Δρόμοι

Ένα πράγμα…

… που δείχνουν πιο ξεκάθαρα από όλα οι φωτογραφίες που μας στέλνουν οι
δορυφόροι από το Διάστημα είναι πως η Γη μας έχει νερό. Έξω, μέσα, παντού.
Όμως, μπροστά στην παραμικρή υπόνοια πως το νερό που τρέχει από τη βρύση μας
μπορεί να είναι βρώμικο ή μολυσμένο, τρέχουμε να αγοράσουμε εμφιαλωμένο νερό
όσο όσο. Το νερό είναι όπως το χώμα που πατάμε. Ποτέ δεν χάνεται. Είναι το πιο
ανακυκλώσιμο υλικό του πλανήτη. Αλλάζει συνεχώς θέση και μορφή: πάγος,
σύννεφο, ποτάμι, λίμνη, θάλασσα, πηγή.

H Γη…

… έχει άφθονο νερό, αλλά μόνο το 2,5% είναι αυτό που λέμε «γλυκό νερό»,
κατάλληλο για να το πίνουμε και να ποτίζουμε με αυτό τα χωράφια. Μα ακόμη και
τόσο, θα ήταν αρκετό για την ανθρωπότητα, αν δεν ήταν μολυσμένο κι αν μπορούσε
κάθε άνθρωπος να γεμίσει με αυτό το κανάτι του. Όμως, οι περισσότεροι άνθρωποι
στον κόσμο ιδρώνουν το κούτελό τους για να εξασφαλίσουν λίγο πόσιμο νερό. Ο
Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έχει μετρήσει πως 1,1 δισεκατομμύρια άνθρωποι –
τουλάχιστον ένας στους έξι κατοίκους αυτού του πλανήτη – δεν έχουν καθαρό,
πόσιμο νερό. Επίσης έχει υπολογίσει πως στις φτωχές χώρες μια γυναίκα είναι
αναγκασμένη να πηγαίνει κάθε μέρα 6 χιλιόμετρα μακριά από το σπίτι της για να
φέρνει νερό. Περισσότεροι από ένα εκατομμύριο θάνατοι τον χρόνο αποδίδονται σε
προβλήματα που έχουν να κάνουν με την έλλειψη νερού.

Στο γύρισμα…

… της χιλιετίας, γράφει η εφημερίδα «Κρίστιαν Σάιενς Μόνιτορ», ο ΟΗΕ έβαλε
στόχο να περιορίσει μέχρι το 2015 στο μισό τους ανθρώπους του πλανήτη που δεν
έχουν πρόσβαση σε καθαρό, πόσιμο νερό. Τα χρόνια περνούν, αλλά αυτός ο στόχος
μοιάζει ολοένα και πιο απόμακρος. Σε μερικές χώρες, στα συστήματα ύδρευσης
χάνεται μέχρι και το 40% του νερού μέχρι να φτάσει στα σπίτια, επειδή τα
δίκτυα είναι πρόχειρα και ακατάλληλα. Πολλές κυβερνήσεις νόμισαν πως θα
μπορούσαν να λύσουν το πρόβλημα με τις ιδιωτικοποιήσεις. Παρέδωσαν το νεράκι
του Θεού σε ιδιωτικές επιχειρήσεις. Αυτό έγινε κατά κόρον στη Λατινική
Αμερική. Έτσι ξέσπασαν οι πόλεμοι του νερού. Ύστερα από τον ξεσηκωμό των
αγροτών στη Βολιβία, η κυβέρνηση έδωσε στη γαλλική εταιρεία Σουέζ τα παπούτσια
στο χέρι επειδή απέτυχε να παραδώσει τα συστήματα ύδρευσης και αποχέτευσης που
είχε υποσχεθεί. Εξεγέρσεις για την ιδιωτικοποίηση του νερού ξέσπασαν επίσης
στην Αργεντινή και την Ουρουγουάη.

Το νερό…

… δεν είναι απλώς μια ανάγκη, είναι η ίδια η ζωή. Δεν φτάνει να το θυμόμαστε
μονάχα μια μέρα τον χρόνο, στην Παγκόσμια Ημέρα του Νερού. Κανείς δεν έχει το
δικαίωμα να στερεί το νερό σε κανέναν. Γι’ αυτό δεν είναι λίγοι εκείνοι που
υποστηρίζουν ότι η πρόσβαση σε καθαρό, πόσιμο νερό πρέπει να κηρυχθεί
αναφαίρετο «ανθρώπινο δικαίωμα».