[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΣΑΒΒΑΤΟ και Κυριακή χαράματα, δημοσιογράφοι όλων των τηλεοπτικών
συνεργείων – το σκηνικό επαναλήφθηκε δύο φορές – έτρεχαν πίσω από έναν σκύλο,
τον χαριτωμένο Ρίκο και την κυρία του, η οποία αναμείχθηκε στην υπόθεση της
επιταγής με τα σοκολατάκια. Ήθελαν όλοι – και με το δίκιο τους – να πάρουν
συνέντευξη από την πρωταγωνίστρια που αναστάτωσε την κυβέρνηση. Και να τη
ρωτήσουν πώς και γιατί πήγε να δωροδοκήσει – κι αν ήταν η πολλοστή φορά – έναν
κρατικό λειτουργό με στόχο να διορίσει το παιδί της.

Το σκηνικό επαναλήφθηκε – τουλάχιστον στις οθόνες, γιατί στην πραγματικότητα
αυτό το σίριαλ κρατάει εδώ και δεκαετίες, χωρίς τους προβολείς της
δημοσιότητας να το φωτίζουν – και σε άλλες περιπτώσεις, με διαφορετικούς
πρωταγωνιστές.

Μόνο που όλα εκτυλίσσονται μπροστά στα μάτια των τηλεθεατών σαν να πρόκειται
για μία φαρσοκωμωδία, ενώ κρύβουν μία τραγική και ωμή αλήθεια: μία Ελλάδα που
σε πονάει, όπως λέει και ο ποιητής.

Φυσικά, το κλίμα της σκανδαλολογίας δεν δημιουργείται για πρώτη φορά σ’ αυτήν
τη χώρα. Ιδιαίτερα την περίοδο του ’89, αλλά και αργότερα το ’93, πιο μετά το
’95 και πρόσφατα το 2003 – 2004, ο τόπος γνώρισε όλα αυτά τα… λουλούδια της
διαφθοράς, της ανυποληψίας, της απαξίωσης θεσμών και ανθρώπων, της
εκμηδένισης, της εξουθένωσης και εξαφάνισης των πάντων.

Και το μεγάλο πρόβλημα δεν είναι πλέον αν ο τάδε ή ο δείνα κυβερνητικός
αξιωματούχος ή ο μεγαλοπαράγων της οικονομικής και πολιτικής ζωής «τα ‘πιασε».
Αυτό πια δεν εκπλήσσει. Είναι σύνηθες φαινόμενο, κυρίως όταν κάθε προεκλογικός
αγώνας κρύβει απίστευτες δαπάνες που θα τις ζήλευαν ακόμη και
μεγαλοβιομήχανοι!

Το σοβαρό ζήτημα είναι ότι η Βουλή περί άλλα τυρβάζει. Κι ας υπάρχει
Διακομματική Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας… Είδηση δεν παίρνει για όσα
γίνονται. H Ολομέλεια – εδώ και πολλά χρόνια – έχει καταντήσει ένας απλός
διεκπεραιωτής εξωκοινοβουλευτικών αποφάσεων. Και ο κοινοβουλευτικός έλεγχος
έχει μετατραπεί απλώς σ’ έναν αποστεωμένο θεσμό, όπου όλα εξετάζονται εκ των
υστέρων.

Το χειρότερο: κανείς – εκτός κι αν είναι… αδύναμος – δεν μιλάει! Κανείς –
εκτός κι αν είναι… μικρός – δεν φωνάζει! Κανείς – εκτός κι αν είναι…
περιθωριακός – δεν αντιδρά!