ΓNΩMH Θλιβερή όξυνση του αντιτουρκικού αισθήματος

Για τον Τούρκο, η Ευρώπη είναι ένα ζήτημα εξαιρετικά ευαίσθητο. Είμαστε εδώ,
σας χτυπάμε την πόρτα, ζητούμε να μας επιτρέψετε την είσοδο, γεμάτοι ελπίδες
και καλές προθέσεις, σίγουρα, ταυτόχρονα όμως ανήσυχοι και αγχωμένοι με την
ιδέα μιας απόρριψης. H Ευρώπη μάς δίνει υποσχέσεις, έπειτα μας ξεχνά, ώστε να
σκληρύνει περισσότερο τις απαιτήσεις της. Ακόμα χειρότερο: όσο η Ευρώπη μελετά
από όλες τις γωνιές την τουρκική επιθυμία για πλήρη ένταξη, παρακολουθούμε μια
θλιβερή όξυνση του αντιτουρκικού αισθήματος σε ορισμένες ευρωπαϊκές περιοχές,
τουλάχιστον σε ορισμένους πολιτικούς.

Είναι φυσιολογικό να ασκείται κριτική στο έλλειμμα δημοκρατίας του τουρκικού
κράτους, να επισημαίνονται τα οικονομικά κενά. Όχι όμως και να περιφρονείται η
τουρκική κουλτούρα στο σύνολό της, ούτε να κακολογούνται οι Τούρκοι μετανάστες
οι οποίοι, στη Γερμανία για παράδειγμα, ζουν μέσα στην αβεβαιότητα. H σκληρή
ειρωνεία όλης αυτής της ιστορίας είναι πως, υποδαυλίζοντας έναν αντιτουρκικό
εθνικισμό στην Ευρώπη, προκάλεσαν στην Τουρκία μια εθνικιστική αντίδραση – από
τις πλέον βρώμικες.

Είναι καιρός να καταλάβουν όσοι πιστεύουν στην E.E. ότι η πραγματική επιλογή
είναι μεταξύ ειρήνης και εθνικισμού. Ή το ένα θα είναι ή το άλλο. Εκτιμώ πως
το ιδανικό της ειρήνης βρίσκεται στην καρδιά της E.E. και θέλω να πιστεύω πως
η ευκαιρία για ειρήνη που προσφέρει η Τουρκία στην Ευρώπη δεν θα καταφρονηθεί.

* Απόσπασμα από την ομιλία του γνωστού Τούρκου συγγραφέα στις 23
Οκτωβρίου στην Έκθεση Βιβλίου της Φρανκφούρτης, αμέσως μετά τη βράβευσή του με
το Friedenspreis 2005 (Βραβείο Ειρήνης) από την Ένωση Γερμανών Βιβλιοπωλών.