«Mε βασάνιζαν 4 ημέρες»

«Τέσσερις ημέρες με βασάνιζαν. Μου έβγαλαν τα ρούχα, με άφησαν με το
εσώρουχο, με έδεσαν και με χτυπούσαν. Κάθε φορά που κάτι με ρωτούσαν και
θεωρούσαν ότι τους έλεγα ψέματα με κακοποιούσαν. Όταν την τέταρτη ημέρα οι
Πορτογάλοι αστυνομικοί έσπασαν την πόρτα και μπήκαν στο δωμάτιο – φυλακή, δεν
πίστευα ότι είχα σωθεί».

Μιχάλης Ζουρμπάκης. Δεν πίστευε στα μάτια του όταν οι Πορτογάλοι αστυνομικοί έσπασαν την πόρτα της «φυλακής» του και τον απελευθέρωσαν, συλλαμβάνοντας τους απαγωγείς του

Ο 55χρονος ξενοδόχος από τον Πλακιά Ρεθύμνου Μιχάλης Ζουρμπάκης επέστρεψε στο
σπίτι του αφού έμεινε επί τέσσερις ημέρες όμηρος στην Πορτογαλία στα χέρια
συμμορίας που απαιτούσε λύτρα για την απελευθέρωσή του. Στις 10 Οκτωβρίου ο
ξενοδόχος έχοντας δεχθεί μια ιδιαίτερα δελεαστική προσφορά από «Πορτογάλους
επιχειρηματίες» για να μισθώσει επί μήνες το ξενοδοχείο του πείστηκε να πάει ο
ίδιος στη Λισαβώνα για να υπογράψει το σχετικό συμβόλαιο. Ωστόσο, όπως
αποδείχθηκε, οι επιχειρηματίες ήταν συμμορία επτά Ρουμάνων κακοποιών οι οποίοι
τον απήγαγαν από το αεροδρόμιο της Λισαβώνας.

«Γλίτωσα από θαύμα»

«Πιστεύω ότι με βοήθησε ο Θεός, νομίζω ότι τη γλίτωσα από θαύμα. Γι’ αυτό και
το πρώτο που έκανα όταν γύρισα στο Ρέθυμνο ήταν να πάω να προσκυνήσω την
Παναγία στα Μυριοκέφαλα» είπε. «Το μαρτύριό μου άρχισε απ’ τη στιγμή που με
οδήγησαν στο υποτιθέμενο ξενοδοχείο. Ήταν ένα σκοτεινό δωμάτιο τέσσερα επί
τέσσερα έξω από τη Λισαβώνα με καλυμμένα τα δύο παράθυρα, και σε
εικοσιτετράωρη βάση με είχαν υπό επιτήρηση δύο άτομα. Ο ένας απ’ τους επτά
μιλούσε καλά τα ελληνικά και ήταν αυτός που μετέφραζε στους υπόλοιπους όσα
έλεγα. Έριχναν νερό στο πάτωμα και μ’ έβαζαν να κοιμηθώ γυμνός πάνω. Όπλα δεν
είδα, με απειλούσαν με μαχαίρια και ξυράφια», περιέγραψε ο Μιχάλης Ζουρμπάκης,
ο οποίος στο διάστημα της ομηρείας του σκεφτόταν, όπως είπε, τη σύζυγό του και
τη μητέρα του.

Οι απαγωγείς του ισχυρίστηκαν ότι άλλοι τρεις Έλληνες ξενοδόχοι είχαν
«πειστεί» να πληρώσουν τα λύτρα για να τους αφήσουν ελεύθερους, ενώ για να τον
τρομοκρατήσουν ακόμη περισσότερο ισχυρίστηκαν ότι είχαν σκοτώσει έναν που δεν
πλήρωσε. Οι απαγωγείς ζητούσαν 250.000 ευρώ από τον Μιχάλη Ζουρμπάκη. Όπως
ανέφερε ο ίδιος, το μέλος της συμμορίας που μιλούσε ελληνικά τού είχε πει ότι
είχε μείνει 4½ χρόνια σε ελληνικές φυλακές για υπόθεση ναρκωτικών.

«Συμβιβάστηκαν»

«Μου ζήτησαν 250.000 ευρώ. Πού να τα έβρισκα αυτά τα λεφτά; Εγώ δεν είχα
παραπάνω από δέκα χιλιάδες στον προσωπικό μου λογαριασμό και άλλες 18.000 από
κοινού με τον αδελφό μου στον λογαριασμό του ξενοδοχείου. Έκαναν “συμβιβασμό”
και κατέβασαν τα λύτρα στις 100.000. Δεν τα είχα, βέβαια, ούτε αυτά.
Παρακάλεσα τη γυναίκα μου να βρει δανεικά και να τα στείλει. Μέσα σε δύο
ημέρες συγκέντρωσε από φίλους μας συνολικά 85.000 ευρώ. Δέχτηκαν τελικά αυτό
το ποσό», συνεχίζει την περιγραφή του ο κ. Ζουρμπάκης, που ωστόσο τότε δεν
ήξερε ότι η γυναίκα του είχε ειδοποιήσει την Αστυνομία. Έκανα ένα λάθος στο
όνομα που έπρεπε να σταλούν τα χρήματα με αποτέλεσμα να μην μπορούν να τα
πάρουν την ίδια ημέρα και ο χρόνος αυτός αποδείχτηκε πολύτιμος. Η Αστυνομία
στη Λισαβώνα έθεσε υπό παρακολούθηση όλα τα υποκαταστήματα της εταιρείας μέσω
της οποίας είχαν σταλεί τα λεφτά και τους συνέλαβε την επομένη που πήγαν να
πάρουν τα χρήματα», διηγήθηκε ο ξενοδόχος, που το απόγευμα της τέταρτης ημέρας
ομηρείας δεν πίστευε στα μάτια του όταν οι αστυνομικοί έσπασαν την πόρτα της
«φυλακής» του και τον απελευθέρωσαν, συλλαμβάνοντας τους απαγωγείς του.

«Νιώθω καινούργιος άνθρωπος»

«ΝΙΩΘΩ καινούργιος άνθρωπος, ανανεωμένος, βάζω πλέον σε τελευταία μοίρα
τα χρήματα. Δεν πρόκειται να ξανατρέξω για χρήματα», έλεγε και ξανάλεγε ο κ.
Ζουρμπάκης. H περιπέτειά του, πάντως, άρχισε με ένα φαξ που έλαβε στο
ξενοδοχείο και περιελάμβανε την επαγγελματική πρόταση. H συμμορία τον είχε
εντοπίσει μέσω του Διαδικτύου. Σύμφωνα με τον διοικητή Ασφάλειας Ρεθύμνου κ.
Ηλ. Μαντά που είχε αναλάβει τον συντονισμό με τους Πορτογάλους συναδέλφους του
για την επιχείρηση απελευθέρωσης του Μιχάλη Ζουρμπάκη, και άλλοι ξενοδόχοι
είχαν λάβει ανάλογα μηνύματα, ωστόσο τα είχαν – ευτυχώς για εκείνους –
αγνοήσει.