Στην τελική ευθεία μπαίνει ο «μεγάλος συνασπισμός» της Γερμανίας

Συντροφική αγκαλιά. Ο Γκέρχαρντ Σρέντερ με τον Φραντς Μίντερφερινγκ

ME TH διεξαγωγή παράλληλων συνεδρίων στην Καρλσρούη, το Βερολίνο και το
Μόναχο, το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, η Χριστιανοδημοκρατική Ένωση και η
Χριστιανοκοινωνική Ένωση, αντίστοιχα, ενέκριναν χθες πανηγυρικά τη συμφωνία
κυβερνητικής συνεργασίας «Μαζί για τη Γερμανία – με θάρρος και ανθρωπισμό»,
βάζοντας έτσι τον σχηματισμό του «μεγάλου συνασπισμού» στην τελική ευθεία.

H συμφωνία κυβερνητικής συνεργασίας Σοσιαλδημοκρατών – Χριστιανοδημοκρατών θα
υπογραφεί την ερχόμενη Παρασκευή. Στη συνέχεια, στις 22 Νοεμβρίου, η νέα
Μπούντεσταγκ θα κληθεί να εκλέξει την Άνγκελα Μέρκελ στο αξίωμα του
καγκελαρίου. Οκτώ ημέρες αργότερα, η πρώτη γυναίκα καγκελάριος της Γερμανίας
θα παρουσιάσει επισήμως το κυβερνητικό της πρόγραμμα.

Αμέσως μετά τη χθεσινή ψηφοφορία, η Μέρκελ ευχαρίστησε τα μέλη του κόμματος
και κάλεσε τους Χριστιανοδημοκράτες να διατηρήσουν την ενότητά τους καθώς η
νέα κυβέρνηση θα αντιμετωπίσει τα «απίστευτα μεγάλα προβλήματα» της Γερμανίας.
Νωρίτερα, η Μέρκελ είχε δηλώσει πως ο «μεγάλος συνασπισμός» αποτελεί «τη
μοναδική ελπίδα» για την ανόρθωση της οικονομίας και την αποκατάσταση της
εμπιστοσύνης των Γερμανών στην πολιτική. «Είναι καλύτερα να συμμετέχουμε στην
κυβέρνηση με τη δύναμη που έχουμε, παρά να είμαστε χωρίς επιρροή στην
αντιπολίτευση». «Ας το κάνουμε», δήλωσε από την πλευρά του στο συνέδριο των
Σοσιαλδημοκρατών ο Φραντς Μίντερφερινγκ, ο οποίος αναλαμβάνει στη νέα
κυβέρνηση ­ παρότι εγκαταλείπει την προεδρία του κόμματος ­ καθήκοντα
αντικαγκελαρίου και υπουργού Εργασίας.

Όμως το πρόσωπο της χθεσινής ημέρας ήταν αναμφισβήτητα ο Γκέρχαρντ Σρέντερ, ο
οποίος πραγματοποίησε στην Καρλσρούη μια από τις τελευταίες εμφανίσεις του ως
ηγέτης της Γερμανίας. Στη διάρκεια της 40λεπτης ομιλίας του ο Σρέντερ δεν
κατονόμασε ούτε μία φορά τη Μέρκελ. Δήλωσε όμως ότι «οι Γερμανοί, αυτό έχει
καταστεί σαφές, επιθυμούν μια συνεργασία πέραν των σημερινών πολιτικών
στρατοπέδων». Παράλληλα εξέφρασε την πεποίθηση ότι η νέα κυβέρνηση θα
διαφυλάξει το κληροδότημα των «επτά καλών ετών» της διακυβέρνησής του.