«We got love for those with love for us – έχουμε αγάπη για όσους έχουν αγάπη

για μας…», λέει το χιπ χοπ του Μέθοντ Μαν που μιλάει για την κουλτούρα, τις

συνήθειες και τα κακώς κείμενα των πόλεων

«Οφείλει κανείς να σέβεται το χιπ χοπ. Κυρίως γιατί είναι ζωντανό εκεί έξω

τόσα χρόνια τώρα. Αλλά ακόμη και εκείνοι που το χτυπάνε, πρέπει να έχουν κατά

νου πως πολλά κομμάτια της κουλτούρας σήμερα δεν θα ήταν έτσι αν το χιπ χοπ

δεν είχε προκαλέσει τόσο βαθιές αλλαγές…». Και είναι έτσι. Πάνω-κάτω είναι

έτσι. Ο Μέθοντ Μαν δεν είναι ο μόνος που το πιστεύει αυτό. Είναι ωστόσο από

εκείνους που δικαιούνται να διατυπώνουν κουβέντα στην ατέλειωτη, ασίγαστη και

ανεξάντλητη φρασεολογία του χιπ χοπ.

Μερικά από τα αστραφτερά ονόματα της μουσικής θα βρίσκονται μόνο στον

τηλεφωνικό κατάλογο της περιοχής τους, αν δεν είχαν πρώτα μιλήσει οι ράπερ.

Αλλά δε βαριέσαι. Το χιπ χοπ δεν έχει ανάγκη να το λιβανίζει κανείς. Είναι το

βασικό ρεύμα πίσω από κάθε νέα μουσική μόδα. Αργά – αλλά σταθερά – στα μέρη

μας όλο και περισσότερο οι ράπερ κερδίζουν σεβασμό και το ανάλογο ενδιαφέρον

στα ταμεία των δισκοπωλείων. Respect, δηλαδή και για άλλους πέραν των σούπερ

σταρ – του Έμινεμ, του 50 Cent και της Μπιγιονσέ, βεβαίως. Μέσα σε αυτό το

κλίμα καταφθάνει ο Μέθοντ Μαν, από τους βασικούς χαρακτήρες της υπόθεσης, τα

έργα και τις ημέρες του οποίου μαθαίνει κανείς με την αλφαβήτα του ραπ για να

προχωρήσει παρακάτω.

Καθοριστική για όλη την πορεία του ήταν η συνάντησή του με τα ξαδέλφια Rza,

Gza και Ol’ Dirty bastard, με τους οποίους βρήκε ο Μέθοντ Μαν (στα μητρώα του

Λονγκ Άιλαντ της Νέας Υόρκης θα τον βρείτε ως Κλίφορντ Σμιθ) πολλά κοινά στο

τρόπο που έδεναν τους στίχους και άκουγαν τη μουσική – από αυτά, λοιπόν,

προέκυψαν οι Wu Tang Clan, η θρυλική κολεκτίβα που στάμπαρε το ραπ νωρίς και

καταλυτικά. Μετά τους Wu Tang, o Μέθοντ κράτησε τη θέση του στην πρώτη γραμμή,

με το «Tical» άλμπουμ του να θεωρείται ένα από τα κλασικά έργα του είδους και

εκείνος να συνεχίζει τα πειράματά του στον ρυθμό και τη ρίμα μόνος ή με τον

Ρένταμ, με τον Μπάστα Ράιμς, με τον Σνουπ Ντογκ, τον Λούντακρις, τον Ελ Ελ

Κουλ Τζέι, τη Μέρι Τζει Μπλάιτζ και άλλους πρωτοκλασάτους στις περιβόητες

συνεργασίες του, τις οποίες εμπλούτιζε με τακτικές εμφανίσεις σε ταινίες, όπως

στο «Copland» για παράδειγμα.

«Παρ’ όλα αυτά», λέει, «εξακολουθεί να υπάρχει μέγιστο πρόβλημα που προκύπτει

από τη νοοτροπία κάποιων που δεν θέλουν να μας βλέπουν ψηλά. Σήμερα παρατηρώ

πως συναντά κανείς ανθρώπους που δεν είχαν ποτέ πιστέψει στους Wu Tang Clan ή

σε άλλο σχήμα και δεν κατάλαβαν καθόλου την κουλτούρα του ραπ, να βρίσκονται

σε πολύ σημαντικές θέσεις της δισκογραφίας». Δηλαδή, συμβαίνουν αυτά και

αλλού…

Έχει όμως τον τρόπο του να ξορκίζει τα κακά πνεύματα. Εκεί πάνω που ο ρυθμός

στρώνεται χαλί και σκρατσάρει ο ντιτζέι, στο βάθος ο Μέθοντ αρπάζει το

μικρόφωνο και «τα ρίχνει». Αν πιστεύετε ακόμη στους ποιητές και στη δύναμη των

λόγων τους, δώστε βάση. H γλώσσα, λένε, τσακίζει κόκαλα – και μάλιστα

ραπάροντας με στυλ. Yo! (και ανάσα).

INFO

Ο Method Man, την Πέμπτη στο «Club 22» (Λ. Βουλιαγμένης 22, τηλ. 210-9249.814).

ΣΧΟΛΙΑ
ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
0 /50
0 /2000
YouTube thumbnail