Kίνα: H Δικαιοσύνη δεν είναι τυφλή

H ιστορία του Ζανγκ Ζαοάν, παράλυτου από το 2002 εξαιτίας ενός τροχαίου,
εκθέτει ως φάρσα το νομικό σύστημα της Κίνας. Οι φτωχοί και όσοι δεν διαθέτουν
διασυνδέσεις σπάνια βρίσκουν το δίκιο τους.

Παράλυτος από το στήθος και κάτω, ο Ζανγκ και η σύζυγός του, η Μιάο, διαδηλώνουν στο Πεκίνο, προσπαθώντας να βρουν το δίκιο τους. «Το Ενδιάμεσο Λαϊκό Δικαστήριο της Τιέντζιν ποδοπατάει τα ανθρώπινα δικαιώματα», γράφει η επιγραφή που κρατάει ο Ζανγκ

Ο Ζανγκ Ζαοάν, 48 χρόνων, γεννήθηκε στην επαρχία Χαμπέι και έζησε το
μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην πόλη Τιέντζιν, αναφέρει η Τζεμάιμα Στρίτεν,
η οποία αφηγείται την ιστορία του στην ιστοσελίδα OpenDemocracy. Τον καιρό του
ατυχήματος δούλευε για μια κρατική εταιρεία κατασκευής ηλεκτρικών καλωδίων και
είχε μόλις παντρευτεί τη δεύτερη σύζυγό του, τη Μιάο Σουγίνγκ. Δεν είχαν
παιδιά, αλλά ήταν οικονομικά εξασφαλισμένοι και ευτυχείς.

Στις 21 Μαρτίου 2002, στις 10.30 μ.μ., ο Ζανγκ επέστρεφε από τη δουλειά του με
τη μοτοσυκλέτα του. Είχε μια μικροσύγκρουση με τον Γιανγκ, που οδηγούσε κι
αυτός μοτοσυκλέτα, χωρίς να πάθει κανείς τίποτε και αμφότεροι συνέχισαν τον
δρόμο τους. Αλλά λίγο αργότερα, ένας τρίτος, ο Ουάνγκ, ο οποίος οδηγούσε ένα
αυτοκίνητο Volkswagen Santana, έπεσε από πίσω πάνω στη μοτοσυκλέτα του Ζανγκ,
με αποτέλεσμα ο τελευταίος να χτυπήσει σοβαρά στο κεφάλι. Ο Γιανγκ, που είχε
απομακρυνθεί ελάχιστα, επέστρεψε για να του προσφέρει βοήθεια.

H Τροχαία

H Τροχαία έφτασε επί τόπου. Πριν το ασθενοφόρο παραλάβει τον Ζανγκ, ένας
αστυνομικός τού είπε: «Ευθύνεται οπωσδήποτε ο οδηγός του Santana. Δεν θα
ξεφύγει. Πάω να του ζητήσω χρήματα για να σας τα δώσω». Ο αστυνομικός
επέστρεψε λίγο αργότερα με 5.000 ρενμινμπί (RMB), που χρησιμοποιήθηκαν για να
πληρωθούν τα πρώτα ιατρικά έξοδα. Στο νοσοκομείο, ο Ζανγκ πληροφορήθηκε πως
είχε υποστεί σοβαρά τραύματα στον τράχηλο και πως είχε παραλύσει από το στήθος
και κάτω. Από τη διεύθυνση Μεταφορών τού είπαν πως θα διεξαχθεί έρευνα και
εντός 20 ημερών θα έχουν εντοπιστεί οι ευθύνες.

Αποζημίωση

Αλλά το όχημα του Ουάνγκ ανήκε σε κυβερνητική υπηρεσία, η οποία θα έπρεπε να
πληρώσει αποζημίωση δύο εκατομμυρίων RMB στον Ζανγκ. Έτσι, μια μέρα μετά το
ατύχημα, ενώ βρισκόταν στο κρεβάτι του νοσοκομείου, ο Ζανγκ ξεγελάστηκε και
υπέγραψε μια δήλωση εντελώς διαφορετική από εκείνη που είχε κάνει προφορικά
στον αστυνομικό μετά το ατύχημα. Ο Γιανγκ συνελήφθη και ξυλοκοπήθηκε ώστε να
κάνει δήλωση που να αθωώνει τον Ουάνγκ.

Τι υποστηρίζουν

Όταν η ετυμηγορία ανακοινώθηκε, στις αρχές Απριλίου 2002, ο Γιανγκ αναφερόταν
ως μοναδικός υπεύθυνος για το ατύχημα. H Τροχαία υποστήριξε, σε πείσμα όλων
των στοιχείων, πως ο Ζανγκ και ο Γιανγκ συγκρούσθηκαν μετωπικά στη διασταύρωση
και πως ο Ζανγκ και η μοτοσυκλέτα του σύρθηκαν 6,9 μέτρα ώς τη μέση του
δρόμου, όπου τον χτύπησε το διερχόμενο Santana του Ουάνγκ. Μολονότι το Santana
βρέθηκε να έχει πολλά προβλήματα (στα φρένα και στο σύστημα του τιμονιού),
στην ετυμηγορία αναφερόταν πως οι παράγοντες αυτοί δεν προκάλεσαν το ατύχημα –
άρα ο Ουάνγκ δεν ευθύνεται.

«Θα φροντίσω να σε κλείσουν μέσα για δεκαπέντε χρόνια»

ΜΑΧΗ για να βρουν το δίκιο τους, μετά το στημένο τροχαίο, δίνουν από το
2002 ο Γιανγκ και ο Ζανγκ, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Ο Γιανγκ μπαινοβγαίνει στη
φυλακή. Οι αρχές δεν έχουν επαρκή στοιχεία για να του απαγγείλουν κατηγορίες,
αλλά επιμένουν στην εκδοχή των γεγονότων που τον καθιστά υπεύθυνο για το
ατύχημα. H Μιάο και ο παράλυτος Ζανγκ πούλησαν το σπίτι τους για να καλύψουν
τα ιατρικά έξοδα και η Μιάο έχει μετακομίσει σ’ ένα ράντσο στο νοσοκομείο. H
κυβέρνηση τους δίνει μόνον 100 RMB την εβδομάδα για να ζήσουν, ποσό που μόλις
φτάνει για το φαγητό τους, ενώ η ιατρική θεραπεία του Ζανγκ κοστίζει 8.000 RMB
την εβδομάδα. Εδώ και πάνω από τρία χρόνια, ο Ζανγκ και η οικογένειά του
πηγαινοέρχονται σε διάφορες κυβερνητικές υπηρεσίες ζητώντας το δίκιο τους.
Αυτή τη στιγμή, ο Ζανγκ περιμένει την ετυμηγορία του δεύτερου Ενδιάμεσου
Λαϊκού Δικαστηρίου. Την περιμένει εδώ και επτά μήνες, ενώ θα έπρεπε να είχε
εκδοθεί σε έναν. Και κάθε εβδομάδα, μαζί με τη Μιάο παίρνουν το τρένο από την
Τιέντζιν, πάνε στο Πεκίνο, στην οδό Γκουανγκχούα, όπου βρίσκονται πολλές από
τις ξένες πρεσβείες και διαδηλώνουν – εκείνος στην αναπηρική καρέκλα του και
εκείνη να τον σπρώχνει. Αλλά την τελευταία φορά, αστυνομικοί πέρασαν
χειροπέδες στη Μιάο και την έριξαν στο έδαφος έξω από την αμερικανική
πρεσβεία. «Αν έρθεις ξανά εδώ», της είπε ένας αστυνομικός, «θα φροντίσω να σε
κλείσουν μέσα για δεκαπέντε χρόνια».