Tραγούδια μιας άλλης Eλλάδας στη «Συννεφιασμένη Kυριακή» της Zυρίχης

Μαρία Φαραντούρη

Τα 80 χρόνια του Μίκη Θεοδωράκη γιόρτασε η Ζυρίχη με μια συναυλία της Μαρίας
Φαραντούρη στο Volkshaus Theater. Όσα κι αν μας έχει πει ο Χρήστος Ιωαννίδης,
ψυχή του πολιτιστικού συλλόγου «Ακροθέαμα» με έδρα την Ζυρίχη, για την
προσπάθεια που έχει κάνει η ομάδα του – Έλληνες δεύτερης γενιάς – να
ενημερώσουν την πόλη για την εκδήλωση, έχουμε αμφιβολίες. Το Volkshaus έχει
1.300 θέσεις. Και είναι Κυριακή βράδυ. Στην Ελβετία…

H ουρά έξω από το θέατρο μάς αλλάζει την εικόνα για τους Ελβετούς – το
ακροατήριο, όπως αποδείχτηκε, ήταν κατά 70% Ελβετοί. Εντός, η Μαρία
Φαραντούρη, που έχει φτάσει την προηγούμενη από τις Βρυξέλλες, ετοιμάζεται με
την ορχήστρα.

Όταν χαμηλώνουν τα φώτα και βλέπω την κατάμεστη «καλοντυμένη» αίθουσα, να
χειροκροτεί επιβεβαιώνω την αίσθηση ότι η Μαρία Φαραντούρη και ο Μίκης
Θεοδωράκης κρατούν την παράδοση που τους συνδέει με ένα ευρύτερο, διαβασμένο
κοινό σε όλη την Ευρώπη. Έναρξη με την Ιουλίτα Ηλιοπούλου και την
Ιταλοελβετίδα ηθοποιό Γρατσιέλα Ρόσι που μεταφέρουν αποχρώσεις ελληνικής
ποίησης. Κι έπειτα η συνέχεια «Με το λύχνο του άστρου», «Κράτησα τη ζωή μου»,
«Άσμα ασμάτων»», «Όμορφη πόλη», «Χρυσοπράσινο φύλλο», τραγούδια με το ήθος
μιας άλλης Ελλάδας από μια ορχήστρα που «κεντάει», μια φωνή που καθηλώνει και
μια αίθουσα που παρακολουθεί με προσοχή ευλαβική.

Στο δεύτερο μέρος κάποιοι ζητούν τραγούδια και η Μαρία Φαραντούρη «απαντάει».
Τέσσερα ανκόρ; Πέντε; Το χειροκρότημα τούς καλεί ξανά και ξανά και όταν
προτείνουν Τσιτσάνη, ύστερα από ένα παρατεταμένο «ωωωωω», το θέατρο γεμίζει…
«Συννεφιασμένη Κυριακή». Και η αίθουσα όρθια χειροκροτεί, χειροκροτεί…