Συμμαχία τριών μεγάλων στον βωξίτη

Αναζητώντας στρατηγικούς συμμάχους, τόσο από την Ελλάδα όσο και από το
εξωτερικό, αλλά και επενδύοντας σε δικές τους μονάδες ηλεκτροπαραγωγής με
στόχο να μειώσουν το ενεργειακό κόστος, μεγάλοι βιομηχανικοί όμιλοι επιχειρούν
να σταθούν όρθιοι στο άκρως ανταγωνιστικό περιβάλλον που διαμορφώνεται στις
αγορές στις οποίες δραστηριοποιούνται.
H Αλουμίνιον της Ελλάδος έχει ανοίξει κύκλο επαφών και συζητήσεων με στόχο να
τεθούν υπό την σκέπη μιας ενιαίας εταιρείας οι τρεις μεγαλύτεροι παραγωγοί
βωξίτη της χώρας: η εταιρεία Δελφοί Δίστομον που ελέγχεται από την ίδια, οι
Βωξίτες Παρνασσού που ελέγχονται από τον όμιλο της S&Β και η εταιρεία
ΕΛΜΙΝ που ελέγχεται από τον Όμιλο Βαρδινογιάννη. Στόχος της επιχειρούμενης
συνένωσης δυνάμεων δεν είναι άλλος από το να μπορεί η ΑτΕ να προμηθεύεται
φθηνότερη πρώτη ύλη (βωξίτη). Παράλληλα η εταιρεία, μέλος του Ομίλου
Μυτιληναίου, «τρέχει» με ταχείς ρυθμούς την κατασκευή της ηλεκτροπαραγωγικής
μονάδας της η οποία θα αντικαταστήσει τη ΔΕΗ στον ρόλο του προμηθευτή φθηνού
βιομηχανικού ρεύματος.
«Ηλεκτρικές» φιλοδοξίες
Το δικό της ενεργειακό κόστος επιχειρεί να μειώσει και η Χαλυβουργική, ένας
από τους αρχαιότερους και σημαντικότερους βιομηχανικούς ομίλους της χώρας. Οι
«ηλεκτρικές» φιλοδοξίες του ομίλου που ελέγχεται πλήρως από την οικογένεια του
κ. K. Αγγελόπουλου δεν περιορίζονται στην κάλυψη μόνο των δικών του
ενεργειακών αναγκών. Στη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας εκκρεμεί αίτηση της
Χαλυβουργικής που ζητεί άδεια για τη δημιουργία μονάδων παραγωγής ηλεκτρισμού
συνολικής ισχύος 870 MW. Την ίδια στιγμή, ο συγκεκριμένος όμιλος ολοκληρώνει,
μέχρι το τέλος του έτους, ένα επενδυτικό πρόγραμμα άνω των 200 εκατ. ευρώ με
στόχο να αποσπάσει ακόμη μεγαλύτερα μερίδια της ελληνικής αγοράς χάλυβα και
στη συνέχεια να διευρύνει την εξαγωγική δραστηριότητά του.
Με την «επανεμφάνιση» της σύγχρονης Χαλυβουργικής, πριν από περίπου δύο
χρόνια, άλλαξαν και οι συσχετισμοί δυνάμεων στην ελληνική αγορά χάλυβα. Το
σημαντικότερο χαρακτηριστικό των αλλαγών ήταν η συρρίκνωση της εξάρτησης της
χώρας από εισαγωγές ιταλικού και τουρκικού χάλυβα. Το 2003, έναν χρόνο πριν
από την επαναδραστηριοποίηση της Χαλυβουργικής, οι εισαγωγές χάλυβα ανέρχονταν
σε 451.000 τόνους, ενώ στα επόμενα δύο χρόνια οι εισαγωγές μειώθηκαν στους
294.000 και 200.000 τόνους αντίστοιχα. Επισημαίνεται ότι το σύνολο των ετήσιων
αναγκών της χώρας σε χάλυβα ανέρχεται σε 1,6 εκατ. τόνους.
Μικρότερο ενεργειακό κόστος επιδιώκει και ο όμιλος της Βιοχάλκο, ο οποίος
σχεδιάζει να κατασκευάσει, από κοινού με τον κατασκευαστικό όμιλο της
Ελληνικής Τεχνοδομικής, τη δική του ηλεκτροπαραγωγική μονάδα στη Θίσβη της
Βοιωτίας. Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με πληροφορίες από τη χρηματιστηριακή
αγορά, ο συγκεκριμένος όμιλος σχεδιάζει να προχωρήσει σε placement
μεταβιβάζοντας σημαντικό μέρος των μετοχών του σε ξένους θεσμικούς επενδυτές.
Τα σχέδια των ομίλων
H αναζήτηση στρατηγικών συμμάχων από τον Όμιλο Μυτιληναίου δεν αφορά μόνον την
Αλουμίνιον της Ελλάδος αλλά και την άλλη θυγατρική εταιρεία του, τη Μέτκα. Τη
συγκεκριμένη εταιρεία, η οποία διαθέτει τεράστια τεχνογνωσία στον τομέα της
κατασκευής μονάδων παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, «φλερτάρουν» ξένοι
ενεργειακοί όμιλοι. Δύο από αυτούς, η αμερικανική General Electric και η
γαλλική Alstom, διαπραγματεύονται με τον Όμιλο Μυτιληναίου τη συμμετοχή τους
στη Μέτκα με στόχο να ενισχύσουν την παρουσία τους, όχι μόνο στην ελληνική
αγορά ηλεκτρικής ενέργειας αλλά και στην αντίστοιχη της Νοτιοανατολικής
Ευρώπης. Οι συζητήσεις φαίνεται να έχουν ολοκληρωθεί και πιο κοντά στο
ενδεχόμενο συμφωνίας βρίσκεται η Alstom, η οποία έχει κάνει τις σχετικές
προτάσεις της και πλέον τον τελικό λόγο έχει ο Όμιλος Μυτιληναίου.
Ανοιχτός σε στρατηγικές συμμαχίες είναι ο συγκεκριμένος όμιλος και στον τομέα
της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, όπου θα έβλεπε με καλό μάτι τη συμμετοχή
συνεταίρου σε μια από τις δύο μονάδες που σχεδιάζει να κατασκευάσει.













