[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

AN ΕΠΡΟΚΕΙΤΟ για μια άλλη υπόθεση, δεν θα πιστεύαμε λέξη. Ή μάλλον,
ακόμη και αν τα επιχειρήματα ήταν απολύτως πειστικά, εμείς – ο κόσμος, η κοινή
γνώμη γενικότερα – θα διατηρούσαμε πολλές επιφυλάξεις. Θα ήταν αδύνατον να
δεχθούμε πως η πολιτική εξουσία θα υπονόμευε το έργο της Δικαιοσύνης,
στερώντας της στοιχεία αναγκαία για τη διενέργεια μιας εισαγγελικής έρευνας.
Επειδή όμως η συγκεκριμένη έρευνα, για την οποία διατυπώθηκαν οι αιτιάσεις διά
χειλέων ανώτατου εισαγγελικού λειτουργού, αφορά το μέγα θέμα των υποκλοπών,
δεν έχουμε κανένα λόγο να τις αμφισβητήσουμε. Αντιθέτως. Αν μάλιστα γνωρίζαμε
την υπόθεση από τη γέννησή της, θα ήμασταν προετοιμασμένοι. Και ασφαλώς δεν θα
μας απογοήτευε το γεγονός ότι – για παράδειγμα – η ΕΥΠ δεν έσπευσε να παράσχει
καμιά βοήθεια στους εισαγγελείς, δεν τους αποκάλυψε (έστω) το ελάχιστο. Ποιος,
δηλαδή, παρακολουθεί ποιον και πώς! Γι’ αυτό και τώρα απορούμε με την έκπληξή
τους. Περίμεναν στωικά, πράγματι, επί έντεκα μήνες. Ποιος; H ανεξάρτητη
δικαστική εξουσία, η μόνη εξουσία που δεν έχει τίποτε να φοβηθεί (ούτε
πολιτικό κόστος, ούτε πόλεμο συμφερόντων, ούτε απεργία ή έστω διαδήλωση),
περίμενε επί έντεκα μήνες την κυβέρνηση να της παράσχει στοιχεία για ένα
ζήτημα που καίει. Και αφού η ελπίδα διαψεύσθηκε, η προκαταρκτική εξέταση
έκλεισε με μια ανώδυνη δίωξη κατ’ αγνώστων. Κι εμείς, οι πολίτες αυτής της
χώρας, που θέλουμε να πιστεύουμε στην ανεξαρτησία και τη δύναμη της
Δικαιοσύνης, μείναμε με το παράπονο. Γιατί είχαμε την αξίωση να τη δούμε να
χάνει την υπομονή της, να εισβάλει στα άδυτα των μυστικών υπηρεσιών και να τα
κάνει γυαλιά – καρφιά, προκειμένου να διαλευκάνει το μυστήριο. Να ενεργήσει
αυτόνομα, όπως θα έκανε σε οποιαδήποτε άλλη υπόθεση, πιέζοντας ή ακόμη και
απειλώντας τους γνωρίζοντες να της αποκαλύψουν τα πάντα. Να ξεπεράσει το
σοβαρό εμπόδιο της έλλειψης τεχνογνωσίας (ευτυχώς, η δικονομία έχει προβλέψει
τον διορισμό πραγματογνωμόνων) και με μοναδικό αρωγό τον νόμο, να κάνει χρήση
της εξουσίας της. Τα άλλοθι δεν της προσδίδουν κύρος…