Έχουν δίκιο!

Ενωμένοι όλοι οι Γάλλοι υπό την Αψίδα του Θριάμβου και το βλέμμα του παγκόσμιου πρωταθλητή (αλγερινής καταγωγής) Ζιντάν. Από το ’98 μέχρι σήμερα έχουν περάσει 7 χρόνια και τη θέση των πανηγυρισμών έχουν πάρει οι συμπλοκές. Πάνω ο Τιράμ, εξέφρασε ανοικτά την υποστήριξη του στους μετανάστες

Τελευταία φορά που τα Ηλύσια Πεδία πλημμύρισαν από Γάλλους για να γιορτάσουν
ένα γεγονός ήταν το καλοκαίρι του 1998, μετά τη νίκη της εθνικής τους ομάδας
επί της Βραζιλίας στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου. Ήταν το
γεγονός που έριξε τα τείχη που χώριζαν έως τότε τους μετανάστες από τους
γηγενείς, τους μαύρους από τους λευκούς, τους φτωχούς από τους πλούσιους.

Μια εφημερίδα είχε γράψει τότε πως ακόμη και οι Αλγερινοί κυμάτιζαν τη γαλλική
σημαία.

H εθνική ομάδα της Γαλλίας αποτελεί τα τελευταία χρόνια τη συνισταμένη όλων
των εκπροσώπων της γαλλικής κοινωνίας, στην οποία οι εμιγκρέδες κατέχουν
εξέχουσα θέση.

Την ομάδα που κατάφερε να κυριαρχήσει στον κόσμο τη διετία 1998-2000
συγκροτούσαν παίκτες που κατάγονταν από την Γκάνα (Ντεσαγί) μέχρι την Πολωνία
(Τζορκαέφ) και από τη Νέα Καληδονία (Καρεμπέ) μέχρι τη Γουαδελούπη (Τιράμ),
ενώ ο πιο γνωστός εμιγκρές είναι ο Ζινεντίν Ζιντάν, με ρίζες που απλώνονται
μέχρι την Αλγερία.

Τα παιδικά τους χρόνια οι μεγάλοι αυτοί άσοι τα έζησαν στις περιθωριοποιημένες
περιοχές των γαλλικών μεγαλουπόλεων, εκεί όπου στοιβάζονταν οι μετανάστες.

Τα τελευταία επεισόδια στη Γαλλία έχουν επηρεάσει άμεσα πολλούς από αυτούς,
αλλά είναι λίγοι εκείνοι που τολμούν να εκφράσουν την άποψή τους ζητώντας από
την κυβέρνηση να αντιληφθεί τα προβλήματα που μαστίζουν τους οικονομικά
εξαθλιωμένους και κοινωνικά περιθωριοποιημένους μετανάστες.

Ο TIPAM

Ο Λιλιάν Τιράμ συγκαταλέγεται στους «θαρραλέους» που δεν διστάζουν να
δημοσιοποιήσουν τους προβληματισμούς τους ακόμα και από τη μακρινή Μαρτινίκα
όπου βρίσκεται με την εθνική ομάδα για τον φιλικό αγώνα με την Κόστα Ρίκα:

«Μεγάλωσα σε μια απ’ αυτές τις περιοχές και νιώθω πολύ κοντά σ’ αυτούς τους
νέους. H κατάσταση που επικρατεί με αρρωσταίνει. Κανείς δεν κάνει τις σωστές
ερωτήσεις. Κανείς δεν προσπαθεί να κοιτάξει τα πραγματικά προβλήματα. Το κύριο
θέμα είναι η ανασφάλεια των νέων, αλλά κανείς δεν μιλά για το πώς θα βρει
αυτός ο κόσμος εργασία. Ο κόσμος μιλά για την ανασφάλεια και όχι για την
ανεργία». Ο Τιράμ ασκεί σκληρή κριτική στην κυβέρνηση του Ντομινίκ ντε Βιλπέν
για τον τρόπο που χειρίζεται την κατάσταση: «Προσπαθούν να πείσουν την κοινή
γνώμη πως αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι τίποτε περισσότερο από ταραξίες… κάτι
που δεν είναι αλήθεια. Πριν από τρία χρόνια έγιναν εκλογές και η ανασφάλεια
έκρινε το αποτέλεσμα. Στις επερχόμενες εκλογές η ανασφάλεια θα είναι και πάλι
το πρώτο θέμα. Στην πραγματικότητα προσπαθούν να βρουν έναν αποδιοπομπαίο
τράγο καθώς δεν έχουν την ικανότητα να βρουν λύσεις στο πρόβλημα της
ανεργίας».

Ο ΜΑΛΟΥΝΤΑ

Ο ποδοσφαιριστής της Λυών Φλορέν Μαλουντά θεωρεί πως η κατάσταση που έχει
δημιουργηθεί ήταν αναπόφευκτη γιατί ο κόσμος στα γκέτο βρίσκεται σε απόγνωση.
Ο συμπαίκτης του Έρικ Αμπιντάλ κατανοεί το σκεπτικό των επαναστατημένων
ανθρώπων καθώς έχει μεγαλώσει κι αυτός σε προάστιο της Λυών:

«Όταν ζούσα εκεί υπήρχε ένα σούπερ μάρκετ, οι υπεύθυνοι του οποίου αρνούνταν
να δώσουν δουλειά σε άτομα από τη γειτονιά μας. Μπορώ να καταλάβω γιατί οι
άνθρωποι βαρέθηκαν να έχουν τέτοια αντιμετώπιση από την κοινωνία».

Σε πρόσφατο άρθρο του στους «Times» ο Τιερί Ανρί, που κατάγεται από τις
Αντίλλες, είχε γράψει:

«Όταν κερδίσαμε το Παγκόσμιο Κύπελλο, οι παίκτες της ομάδας ήταν διαφορετικών
χρωμάτων και πολιτισμών και είχε γίνει τότε θέμα το ότι η νίκη μας είχε ενώσει
τη Γαλλία. Θυμάμαι μια ηλικιωμένη κυρία που ήρθε και με ευχαρίστησε στον
δρόμο. Όταν τη ρώτησα γιατί, μου είπε πως δεν τρελαινόταν με το ποδόσφαιρο,
αλλά πως είχε να θυμηθεί τέτοιες σκηνές αγαλλίασης και εθνικής ενότητας από
την απελευθέρωση του Παρισιού το 1944».