«Θέλω τους Mόντι Πάιθονς ξανά μαζί!»

Λέτε; Λέτε να τα καταφέρει ο Τέρι Τζόουνς (κάτω αριστερά, μαζί με τους Τέρι Γκίλιαμ, Τζον Κλιζ, Μάικλ Πάλιν και Έρικ Άιντλ) να ξαναενώσει τους Μόντι Πάιθονς;

Ο Τέρι Τζόουνς μόνο για λίγο καιρό ξαποσταίνει και ξανά προς τη… σάτιρα
τραβά. Όπως αντιλαμβάνεστε, οι θρυλικοί Monty Pythons ουδέποτε αποσύρθηκαν.
Κάθε άλλο. Παραμένουν στον αφρό. Το σόου της παλιοπαρέας που παίζεται στο
Μπρόντγουεϊ έχει μεγάλη επιτυχία που οφείλεται και στις επαναλήψεις των
τηλεοπτικών προγραμμάτων τους, τα οποία έχουν πλέον γίνει καλτ.

Ο εκ των ιδρυτών τους Τέρι Τζόουνς λέει ότι «ανακαλύφθηκαν κάτι παλιά
σκετσάκια, άπαιχτα, και θα είναι μαζί με τις προηγούμενες δουλειές μας που θα
επανακυκλοφορήσουν».

Οι θαυμαστές τους διακατέχονται από συναίσθημα νοσταλγίας, εκείνοι πάλι όχι.
«Μα βλεπόμαστε πολύ συχνά. Είμαστε καλοί φίλοι. Από τη στιγμή δε που
μετακόμισα στο Βόρειο Λονδίνο, είμαι μόλις πέντε λεπτά μακριά από τον Τέρι
Γκίλιαμ και δέκα από τον Μάικλ Πάλιν. Δυστυχώς, οι άλλοι δύο (σ.σ.: οι Τζον
Κλιζ και Έρικ Άιντλ) μένουν στη δυτική ακτή των ΗΠΑ. Αλλά θα δω τον Έρικ εντός
των ημερών».

Αν ρωτήσεις λάτρη των Monty Pythons ποιο είναι το πιο τρελό όνειρό του, θα σου
πει «να τους ξαναδώ όλους μαζί στη σκηνή». Οι Πύθωνες άλλωστε χώρισαν τους
δρόμους τους στη δεκαετία του ’70, λόγω καλλιτεχνικών διαφορών. «Το ’88 έκανε
μια απόπειρα ο Tζoν, όταν βρεθήκαμε στο Κολοράντο. Ο Έρικ είχε ετοιμάσει κάτι,
αλλά δεν άρεσε στον Μάικλ. Περνάμε καλύτερα όταν βρισκόμαστε γύρω από ένα
τραπέζι αραχτοί, απολαμβάνοντας το φαγητό μας. Μας έφυγε η όρεξη. Δεν έχουμε
την “κοφτερή” γραφή του προηγούμενου καιρού». H επιτυχία του μιούζικαλ
«Spamalot», πάντως, δείχνει το αντίθετο. «Απλώς, ο Έρικ κατάφερε να μας κάνει
δημοφιλείς. Ποτέ δεν καταφέραμε να έχουμε πάνω από εννέα εκατομμύρια
τηλεθεατές, όταν άλλες κωμικές σειρές είχαν και 20 εκατομμύρια τηλεθεατές. Οι
Monty Pythons ουδέποτε ακολούθησαν τη γενική τάση».

Ίσως γι’ αυτό το τελευταίο, η τηλεόραση του BBC δεν τους έδωσε την προβολή που
άξιζαν. «Αν μπορούσαν, άφηναν να αφανιστούμε. Αρχικώς, στο BBC το ‘παιζαν
άνετοι και περήφανοι ότι δεν ασκούν λογοκρισία, αλλά στην πορεία οι άνθρωποί
του ζητούσαν να δουν το σόου μας πριν βγει στον αέρα και κατέληξαν να ζητούν
να δουν τα σενάρια». Και ο Τζόουνς αρχίζει να βάλλει κατά του βρετανικού
ραδιοτηλεοπτικού οργανισμού. «Δεν μου λείπει η κωμωδία.

Μου λείπουν οι αληθινές ειδήσεις. Το BBC έχει απολέσει την αντικειμενικότητά
του. Έχει γίνει το φερέφωνο της κυβέρνησης».