Θα χρεώνουν στους γιατρούς τα φάρμακα για τον καρκίνο!

Στους γιατρούς ετοιμάζονται να χρεώνουν τώρα φάρμακα για τον καρκίνο τα
δημόσια νοσοκομεία, ύστερα από την πρωτοφανή απόφαση των ασφαλιστικών ταμείων
– με πρωτοστάτη το IKA – να μην εγκρίνουν φάρμακα όταν ο νόμος επιτρέπει τη
χορήγησή τους μόνο για ορισμένες μορφές της ασθένειας.

Με το πρόσχημα ότι η ελεύθερη συνταγογράφηση θα μπορούσε να μετατρέψει «τον Έλληνα ασθενή σε αποδέκτη πειράματος», το υπουργείο βάζει… κοστολόγιο στην υγεία

«Κάθε συνταγή πρέπει απαραίτητα να φέρει σφραγίδα και υπογραφή του αρμόδιου
ελεγκτή του IKA. Σε περίπτωση μη συμμόρφωσης, το κόστος θα καταλογίζεται
εφεξής στον υπογράφοντα τη συνταγή και τον υπεύθυνο φαρμακείου», αναφέρει
έγγραφο που ήδη έχει διανεμηθεί από τη διοίκηση σε όλες τις κλινικές στο
πανεπιστημιακό νοσοκομείο του Ηρακλείου.

Την απαγόρευση στηρίζει η ηγεσία του υπουργείου Υγείας: Απαντώντας σε αναφορά
του βουλευτή κ. M. Φραγκιαδουλάκη, ο υφυπουργός Υγείας κ. Αθ. Γιαννόπουλος
αναφέρει: «Συνταγογράφηση φαρμάκων, συμπεριλαμβανομένων και των
αντικαρκινικών, πέραν των εγκεκριμένων ενδείξεων, δεν επιτρέπεται. Τέτοιου
είδους χρήσεις φαρμάκων θα μετέτρεπαν τον Έλληνα ασθενή σε αποδέκτη
πειράματος, με σοβαρή επιβάρυνση των ασφαλιστικών ταμείων».

Ωστόσο, οι ογκολόγοι έρχονται καθημερινά αντιμέτωποι με περιπτώσεις ασθενών
για τους οποίους δεν υπάρχει κανένα εγκεκριμένο φάρμακο, παρά το γεγονός ότι
αρκετά από τα φάρμακα που κυκλοφορούν στην ελληνική αγορά ήτεαν
αποτελεσματικά. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του καρκίνου του όρχεως, ο
οποίος μπορεί να είναι ιάσιμος έως και 70%. Ωστόσο, σύμφωνα με τους γιατρούς,
από τα τρία φάρμακα που θεωρούνται διεθνώς ως η κλασική θεραπεία του, κανένα
δεν έχει την ένδειξη για τον καρκίνο του όρχεως στη χώρα μας. Σημειώνεται
επίσης ότι κανένα φάρμακο δεν έχει ένδειξη για καρκίνο άγνωστης προέλευσης
(που δεν μπορεί να διαπιστωθεί η αρχική του εστία), παρά το γεγονός ότι αυτή η
μορφή της νόσου αποτελεί το 10% του συνόλου των καρκίνων.

Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, οι γιατροί αναγκάζονται να περιορίζουν τις
θεραπευτικές επιλογές ή προσπαθούν να εντάξουν τους ασθενείς τους σε κλινικές
μελέτες φαρμάκων – κάτι που δεν είναι πάντα εφικτό.

Δεν είναι σπάνιες και οι περιπτώσεις που οι ασθενείς αναγκάζονται να πληρώνουν
από την τσέπη τους τα φάρμακα που χρειάζονται – κόστος που φτάνει σε
δυσθεώρητα ύψη, αν υπολογίσει κανείς ότι η θεραπεία μπορεί να στοιχίζει 8.000
– 10.000 ευρώ τον μήνα!