διακοπές Ο Mέγας Aνατολικός… του Πηλίου

Το βουνό και η θάλασσα, εξίσου ισχυρά, παλεύουν για την προτίμησή σου. Ποιο
από τα δύο θα σε κερδίσει; Ακολούθησε τη διαδρομή και ίσως στο τέρμα
απαντήσεις στο ερώτημα έχοντας γνωρίσει από κοντά την πανέμορφη Τσαγκαράδα, τη
γοητευτική Νταμούχαρη, τον μικρό Κισσό, το Μούρεσι ή τον Αϊ Γιάννη, που τον
χειμώνα ανταλλάσσει το εξωστρεφές καλοκαιρινό πρόσωπό του με ένα τελείως
διαφορετικό.

«Ποιος θα κερδίσει τούτη την αναμέτρηση, το βουνό ή η θάλασσα;». Αυτή η απορία
σου γεννιέται καθώς κινείσαι στην ανατολική ράχη του Πηλίου με προορισμό την
Τσαγκαράδα. Απορία που δεν λύνεται εύκολα, αφού οι υψομετρικές διαφορές είναι
εντυπωσιακές και αρκούν μόνο λίγα λεπτά για να σε τραβήξουν οι πράσινες
ακρογιαλιές από τις χιονισμένες ράχες του βουνού.

Από τον κεντρικό περιφερειακό δρόμο φτάνεις στη Μακρυρράχη και ύστερα από 2,5
χιλιόμετρα συναντάς το χωριό Ανήλιο αριστερά σου. Συνεχίζοντας, ο κατηφορικός
φιδωτός δρόμος διασχίζει το χωριό του Δημητρίου κοντά στον Άη Γιάννη και
συνεχίζει νότια, καταλήγοντας στην Νταμούχαρη. Λίγο πιο πάνω στην πλαγιά,
καρφωμένο μες στο πράσινο, βρίσκεται το Μούρεσι. Περνάς από πλατανιές, οξιές,
καστανιές και συνεχίζεις να… ακροβατείς μεταξύ βουνού και θάλασσας. Βόρεια
το χωριό Κισσός σε «καλεί» για μια στάση. Συγκατανεύεις και προχωράς περνώντας
από το Μεγάλο Ρέμα του Μυλοπόταμου, για να καταλήξεις στην Τσαγκαράδα και
ύστερα αν θέλεις θα συνεχίσεις κι άλλο, μέχρι το εξοικειωμένο με τον άνεμο
Ξουρίχτι.

H ημέρα δεν αρκεί. Ο ήλιος δεν φωτίζει τώρα τη σκεπασμένη με δάση οπωροφόρων
πλευρά του Πηλίου. Το ηλιοβασίλεμα σκοτεινιάζει τις πλαγιές που φτάνουν μέχρι
κάτω, τις παραλίες. Επιστρέφεις. Από την Τσαγκαράδα προς την Πορταριά ή από
την πλευρά του Παγασητικού προς Μηλιές, κάνοντας κύκλο. Σαν flashback οι
εικόνες σε πλημμυρίζουν πάλι. Εκεί, ανάμεσα σε βουνό και θάλασσα, το αρχικό
ερώτημα ξαναγυρίζει. Έχεις τώρα την απάντηση;

Αξίζει να δείτε

MAKPYPPAXH:

Το στενό πέρασμα για να μπεις στο χωριό χωράει ίσα ίσα ένα λεωφορείο. Όταν
όμως ο καιρός φτιάχνει, το διπλανό καφενείο βγάζει τραπεζάκια έξω και οι
γέροντες του χωριού παραμένουν ακλόνητοι στις θέσεις τους δημιουργώντας μικρό
κυκλοφοριακό κομφούζιο! Λες και μεθυσμένοι από τις ευωδιές των λουλουδιών, δεν
καταλαβαίνουν και συνεχίζουν να απολαμβάνουν το καφεδάκι τους… Χτισμένη στην
ανατολική πλευρά μιας πράγματι μακριάς ράχης, είναι έδρα της ανθοκομίας και
ανάμεσα στα πέτρινα αρχοντικά της ξεχωρίζουν τα θερμοκήπια. Οι κάτοικοί της
είναι δεντροκαλλιεργητές, ανθοκόμοι και μηλοπαραγωγοί. Στο χωριό ξεχωρίζει η
ανακαινισμένη το 1851 κεντρική βασιλική του Τιμίου Προδρόμου με καλής τέχνης
λιθανάγλυφα και το ξωκκλήσι του Άθωνα.

ΚΙΣΣΟΣ:

«Καλώς ήλθες στον… Κ’σό!» Οι κάτοικοι του χωριού σε υποδέχονται. Καλά
άκουσες. Κ’σός – όχι όμως από το αναρριχώμενο φυτό. Σύμφωνα με τον Γ. Κορδάτο,
το όνομα του χωριού προήλθε από την παράφραση της λέξης χρυσός, ίσως λόγω της
οικονομικής άνθησης που γνώρισε χάρη στην κατασκευή πιάτων από ξύλο καστανιάς.
Το προκομμένο κεφαλοχώρι, βακούφι του Πηλίου στα χρόνια της Τουρκοκρατίας,
παραμένει ένα όμορφο φυσικό μπαλκόνι στο Αιγαίο, πνιγμένο στις καστανιές και
τα πλατάνια. Από το παράθυρο του καφενείου όπου θα καθήσεις για τσίπουρο
ξεχωρίζει το θεόρατο καμπαναριό της Αγίας Μαρίνας που χτίστηκε το 1650, με
τους τέσσερις τρούλους και τις πρωτοποριακές αγιογραφίες του Ιωάννη Παγώνη.
Περπατώντας στο χωριό θα γνωρίσεις από κοντά τη Μονή του Αγίου Ευσταθίου
(χτίστηκε τον 17ο αιώνα), όπως και του Αγίου Κωνσταντίνου.

ΝΤΑΜΟΥΧΑΡΗ:

Ο δίδυμος ορμίσκος με το ψιλό βότσαλο παλιά ήταν το επίνειο της Τσαγκαράδας.
Γι’ αυτό και το καλντερίμι που συνέδεε το λιμανάκι με την πλατεία της Αγίας
Κυριακής στην Τσαγκαράδα διατηρείται ακόμη. Αυτό το φυσικό λιμανάκι δένεται με
την Παλιά Νταμούχαρη με ένα ξύλινο, παλιό γεφυράκι. H παραλία της κόβεται στα
δύο από έναν κάβο που εισχωρεί στη θάλασσα και τη χωρίζει στην Παλιά
Νταμούχαρη με βοτσαλωτή παραλία και στην Καινούργια, που είναι το μοναδικό
φυσικό λιμανάκι του Ανατολικού Πηλίου.

ΑΝΗΛΙΟ:

Το όνομά του, που σημαίνει πως «τον χειμώνα δεν το χτυπά ο ήλιος», αποτυπώνει
μια πραγματικότητα αλλά δεν συνεπάγεται ένα… χλωμό χωριό! Εξάλλου, και οι
δύο άλλες εκδοχές για τον ονοματοδοσία του μαρτυρούν πως ο τόπος εδώ δεν είναι
τυχαίος: Ανήλιο από το Αχίλλειο, αφού στα χαμηλώματα του χωριού υπήρχε
η αρχαία πόλη Αχίλλεια, που την ίδρυσε ο θρυλικός Αχιλλέας, ή από το ομώνυμο
χωριό της Ηπείρου από το οποίο ήρθαν οι αρχικοί οικιστές στα χρόνια της
Τουρκοκρατίας. H βόλτα στο χωριό θα σε φέρει μπροστά στους δύο ναούς, της
Αγίας Τριάδας και του Αγίου Αθανασίου. Ο πρώτος είναι αγιογραφημένος από τον
λαϊκό καλλιτέχνη Παγώνη και ο δεύτερος έχει ξυλόγλυπτο τέμπλο και ολοσκάλιστο
δεσποτικό θρόνο και άμβωνα.

ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ:

Σε έναν ορθόκοφτο τεράστιο βράχο της παραλίας Φακίστρας υπάρχει η μικρή σπηλιά
– εκκλησία της Παναγίας της Μεγαλομάτας. Σε αυτό το μικρό ησυχαστήριο ζούσε
ένας ερημίτης καλόγερος που μάθαινε λίγα κολλυβογράμματα στα παιδιά από την
Τσαγκαράδα. H ιστορία τελειώνει όταν ληστοπειρατές τον σκότωσαν αφού δεν
βρήκαν τους θησαυρούς που περίμεναν.

ΤΣΑΓΚΑΡΑΔΑ:

Τσαγκαράδα

Ο επιβλητικός πλάτανος (περιμέτρου 14 μέτρων) στην κεντρική πλατεία του
χωριού, την Αγία Παρασκευή, μοιάζει σαν άνθρωπος με υψωμένα τα χέρια του προς
τον ουρανό. Λες και ευχαριστεί τη φύση που στάθηκε γενναιόδωρη με την
Τσαγκαράδα. H συνοίκηση του χώρου πρέπει να έγινε στα τέλη του 16 αιώνα, όταν
κάτοικοι της παραθαλάσσιας Καραβοστασιάς από τον φόβο των πειρατών αποσύρθηκαν
ψηλά και έφτιαξαν αυτό το χωριό με την αραιή κατοίκηση και τις τέσσερις
αυτόνομες συνοικίες. Γύρω γύρω η φύση πλέκει στεφάνι από δένδρα – κυρίως
καστανιές – αλλά τις εντυπώσεις κλέβουν τα λουλούδια στις αυλές, οι γαρδένιες,
οι ορτανσίες. Περπάτησε στις τέσσερις συνοικίες και τις πλατείες τους (Άγιοι
Απόστολοι – Ταξιάρχες, Αγία Παρασκευή, Άγιος Στέφανος και Αγία Κυριακή) και
θαύμασε τα αρχοντικά. Μετά πιες παγωμένο νερό από τη βρύση με τους τέσσερις
κρουνούς στην πλατεία των Ταξιαρχών και μπες στην περίφημη Νανοπούλειο Σχολή.

Διαμονή

Στον Άγιο Δημήτριο

«Αρχοντικό Έλντα» (24260-31.422, 24260-31.702) Τριώροφο κτίριο με θέα
στη θάλασσα. Τα δωμάτια του κάτω ορόφου διαθέτουν τζάκι, ενώ το καθιστικό με
την όμορφη μπάρα και την επίπλωση δημιουργεί αίσθηση θαλπωρής.

Στο Μούρεσι

«Ξενώνας Ιατρίδη» (24260-49.477) Παλιό ανακαινισμένο αρχοντικό.

Στον Κισσό

«Ατραπός» (24260-31.291) Τριώροφος ξενώνας παραδοσιακού στυλ στο κέντρο
του μικρού χωριού. Τα δωμάτια διαθέτουν εξοπλισμένο κουζινάκι και τζάκι (αυτή
την περίοδο λειτουργεί μόνο τα Σαββατοκύριακα).

«Ξενώνας Κισσός» (24260-23.286) Στην πλατεία του χωριού, πρόσφατα
ανακαινισμένος με θέα στη θάλασσα.

Στην Τσαγκαράδα

«Αμάλθεια» (24260-49.400) Επτά δωμάτια με τζάκι, διακόσμηση τοπικού
ύφους και μπάνια με υδρομασάζ.

«Βίλλα Εξοχή» (24260-49.497) Διώροφο κτίριο σε καταπράσινο περιβάλλον
με τρία άνετα δωμάτια και τρεις περιποιημένες σουίτες, μπάνιο με υδρομασάζ και
μπαλκόνια με άπλετη θέα.

«Βίλλα Τζώρτζη» (24260-49074) Ατού του μεγάλου και πνιγμένου στο
πράσινο διώροφου σπιτιού είναι η ζεστή φιλοξενία και η υπέροχη θέα. Στα πέντε
άνετα διαμερίσματα υπάρχει τζάκι.

«Καστανιές» (24260-49.135) Δεν είναι υπερβολή να πούμε πως εδώ η
παραδοσιακή φιλοξενία έχει αναχθεί σε υψηλή τέχνη. Μέσα σε έναν κήπο με
ορτανσίες και καρυδιές βρίσκεται χτισμένο το παραδοσιακό αρχοντικό με τα πέντε
δωμάτια. Ακριβώς δίπλα βρίσκεται το εστιατόριο «Ευωχία» με παραδοσιακές
γεύσεις από οικολογικά και βιολογικά προϊόντα.

Στον Μυλοπόταμο

«Pilio Holiday club» (24260-49.777) Σκαρφαλωμένο σε βουνοπλαγιά στον
δρόμο για τον Μυλοπόταμο, μοιάζει με παραδοσιακό οικισμό με πέτρινα σπίτια και
περιποιημένους κήπους. Έχει 64 δωμάτια και 14 στούντιο, όλα με τζάκι. Δύο από
τις σουίτες διαθέτουν μπανιέρα με υδρομασάζ.

Φαγητό

Στο Μούρεσι

«Το Ταβερνάκι (ο Βόντζος)» Με ποικιλία μαγειρευτών και σουβλιστά
κρέατα. Σπεσιαλιτέ η στριφτή πικάντικη τυρόπιτα στο τηγάνι και ο κόκορας
κρασάτος.

Στον Κισσό

«Τα Πέντε Φι (ο Μάκης)» Οικογενειακή ταβέρνα με ξυλόσομπα στη μέση και
ωραία μαγειρευτά. Δοκιμάστε λαχανοντολμάδες, χοιρινό κρασάτο, τηγανιά και το
ελαφρύ κόκκινο κρασί.

«Κληματαριά» Δοκιμάστε τις σπιτικές γεύσεις από τα χεράκια της
Βιολέτας, δίπλα στη σόμπα.

Στην Τσαγκαράδα

«Ο Αποστόλης» Τσιπουράδικο κοντά στη πλατεία της Αγίας Παρασκευής.

«Αλέκα»

«Αλέκα» Για μαγειρευτά και καλό κρασί σε λιτό χώρο, πάνω στον κεντρικό
δρόμο για Αγία Παρασκευή.

«Ευωχία» Στη συνοικία του Αγίου Στεφάνου, από Τετάρτη μέχρι Κυριακή.
Δοκιμάστε καπνιστό κοτόπουλο.

«Πιάτσα» Πάντα ανοιχτό, στην συνοικία των Αγίων Ταξιαρχών, για πίτσα,
μακαρονάδες ή καφέ.

«Το Αγνάντι» Στην πλατεία των Αγίων Ταξιαρχών, ανοιχτά κάθε μέρα εκτός
Δευτέρας, για ψητά και μαγειρευτά.