια του Γάλλου Προέδρου, ο οποίος καλείται να λύσει τον γόρδιο δεσμό

Όλα τα μάτια είναι στραμμένα στον Γάλλο Πρόεδρο Ζακ Σιράκ, μετά τη θετική
απόφαση του Συνταγματικού Συμβουλίου για την «άνευ οποιασδήποτε επιφύλαξης»
συνταγματικότητα του νομοσχεδίου για τη Σύμβαση Πρώτης Πρόσληψης (CPE).
Αμέσως, μάλλον σήμερα το βράδυ, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αναμένεται να
αντιδράσει επίσημα και, σπάζοντας τη διπλωματική σιωπή που έχει τηρήσει έως
σήμερα, να απευθύνει τηλεοπτικό διάγγελμα στους Γάλλους.

Θεωρητικά, ο Γάλλος Πρόεδρος έχει τρεις επιλογές: πρώτον, να προχωρήσει στην
επικύρωση του νόμου μέσα στο περιθώριο των εννέα ημερών που του δίδεται,
μάλιστα πριν από την ερχόμενη Τρίτη όταν είναι προγραμματισμένο να γίνει νέα
γενική απεργία. Σύμφωνα με τους οπαδούς αυτής της άποψης, εάν ακολουθηθεί αυτή
η οδός, ο θυμός των συνδικαλιστών και των νέων, αργά αλλά σταδιακά θα κοπάσει,
ενώ γρήγορα θα φανούν τα πρώτα θετικά νούμερα των προσλήψεων με την εφαρμογή
του νόμου. Πάντως, σύμφωνα με μία πρώτη αποτίμηση της επίδρασης που είχε στην
αγορά εργασίας το πρώτο εξάμηνο εφαρμογής του CNE (ένα συμβόλαιο παρόμοιο με
το CPE, το οποίο αφορά την πρώτη εργασία σε μικρές επιχειρήσεις), συνήφθησαν
περίπου 350.000 τέτοια συμβόλαια, ένα ελάχιστο ποσοστό τους όμως αφορά νέες
θέσεις εργασίας.

Δεύτερη ανάγνωση

Μία άλλη δυνατότητα του Ζακ Σιράκ είναι να επαναφέρει για δεύτερη ανάγνωση το
νομοσχέδιο στο Κοινοβούλιο. H λύση αυτή θα αποτελούσε μία κάποια διέξοδο από
την κρίση, αλλά θα σήμαινε και την πολιτική θυσία του πολιτικού τέκνου του,
Ντομινίκ ντε Βιλπέν. Και παρότι αρκετοί βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος, οι
οποίοι πρόσκεινται στον υπουργό Εσωτερικών, Νικολά Σαρκοζί, εσωκομματικό
αντίπαλο του κ. Ντε Βιλπέν και επίδοξου υποψηφίου της γαλλικής Δεξιάς για τις
προεδρικές εκλογές του 2007, θα έβλεπαν την παραίτηση του πρωθυπουργού ως μία
ιδανική λύση, θεωρείται δεδομένο πως ο Ζακ Σιράκ, ο οποίος δεν έχει και την
καλύτερη των σχέσεων με τον Νικολά Σαρκοζί, μάλλον πιστεύει το αντίθετο. Μία
παραίτηση Ντε Βιλπέν δεν θα σήμαινε μόνο την αποτυχία όλης της πολιτικής που
ακολούθησε ο Ντε Βιλπέν, αλλά και θα υποχρέωνε τον Σιράκ να επιλέξει έναν νέο
πρωθυπουργό, παραδεχόμενος εμμέσως πολλά σφάλματα στη διακυβέρνηση της χώρας.
Και μία τέτοια κατάσταση θα ήταν αρνητική για την υστεροφημία του Γάλλου
Προέδρου, εν όψει της αποχώρησής του από την προεδρία, με τη λήξη της θητείας
του, την άνοιξη του 2007.

Τρίτη και πιθανότερη λύση που θεωρείται πως θα επιλέξει ο Γάλλος Πρόεδρος, θα
είναι να προτείνει στο τηλεοπτικό του διάγγελμα μία σύνοδο «στρογγυλής
τραπέζης» της κυβέρνησης, των συνδικάτων, των φοιτητικών οργανώσεων και των
εργοδοτών. Ο Σιράκ αναμένεται να υποσχεθεί ότι οποιαδήποτε συμφωνία ληφθεί για
το επίμαχο νομοσχέδιο στο πλαίσιο αυτού του συνεδρίου θα αντικαταστήσει τον
τόσο μισητό από τους νέους νόμο Ντε Βιλπέν.

Οι διαπραγματεύσεις

Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι ο Σιράκ θα επικυρώσει μεν το νομοσχέδιο Ντε Βιλπέν
και μετά θα προβεί σε διαπραγματεύσεις. Ωστόσο δεν θεωρείται απίθανο να
πετύχει αυτή η στρατηγική του Σιράκ, επειδή ήταν κυρίως η κατηγορηματική
άρνηση του Γάλλου πρωθυπουργού να συμβουλευτεί τους «κοινωνικούς εταίρους» για
το CPE που οδήγησε στην αντίδραση των συνδικάτων και των φοιτητικών
οργανώσεων. Τίποτε όμως δεν είναι βέβαιο, καθώς τα πολιτικά πάθη έχουν αυξηθεί
επικίνδυνα στις τάξεις των νέων και της γαλλικής Αριστεράς. Μάλιστα, αργά χθες
το βράδυ, τα κυριότερα συνδικάτα και οι φοιτητικές οργανώσεις απέρριψαν εκ των
προτέρων κάθε συζήτηση με την κυβέρνηση, εάν ο Ζακ Σιράκ προηγουμένως
επικυρώσει το νομοσχέδιο, και επιμένουν στη διεξαγωγή διαπραγματεύσεων πριν
από οποιαδήποτε επικύρωση.

Οι τελευταίες ημέρες του Ναπολέοντα

ΓΕΓΟΝΟΣ είναι πως η απόφαση του γαλλικού Συνταγματικού Συμβουλίου για
τη συνταγματικότητα του νόμου που με πάθος έχει υπερασπιστεί ο Γάλλος
πρωθυπουργός, δίνει μία ακόμα παράταση στον Ντομινίκ ντε Βιλπέν που μοιάζει να
έχει αναγάγει το νομοσχέδιό του σε μάχη μέχρις εσχάτων. Σύμφωνα με το
περιβάλλον του Γάλλου πρωθυπουργού, η επιμονή του Ντε Βιλπέν για την εφαρμογή
του συγκεκριμένου νόμου δεν είναι παρά μία έκφανση του προσωπικού και
πολιτικού πιστεύω του, το οποίο ο ίδιος έχει συνοψίσει ως εξής: «Ευθύνη
σημαίνει δράση. Τίποτε δεν είναι χειρότερο από το να μη λαμβάνεις αποφάσεις. H
λήψη αποφάσεων ισοδυναμεί με δημιουργία, πράξη».

Ποιητής και πολιτικός, με βαθιά πίστη στη Γαλλία και στην ιστορική της μοίρα,
πρότυπο για τον Ντε Βιλπέν αποτελεί η φιγούρα του Ναπολέοντα. Ο τρόπος σκέψης
και δράσης του Ναπολέοντα θεωρείται πως έχει επηρεάσει σημαντικά τον Γάλλο
πρωθυπουργό. Μάλιστα στο βιβλίο που έγραψε το 2001 για την τελευταία
εκστρατεία, με τίτλο, «Οι 100 μέρες ή η αίσθηση της θυσίας», ο Ντε Βιλπέν
έγραφε: «Αυτός ο Ναπολέων οδηγεί και υπερβαίνει τα πάντα… H χειρονομία του
εμπνέει το πνεύμα της αντίστασης… Νίκη ή θάνατος, αλλά δόξα ό,τι κι αν συμβεί».