ΣE ΠPΩTO ENIKO «Διατηρητέο» το καλό τραγούδι

Οι διασκευές παλιών τραγουδιών – ακόμα και του Ντίλαν – δίνουν και παίρνουν…
Και τα παλιά καλά συγκροτήματα – όπως οι Ρόλινγκ Στόουνς και οι Σαντάνα –
εξακολουθούν (σχεδόν παππούδες πια) να βγάζουν δίσκους με επιτυχία και να
κάνουν συναυλίες ανά τον κόσμο, συνεπαίρνοντας και τα παιδιά μας, όπως κάποτε
εμάς. Από την άλλη, τα σουξέ των νέων τραγουδοποιών αποδεικνύονται πια «μιας
χρήσεως» και ακόμα και τα παθιασμένα δεκάχρονα τα ξεχνούν τον άλλο μήνα…

Την επομένη της Πρωτοχρονιάς, στο κρατικό κανάλι, ο Γιώργος Νταλάρας – με τη
γοητεία της ωριμότητας – έδινε συνέντευξη «εφ’ όλης της ύλης»… Οι έφηβοι που
μπαινόβγαιναν στο σπίτι – διακοπές γαρ – άφησαν κατά μέρος τις γνωστές
περιφρονητικές ατάκες τους για κάθε τι που αντιπροσωπεύει την προηγούμενη
γενιά και δήλωσαν αυθόρμητα πόσο τους αρέσει. Ο καλλιτέχνης αυτός, που ήξερε
πάντα να διαλέγει και να αποπνέει ποιότητα, αλλά και να ανανεώνεται συνεχώς,
είπε μερικές αλήθειες – που καιρός ήταν να τις πει δημοσίως κάποιος επώνυμος.
Μίλησε για τους άφωνους και ατάλαντους, που κάνουν στις μέρες μας μεγάλη
καριέρα… Και είπε ότι τους καλούς συνθέτες, στιχουργούς και τραγουδιστές
πρέπει σήμερα να τους προστατέψουμε ως «οικολογικό είδος », δηλαδή ως
είδος…. υπό εξαφάνιση!

Την ίδια ώρα, στο απέναντι ιδιωτικό κανάλι, ένα «προϊόν» από τα ριάλιτι σόου
ανοιγόκλεινε μηχανικά το στόμα του μπροστά στο μικρόφωνο, άμεση απόδειξη τού
«τι εννοούσε ο ποιητής». Στα διάφορα κοσμικά «μαγαζιά», τις προηγούμενες
νύχτες των «ρεβεγιόν», πολλοί άλλοι παρόμοιοί του «βάφτιζαν» την ηχορρύπανση
«τέχνη»…

Ναι, πρέπει να θεωρήσουμε «διατηρητέο» το καλό τραγούδι. Και προφανώς – αφού η
τηλεόραση έχει επιλέξει σχεδόν στο σύνολό της να παίξει καθαρά αντιπαιδαγωγικό
ρόλο – στον καθένα μας προσωπικά εναπόκειται να καλλιεργήσει την αισθητική της
γενιάς που έρχεται, να αναπτύξει την καλλιτεχνική ευαισθησία της, να
διαμορφώσει τα κριτήριά της….

Ευτυχώς, το μουσικό «αρχείο» μας είναι πλούσιο και καλό και «κοιμάται» στις
δισκοθήκες και στα ράφια των περισσοτέρων σπιτιών…. Ας το «αερίσουμε» λοιπόν
κι ας το ξανακούσουμε μαζί με τα παιδιά μας αυτά τα κρύα Σαββατόβραδα πάνω στο
χαλί ή μέσα στο αυτοκίνητο στην κυριακάτικη βόλτα… Ακούγοντας αυτά τα
αξέχαστα – ελληνικά και ξένα – τραγούδια, μπορούμε άλλωστε να μιλήσουμε στα
βλαστάρια μας και για τα βιώματα (ατομικά και συλλογικά) που αυτά κουβαλάνε,
από χρόνια τόσο δύσκολα και τόσο όμορφα….