Tρομοκράτες έτοιμοι για Όσκαρ

Προκαλώ, άρα υπάρχω. Οι αστέρες του Χόλιγουντ συνήθως εφαρμόζουν την…
καρτεσιανή αυτή αρχή στην προσωπική τους ζωή. Κατ’ εξαίρεση, ο Στίβεν
Σπίλμπεργκ και ο Μπρους Γουίλις αποφάσισαν να τη μεταφέρουν και στον κινηματογράφο.

Μαύρος Σεπτέμβρης. Ο Σπίλμπεργκ (αριστερά) στην ταινία του πραγματεύεται τα τραγικά γεγονότα που συνέβησαν κατά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μονάχου, το ’72

H τελευταία ταινία του Σπίλμπεργκ και η ταινία που σχεδιάζει να γυρίσει ο
Γουίλις δεν έχουν, αντικειμενικά, πολλά κοινά. H πρώτη θα κάνει πρεμιέρα στις
ΗΠΑ στις 23 Δεκεμβρίου. H δεύτερη δεν έχει καν αρχίσει να γυρίζεται. H πρώτη
«επιστρέφει» τον θεατή στις αρχές της δεκαετίας του 1970, η δεύτερη
τοποθετείται ουσιαστικά στο παρόν. H πρώτη αφορά τη διαμάχη μεταξύ Ισραηλινών
και Παλαιστινίων και η δεύτερη το Ιράκ. H ταινία του Σπίλμπεργκ εξιστορεί τον
τρόπο με τον οποίο αντέδρασαν οι Ισραηλινοί στη δολοφονία 11 αθλητών τους από
τον παλαιστινιακό Μαύρο Σεπτέμβρη, το 1972, κατά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του
Μονάχου. H ταινία που οραματίζεται ο Γουίλις θα αφηγείται τη δράση της Deuce
Four, ενός παρασημοφορημένου αμερικανικού τάγματος, στη Μοσούλη του Ιράκ. Ο
διάσημος Αμερικανός σκηνοθέτης έχει κύριο στόχο τα Όσκαρ, ενώ ο διάσημος
Αμερικανός ηθοποιός έχει κύριο στόχο τη φιλοπολεμική προπαγάνδα. Ο πρώτος
είναι αφοσιωμένος Δημοκρατικός, ενώ ο δεύτερος αφοσιωμένος Ρεπουμπλικανός. Για
να φτάσουμε στην ουσία, πάντως, με όλο το χάσμα που τους χωρίζει, ο Στίβεν
Σπίλμπεργκ και ο Μπρους Γουίλις θα χρειαστούν προσεχώς το ίδιο πράγμα: την
υποστήριξη των οικείων τους! Γιατί οι ταινίες τους αναμένεται να προκαλέσουν
θύελλα αντιδράσεων.

Διαμαρτύρονται

Και τραγουδιστής. Ο Μπρους Γουίλις εμψυχώνει τους στρατιώτες

Στην περίπτωση του Σπίλμπεργκ, μάλιστα, οι αντιδράσεις έχουν ήδη αρχίσει. Σε
μια σπάνια δήλωσή του, ο Αμπού Νταούντ, ο πρώην ηγέτης του Μαύρου Σεπτέμβρη, ο
οποίος κρύβεται από το 1999, απ’ όταν υπερηφανεύτηκε ότι διοργάνωσε την
επίθεση εναντίον των Ισραηλινών αθλητών προκειμένου να «διεθνοποιήσει» τον
παλαιστινιακό αγώνα, διαμαρτυρήθηκε πως οι συντελεστές του «Μονάχου» δεν τον
συμβουλεύθηκαν. Περιέργως πώς όμως, αφού ο Σπίλμπεργκ είναι Εβραίος και τηρεί
εν γένει φιλοϊσραηλινή στάση, οι περισσότερες αντιδράσεις προέρχονται από την
ισραηλινή πλευρά. Κατ’ αρχάς διότι οι Ισραηλινοί που ανέλαβαν και δολοφόνησαν
έπειτα από τα γεγονότα του Μονάχου περισσότερους από 12 Παλαιστινίου στην
ταινία φέρεται να αμφισβητούν τον ηθικό χαρακτήρα της αποστολής τους. Κατά
δεύτερον, διότι ο Σπίλμπεργκ φέρεται να βασίστηκε μεταξύ άλλων σε ένα βιβλίο
(«Εκδίκηση»), σύμφωνα με το οποίο η Γκόλντα Μέιρ, η τότε πρωθυπουργός του
Ισραήλ, είχε εγκρίνει προσωπικά την επιχείρηση και η ομάδα των δολοφόνων ήταν
πολυεθνική. Αξιοποιώντας τις γνωριμίες του, ο Σπίλμπεργκ ζήτησε από τον πρώην
πρόεδρο των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον να τον βοηθήσει να αποκρούσει τις αντιδράσεις. Κι
εκείνος, αφού διάβασε το σενάριο, ενθάρρυνε αρκετούς πρώην συμβούλους του,
μεταξύ αυτών και τον Ντένις Ρος, τον πρώην απεσταλμένο του στη Μέση Ανατολή,
να συνδράμουν τον βραβευμένο σκηνοθέτη.

Ισορροπίες και «μεγάλα κεφάλια»

Ο ΣΠΙΛΜΠΕΡΓΚ βαδίζει σε τεντωμένο σχοινί. H δημοσιότητα είναι πάντα
καλοδεχούμενη, ακόμα και όταν είναι αρνητική – αν ξεπεράσει όμως τα όρια,
μπορεί να επηρεάσει δυσμενώς τους ψηφοφόρους των Όσκαρ. Για τον Μπρους Γουίλις
τα πράγματα είναι πιο απλά. Αφού προσέφερε, πρόσφατα, αμοιβή ενός εκατομμυρίου
δολαρίων για τη σύλληψη των «μεγάλων κεφαλιών» της Αλ Κάιντα (Μπιν Λάντεν, αλ
– Ζαουάχρι και αλ – Ζαρκάουι), τώρα θέλει να υποδυθεί τον διοικητή της Deuce
Four, τον αντισυνταγματάρχη Έρικ Κουρίλα, ο οποίος τραυματίστηκε τον περασμένο
Αύγουστο στη Μοσούλη από τους αντάρτες και φέρει σήμερα στο πόδι του μια λάμα
από τιτάνιο. Μέσω αυτού του ρόλου φιλοδοξεί να αποκαταστήσει την εικόνα των
Αμερικανών στρατιωτών στο Ιράκ και τις «θαρραλέες μάχες που δίνουν υπέρ της
ελευθερίας και της δημοκρατίας»…