16.000 αόρατοι… άστεγοι

Κουβαλάει ένα καροτσάκι όπου μέσα έχει όλα του τα υπάρχοντα και περιφέρεται
από πλατεία σε πλατεία. Ο 47χρονος Στυλιανός Χαραλαμπίδης από το 2002, όταν
απολύθηκε από τη δουλειά του και παράλληλα άρχισε να αντιμετωπίζει
οικογενειακά προβλήματα, ζει στον δρόμο…

Στυλιανός Χαραλαμπίδης. «Τον χειμώνα μένω σε ένα εγκαταλελειμμένο αυτοκίνητο. Αν το απομακρύνει όμως ο δήμος, θα ψάχνω ξανά για στέγη», λέει ο 47χρονος άστεγος

Είναι ένας από τους 16.000 Έλληνες αστέγους, που ζουν στην Αθήνα και τις άλλες
μεγάλες πόλεις – σύμφωνα με ανεπίσημα στοιχεία και εκτιμήσεις – τους οποίους
όμως η πολιτεία αρνείται εδώ και χρόνια να καταγράψει θεωρώντας ότι δεν είναι
πολλοί και δεν αποτελούν πρόβλημα.

«Τα καλοκαίρια κοιμάμαι σε έναν υπνόσακο. Τον χειμώνα, ειδικά το τελευταίο
διάστημα που έκανε πολύ κρύο, έμενα σε ένα εγκαταλελειμμένο αυτοκίνητο κοντά
στο Νοσοκομείο της Νίκαιας. Αν το πάρει όμως ο δήμος, πάλι θα ψάχνω για
πρόχειρη στέγη…», λέει ο κ. Χαραλαμπίδης. Από το καροτσάκι που έχει, βγάζει
μία ένεση ινσουλίνης. «Είμαι διαβητικός και όμως ζω στον δρόμο…».

Καλύβες στο κέντρο

Πλατεία Κλαυθμώνος. Ένα πρόχειρο κατάλυμα με νάιλον στην καρδιά της Αθήνας, στην Πλατεία Κλαυθμώνος, έχουν φτιάξει οι άστεγοι για να περνούν τις νύχτες. Για την πολιτεία ωστόσο παραμένουν… αόρατοι

Στην ίδια κατάσταση με κείνον οι χιλιάδες άλλοι άστεγοι βρίσκουν καθημερινά
πρόχειρο κατάλυμα σε χαρτόκουτες, νάιλον, στοές καταστημάτων, εγκαταλελειμμένα
σπίτια, προαύλια εκκλησιών. Τους τελευταίους μήνες αρκετοί απ’ αυτούς έχουν
επιλέξει για καταφύγιο την Πλατεία Κλαυθμώνος. Σημείο που μόνο… αόρατους δεν
τους κάνει στα μάτια της πολιτείας και των πολιτών: Δέκα με δεκαπέντε άστεγοι
έχουν φτιάξει πρόχειρες καλύβες από νάιλον. Οι χαρτόκουτες χρησιμοποιούνται
αντί… χαλιών, τα δέντρα για κρεμάστρες, ενώ τα κεριά έχουν διπλό ρόλο.
Προσφέρουν φως και θέρμανση. Κάποιοι άλλοι, δίπλα τους, χρησιμοποιούν τα
παγκάκια για… κρεβάτι και σκεπάζονται με αρκετές κουβέρτες.

Για τρίτη συνεχόμενη χρονιά τα στοιχεία που δίνει η Ελλάδα στο Ευρωπαϊκό
Παρατηρητήριο για τους Αστέγους (Feantsa) είναι εκτιμήσεις και υπολογισμοί που
προέρχονται από μη κυβερνητικές οργανώσεις και επιστήμονες που ασχολούνται με
την έλλειψη στέγης. Οι εκτιμήσεις αυτές δείχνουν ότι περίπου 6.000 άνθρωποι σε
όλη την Ελλάδα μένουν στον δρόμο, 1.000 είναι αυτοί που ζουν στα ξενοδοχεία
που μισθώνει ο Δήμος Αθηναίων και περίπου 9.000 μένουν προσωρινά σε ξενώνες ή
σε ακατάλληλα καταλύματα.

Ο καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας κ. Αριστείδης Σαπουνάκης που
συγκεντρώνει τα στοιχεία για το Παρατηρητήριο λέει στα «NEA» ότι «η έκθεση για
το 2005 δεν έχει τίποτα καινούργιο. Το ουσιώδες στοιχείο είναι ότι δεν υπάρχει
καμία ποιοτική και πρωτογενής έρευνα για τους αστέγους στην Ελλάδα». Στην
έκθεση επισημαίνεται για ακόμη μία φορά ότι οι υπηρεσίες που προσφέρονται
στους αστέγους από την πολιτεία κρίνονται ανεπαρκείς και σποραδικές, τα
επίσημα στοιχεία είναι ελάχιστα. Ακόμη και το Εθνικό Κέντρο Άμεσης Κοινωνικής
Βοήθειας έχει τεράστιες ελλείψεις προσωπικού.

«Στην Ελλάδα δεν αναγνωρίζουμε το πρόβλημα. Πρέπει επιτέλους να δημιουργηθεί
ένα μητρώο καταγραφής των αστέγων. Σε σύγκριση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες
λείπουν πάρα πολλά πράγματα για τη στήριξη των αστέγων στην Ελλάδα», τονίζει η
κ. Διαμαντούλα Βλαντώνη από τη μη κυβερνητική οργάνωση «Κλίμακα».

Εκδήλωση συμπαράστασης

Για τους πολίτες, σε αντίθεση με την πολιτεία, οι άστεγοι δεν είναι…
αόρατοι. Την περασμένη Παρασκευή, στην Πλατεία Κλαυθμώνος αρκετοί ήταν αυτοί
που συμμετείχαν σε εκδήλωση της οργάνωσης «Κλίμακα» και έμειναν έξω το βράδυ
προκειμένου να βιώσουν πώς περνούν οι άστεγοι τις νύχτες στον δρόμο… H
καθηγήτρια του Πολυτεχνείου κ. Ελένη Πορτάλιου, που έμεινε αρκετές ώρες έξω το
βράδυ της Παρασκευής, λέει ότι «οι άστεγοι των μεγαλουπόλεων είναι ένα υπαρκτό
πρόβλημα».