ΣE ΠPΩTO ENIKO Mπανγκ – μπανγκ…

Επανάσταση ή άθλια επεισόδια από αλήτες είναι τα γεγονότα που κρατούν σε
ομηρεία ολόκληρη τη Γαλλία; Ο ορισμός της επανάστασης αλλάζει σύμφωνα με την
εποχή, τη χώρα, τους ανθρώπους που την επικαλούνται για να δικαιώσουν τις
ενέργειές τους. Το ίδιο ισχύει και για τη νοητή έννοια της δικαιοσύνης. Και,
ως γνωστόν, τους ορισμούς τούς δίνουν πάντα οι νικητές. Γιατί, όπως και στα
γεγονότα της Γαλλίας, πάντα υπάρχουν – τουλάχιστον – δύο αντιμαχόμενες
πλευρές: εκείνοι κι εμείς.

Λάθος πιστεύαμε ότι αυτού του είδους τα βίαια επεισόδια ήταν κάτι που «δεν
μπορεί να γίνουν σε μας». Τα πράγματα πάντα αλλάζουν. H βία φυσικά γεννάει
βία, αλλά και χωρίς – κάποιας μορφής – βία, ελάχιστα αξιόλογα πράγματα έχουν
κατακτηθεί.

Εξάλλου, πόσοι από μας μπορούν να ισχυριστούν με πάσα ειλικρίνεια ότι ποτέ δεν
έχουν ασκήσει κάποια βία εναντίον άλλου, ποτέ δεν έχουν «εκτελέσει» κάποιον –
συνήθως για κάποιο λόγο, μερικές φορές κατά λάθος και ενίοτε εντελώς αναίτια.
«Μπανγκ μπανγκ, αυτός με πυροβόλησε/ μπανγκ μπανγκ, χτύπησα το έδαφος/ μπανγκ
μπανγκ, εκείνος ο φρικτός θόρυβος/ το μωρό μου με πυροβόλησε…/. Μπανγκ
μπανγκ, τον πυροβόλησα εγώ», τραγουδούσε πριν από περίπου τρεις δεκαετίες η
Νάνσι Σινάτρα, αιχμαλωτίζοντας σε ένα τραγούδι όλη την ουσιαστική μοναχικότητα
και, επομένως, αγριότητα της ανθρώπινης ύπαρξης που εκδηλώνεται ακόμα και στη
βιαιότητα των σχέσεων μεταξύ ανθρώπων που υποτίθεται ότι αγαπιούνται.

Τα γεγονότα στο Παρίσι δεν είναι μονάχα θέμα θρησκείας, καταπίεσης και
φτώχειας. Οι «άθλιοι» του Παρισιού και όλων των ευρωπαϊκών μεγαλουπόλεων είναι
άνθρωποι που δεν έχουν υποστεί την εκλέπτυνση που καταντάει εκφυλισμός, του
political correctness. Αντιδρούν σε όσα μισούν με τον μόνο τρόπο που προς το
παρόν διαθέτουν: τη βία. Σε αυτή βρίσκουν καταφύγιο, αλλά και αυτήν
εκμεταλλεύονται για να πετύχουν αυτά που θέλουν. Είναι σωστό αυτό; Ας γελάσω.
Άλλαξαν τα πράγματα, παιδιά. Νέα εποχή ήρθε (και) για μας εδώ στην Ευρώπη. Ο
σώζων εαυτόν σωθήτω…