«Δολοφόνος το αλάτι»

Είναι από τα είδη που αν λείψουν από την κουζίνα, η οικογένεια μπορεί ακόμη
και να… πεινάσει. Το λατρεύουμε το αλάτι. Οι εταιρείες παρασκευής τροφίμων
αρνούνται να το περιορίσουν, όμως οι γιατροί προειδοποιούν. Στη Βρετανία
«ενοχοποιήθηκε» για τον θάνατο ενός τρίχρονου παιδιού.

Αλάτι. Μόνο στη Βρετανία, 26 εκατομμύρια πολίτες καταναλώνουν υπερβολική ποσότητα καθημερινά

Το αλάτι σκότωσε τον Κρίστιαν Μπλιούιτ. Το παιδάκι βρέθηκε αναίσθητο στο
δωμάτιό του και ήταν τέσσερις μέρες σε κώμα προτού οι γιατροί αποφασίσουν να
το αποσυνδέσουν από το μηχάνημα που το κρατούσε ζωντανό. Δεν είχαν δει ποτέ
άλλον ασθενή με τόσο χλωριούχο νάτριο στον οργανισμό του και το ερώτημα στο
οποίο καλούνται σήμερα να απαντήσουν είναι πώς ακριβώς έγινε αυτό.

Για τους δικαστές που εξέτασαν την υπόθεση την ευθύνη φέρουν οι θετοί γονείς
του. Με κάθε «αρρωστημένη» κουταλιά, ο μικρός Κρίστιαν απομακρυνόταν όλο και
περισσότερο από τη ζωή: o Ίαν και η Άντζελα Γκέι το ανάγκαζαν να τρώει μέχρι 4
κουταλιές αλάτι ημερησίως, επειδή έκανε σκανταλιές την ώρα του δείπνου. Το
ζευγάρι καταδικάστηκε σε πενταετή φυλάκιση, όμως συνεχίζει να αρνείται πως
εγκλημάτησε κατά του παιδιού που είχε υιοθετήσει, γι’ αυτό και άσκησε έφεση.

Το λατρεύουμε

Συνήθως η υπερβολική ποσότητα αλατιού αποβάλλεται από τον οργανισμό μέσω των
ούρων. Υπάρχει όμως μια σπάνια πάθηση κατά την οποία ο εγκέφαλος δεν
λειτουργεί σωστά και τα ρυθμιστικά κέντρα που ελέγχουν τη συγκέντρωση του
νατρίου προσδιορίζονται εκ νέου σε πολύ υψηλά επίπεδα. Οι περιπτώσεις αυτές
είναι πολύ σπάνιες, όμως δεν αποκλείεται αυτό να συνέβη στο τρίχρονο αγόρι, αν
αποκλειστεί το ενδεχόμενο να ευθύνονται οι γονείς του.

Το αλάτι – δολοφόνος ή μη – βρίσκεται παντού, επισημαίνει ο Cole Moleton στην
«Κυριακάτικη Ιντιπέντεντ». Αλάτι είχαν τα δάκρυα που χύθηκαν για τον Κρίστιαν
αλλά και ο ιδρώτας των γιατρών που προσπάθησαν να τον βοηθήσουν. Αλάτι υπάρχει
στο αίμα μας – το χρειαζόμαστε για τις χημικές αντιδράσεις του οργανισμού και
για τη λειτουργία των μυών. Και, γιατί όχι, κάνει τα τσιπς ακαταμάχητα. Όμως
μπορεί και να μας δηλητηριάσει. Μόνο στη Βρετανία, 26 εκατομμύρια πολίτες
καταναλώνουν υπερβολική ποσότητα αλατιού καθημερινά, που σημαίνει ότι
μακροπρόθεσμα κινδυνεύουν περισσότερο να εμφανίσουν υψηλή πίεση στο αίμα, με
ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Οι οργανώσεις υγείας τονίζουν συνέχεια ότι πρέπει να περιοριστεί η κατανάλωση
των εύγευστων λευκών κρυστάλλων, είτε τους προσθέτουμε στο φαγητό είτε τους
απολαμβάνουμε στα επεξεργασμένα τρόφιμα, από τα μπισκότα μέχρι τα δημητριακά.
Γι’ αυτό και η αρμόδια Υπηρεσία Τροφίμων στη Βρετανία επιχείρησε πρόσφατα να
περιορίσει τα επίπεδα της επιτρεπόμενης ημερήσιας κατανάλωσης αλατιού από τα 9
γραμμάρια στα οποία κυμαίνεται μέχρι σήμερα. Όμως οι στόχοι που έθεσαν ήταν
απογοητευτικοί, επισημαίνουν οι ειδικοί. Για παράδειγμα, η ποσότητα αλατιού
στην κέτσαπ αναμενόταν να οριστεί στα 1,8 γραμ. ανά 100, όμως η Υπηρεσία
Τροφίμων αποφάνθηκε ότι η συγκεκριμένη ποσότητα μπορεί να μην εξυπηρετεί για
την παρασκευή κάποιων παραδοσιακών συνταγών, και καθόρισαν ως όριο τα 2,4
γραμ.

Αντίπαλα στρατόπεδα

Κρίστιαν Μπλιούιτ. Πέθανε από το αλάτι

«ΑΝ ΜΕΙΩΣΟΥΜΕ την κατανάλωση του αλατιού στα έξι γραμμάρια ημερησίως,
θα προλάβουμε περίπου 35.000 θανάτους τον χρόνο», εξηγεί ο καθηγητής Γκράχαμ
Μακ Γκρέγκορ. «Είμαι απογοητευμένος από τη βιομηχανία τροφίμων. Προσθέτουν
αλάτι και αυτό μάς σκοτώνει, όμως αρνούνται να το αποβάλουν για λόγους που δεν
υφίστανται».

Οι παραγωγοί, από την πλευρά τους, διατείνονται ότι το αλάτι προσθέτει γεύση
στα τρόφιμα, τα κάνει να ξεχωρίζουν, παρατείνει τη ζωή τους και αποτελεί
συστατικό αναγκαίο για τις σύγχρονες διαδικασίες παρασκευής τροφίμων. «Το
αλάτι έχει δαιμονοποιηθεί», προσθέτει ο Ντέιβιντ Στίβεν, της Ένωσης Παραγωγών
Αλατιού. «Δεν είναι κακό το αλάτι, είναι απαραίτητο. Το συγκρίνω με το νερό…
Αν τα υψηλά επίπεδα αλατιού ήταν επικίνδυνα και το θέμα ήταν τόσο απλό, τότε η
χώρα με τη μεγαλύτερη κατανάλωση στον κόσμο, η Ιαπωνία, θα έπρεπε να είχε
μικρό προσδόκιμο ζωής. Όμως ζουν περισσότερο από εμάς».

Πηγή δύναμης και θρησκευτικό σύμβολο

ΤΟ ΑΛΑΤΙ, εκτός από συστατικό της ζωής, είναι και πηγή… δύναμης.
Συμβολικό για πολλές θρησκείες (για να κρατά το κακό μακριά), Ρωμαίοι και
Κινέζοι αυτοκράτορες ήλεγχαν το εμπόριό του μέσω των εδαφών τους και αύξαναν
περιοδικά τους φόρους που του επέβαλαν. Όπως έκανε και η βρετανική
αυτοκρατορία, εντείνοντας τις διαδηλώσεις που τελικά οδήγησαν στην ανεξαρτησία
της Ινδίας.