ΓPHΓOPHΣ BAΛTINOΣ «H τηλεθέαση μου προκαλεί ανατριχίλα»

Ο Γρηγόρης Βαλτινός με την Κοραλία Καράντη ζει έναν… ταραχώδη «Έρωτα»

Περίπου μία δεκαετία πέρασε ώσπου να ξαναβρεθεί ο Γρηγόρης Βαλτινός σε γνώριμα
για εκείνον λημέρια. H επάνοδος στον Antenna είναι «σαν επιστροφή στο σπίτι»,
λέει. Αυτήν τη φορά, όμως, μέσω καθημερινής σειράς.

Ποιο ήταν το κίνητρο; «Τα κριτήρια αφορούσαν το σύνολο της παραγωγής. Όταν
κατάλαβα πως είναι στις προδιαγραφές που είχα στο μυαλό μου, είπα το ναι.
Έπειτα είμαι σε ένα σημείο της επαγγελματικής μου καριέρας που ήθελα να
μετρήσω τις δυνάμεις μου. Το καθημερινό είναι ένα είδος πρόκλησης. Θέλω να δω
αν θα καταφέρω με αυτούς τους ρυθμούς και τον όγκο παραγωγής να κρατήσω τα
στάνταρ μου ως ηθοποιός σε υποκριτικό επίπεδο, στην ποικιλία που χρειάζεται να
έχει κάποιος σε μια καθημερινή σειρά, στις εναλλαγές που πρέπει να έχει από το
δράμα στην κομεντί και από την ελαφρότητα στο σοβαρό κάποιας κατάστασης. Αυτή
η ισορροπία είναι μια υποκριτική πρόκληση».

Αν και διαφορετική ως προς την αντίληψη και τον τρόπο γυρίσματος η «Λάμψη»,
αναπόφευκτα είναι σημείο αναφοράς, αλλά και σύγκρισης…

H ιστορία είναι ιστορία. Δεν αλλάζει. Ο Φώσκολος ήταν δάσκαλος όλων μας,
ηθοποιών, σκηνοθετών, καναλιών. Δεν έχουμε στον νου μας τίποτα. Ούτε να
διαγράψουμε το παρελθόν ούτε να ξεπεράσουμε την ιστορία. Κάνουμε κάτι με τη
δική μας αισθητική και το γούστο.

Από την άλλη η «Βέρα στο δεξί» έθεσε νέα τηλεοπτικά δεδομένα στα καθημερινά
σίριαλ…

Και να μην προηγείτο η «Βέρα στο δεξί», το κανάλι και η παραγωγή ήθελαν να
κάνουν κάτι που θα τους έβαζε σε διαδικασία να ξεπεράσουν τον εαυτό τους. Αλλά
είναι πάρα πολύ καλό που υπάρχει η σειρά του Mega. Ανεβάζει τον πήχυ κι αυτό
σημαίνει ότι ο επόμενος αθλητής θα πάει καλύτερα. Όλα καταγράφονται στο βίντεο
της ιστορίας και όλα είναι χρήσιμα. Άλλωστε δεν ήμουν ποτέ υπέρ του
ανταγωνισμού, αλλά υπέρ του συναγωνισμού. Τον ίδιο στόχο έχουμε όλοι και αυτό
αποβαίνει σε όφελος του τηλεθεατή γιατί βλέπει καλύτερα πράγματα, κακά τα
ψέματα.

Πάντως, δεν μπορεί να παραγνωρίσετε πως ο «Έρωτας» γράφεται και από
ανθρώπους που πέρυσι έγραφαν για το καθημερινό του Mega.

Όπως τα δελτία ειδήσεων των καναλιών στήθηκαν από ανθρώπους που προηγουμένως
ήταν σε άλλους σταθμούς. Πάμε όπου είναι οι δουλειές. Είμαστε επαγγελματίες.
Είμαι εδώ για να κάνω τη δουλειά μου. Τα νούμερα τηλεθέασης πάντα μου
προκαλούσαν ανατριχίλα. Το να μου μετρούν στο δευτερόλεπτο την τηλεθέαση της
ατάκας, ενός χαμόγελου ή του κοστουμιού που φόρεσα δεν το μπορώ. Λειτουργώ ως
καλλιτέχνης, όχι σαν νούμερο.

Είναι πιο εύκολο το καθημερινό από το εβδομαδιαίο σίριαλ;

Στο εβδομαδιαίο έχεις μεγαλύτερη άνεση χρόνου. Στον «Έρωτα» όμως – κι εδώ
πρόκειται για το τρελό της υπόθεσης – δεν λειτουργούμε με τις εκπτώσεις μιας
καθημερινής σειράς. Οι σκηνές γυρίζονται όπως πρέπει. Πολλές δε, από πλευράς
απαιτήσεων, δεν τις συναντάς ούτε σε εβδομαδιαία. Δεν αναιρώ ό,τι είπα πριν
περί ανταγωνισμού. Το αναφέρω όμως διότι έχουν σχέση με το μεράκι και τη
δημιουργική τρέλα που επικρατεί.

Τι προσδοκάτε;

Κάνω τηλεόραση από την αγάπη για τον κινηματογράφο. Προσδοκώ κάποιες
κινηματογραφικές στιγμές μέσα στα σίριαλ, αφού δεν μπορώ να κάνω σινεμά στη
χώρα μου.

Γιατί το λέτε αυτό;

Διότι δεν υπάρχει παραγωγή και η αγορά δεν είναι μεγάλη. Στο μέλλον ίσως
γίνει. Δυστυχώς στις ταινίες που μου άρεσαν δεν με φώναξαν και οι ταινίες που
μου πρότειναν δεν μου άρεσαν. Είμαι υπερήφανος για μερικές σκηνές του «Έρωτα»,
διότι θα μπορούσα να τις έχω κάνει σε αμερικανική ταινία.