TAKHΣ ΘEOΔΩPOΠOYΛOΣ Γαλλικοί έπαινοι για τον Ξενοφώντα

«Ο Τάκης Θεοδωρόπουλος κατασκευάζει με το ειρωνικό του ύφος μια
μυθιστορηματική βιογραφία εντελώς πρωτότυπη, όπου αναδεικνύεται ανάγλυφα η
επικαιρότητα της αρχαιότητας» έγραψε προ ημερών η γαλλική «L’ Humanite», για
το «Μυθιστόρημα του Ξενοφώντα» του Έλληνα συγγραφέα. Το βιβλίο τού Τάκη
Θεοδωρόπουλου έχει τύχει πολύ ευνοϊκής κριτικής στις γαλλόφωνες χώρες. Για
«μάθημα σεμνότητας» και για «διάλογο από τη μια άκρη του χρόνου στην άλλη»
μιλάει και η «Le Monde», η οποία γράφει και για ένα ακόμη βιβλίο του Τάκη
Θεοδωρόπουλου, το δοκίμιο «Ο Οιδίπους δεν είναι μόνο σύμπλεγμα», που γράφτηκε
πρώτα στα γαλλικά κατόπιν παραγγελίας του γαλλικού οίκου Flammarion, ενώ στα
ελληνικά θα κυκλοφορήσει τον Μάρτιο. Το δοκίμιο αναφέρεται στις ελληνορωμαϊκές
προοπτικές της σύγχρονης Ευρώπης.

«Έξυπνο και διασκεδαστικό μυθιστόρημα που σε ξεδιψάει σαν καλό κρασί» και
«δώρο για απαιτητικούς ερασιτέχνες, για όσους θέλουν βιβλία που τους διδάσκουν
και τους διασκεδάζουν, τους κάνουν να τα χάνουν γοητεύοντάς τους…»,
χαρακτηρίζει τον «Ξενοφώντα» η βελγική «Le Soir». Μιλάει για «πορτρέτο ενός
ανθρώπου, ενός πραγματικού ανθρώπου, σ’ ένα βιβλίο που οι υποσημειώσεις όχι
μόνον δεν το βαρύνουν, αλλά μάλλον το ελαφρύνουν. Κι αυτό δεν είναι παρά μόνον
ένα από τα θαύματα που κρύβει μέσα του».

Επαινετικά ήταν τα σχόλια αρκετών ακόμη εντύπων, όπως το «Le Temps» της
Γενεύης και το παρισινό «Livres Hebdo» (που μιλάει για «γευστικό κοκτέιλ
φτιαγμένο από λογιότητα και ειρωνεία»).

Ο «Ξενοφώντας», που μπήκε και στη short list των φετινών κρατικών λογοτεχνικών
βραβείων, είναι ένα μυθιστόρημα τέλους εποχής, της περιόδου που ο ελληνικός
κόσμος πνέει πια τα λοίσθια. Ο Τάκης Θεοδωρόπουλος έγραψε μία μυθιστορηματική
βιογραφία για ένα πολύ ενδιαφέρον πρόσωπο της αρχαιότητας που δεν ήταν
κορυφαίος επιστήμονας – κάποιοι μιλούν για ελλειμματικό φιλόσοφο ή μειονεκτικό
ιστορικό -, διέγραψε όμως μια μοναχική πορεία στον χρόνο, το έργο του σώθηκε
ολόκληρο και είναι και πάλι επίκαιρο, καθώς συμβολίζει μια δαιδαλώδη εποχή
μετάβασης από έναν κόσμο σ’ έναν άλλο, όπως σ’ έναν βαθμό συμβαίνει και
σήμερα.