Σκληρό πόκερ με την Eμπορική

Εξελίξεις κυοφορούνται στον ευρύτερο τραπεζικό τομέα, έχοντας ως βάση την
Εμπορική Τράπεζα και τις συντελούμενες εκεί διεργασίες εν όψει της επικείμενης
αύξησης του μετοχικού κεφαλαίου και της συμμετοχής ή μη σ’ αυτήν των Γάλλων
της Gredit Agricole.

Ο πρόεδρος της Εμπορικής, καθηγητής Γιώργος Προβόπουλος, αξιολογώντας τη μέχρι τώρα στάση των Γάλλων στο ζήτημα της αύξησης κεφαλαίου, εκτιμά ότι το ενδιαφέρον τους για την απόκτηση της τράπεζας έχει υποχωρήσει

Ως γνωστόν η γαλλική τράπεζα κατέχει το 11% της Εμπορικής και μέχρι πρότινος
φερόταν διατεθειμένη να διεκδικήσει την πλειοψηφία της ελληνικής κρατικής
τράπεζας. Είχε εκ της μετοχικής σχέσης με την Εμπορική τον πρώτο λόγο και
επιπλέον εξασφαλισμένη την υποστήριξη της κυβέρνησης, η οποία διά του υπουργού
Οικονομίας Γ. Αλογοσκούφη είναι εδώ και καιρό τοποθετημένη υπέρ της εισόδου
διεθνών ομίλων στην εγχώρια τραπεζική αγορά. Τελευταίως όμως οι κινήσεις της
άλλα μεταδίδουν. Πρόσφατα όταν οι υπεύθυνοι της Credit Agricole εκλήθησαν να
δηλώσουν συμμετοχή στην αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της Εμπορικής, ήσαν
επιφυλακτικοί και απέφυγαν να δεσμευθούν.

Πληροφορίες αναφέρουν ότι τις τελευταίες ημέρες ανώτερα στελέχη της γαλλικής
τράπεζας προσέγγισαν τις διοικήσεις μεγάλων ελληνικών τραπεζών αναζητώντας
συνεργασία. Κατά πάσα βεβαιότητα τέτοια επαφή έγινε με την Πειραιώς, ενώ,
σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες χτύπησαν την πόρτα τόσο της Eurobank όσο
και της Alpha Bank.

Συνεταιρισμός. Γενική είναι η αίσθηση πάντως ότι οι Γάλλοι αναζητούν
εγχώριους συμμάχους στην υπόθεση της Εμπορικής Τράπεζας. H Πειραιώς όντως
βολιδοσκοπήθηκε για ενδεχόμενη κάλυψη της γαλλικής συμμετοχής στην αύξηση του
μετοχικού κεφαλαίου της Εμπορικής, στη βάση ενός ευρύτερου συνεταιρισμού στην
ελληνική τραπεζική αγορά. Κατά μια εκδοχή η γαλλική τράπεζα αναζητεί τρόπους
απεμπλοκής από την Εμπορική Τράπεζα και ένας τέτοιου τύπου συνεταιρισμός θα
πιθανώς θα διευκόλυνε μια ευπρόσωπη και σταδιακή έξοδο.

Ο πρόεδρος της Εμπορικής Γ. Προβόπουλος μάλλον υιοθετεί τις παραπάνω
εκτιμήσεις. Αξιολογώντας τη μέχρι τώρα στάση των Γάλλων στο ζήτημα της αύξησης
κεφαλαίου, εκτιμά ότι το ενδιαφέρον τους για την απόκτηση της τράπεζας έχει
υποχωρήσει. Άλλοι τραπεζίτες όμως θεωρούν ότι η Credit Agricole είναι πολύ
επεκτατική τράπεζα και δεν θα εγκαταλείψει μια ισχυρή βάση στην Ελλάδα, την
ώρα που αναζητεί τρόπους διείσδυσης στην αγορά της Βαλκανικής. Ίσως οι Γάλλοι
να έχουν διπλές επιδιώξεις. Πιθανώς να θέλουν μέσω της Εμπορικής να «κτίσουν»
ισχυρότερες συμμαχίες στην Ελλάδα και μέσω αυτών να διευρύνουν την επιρροή
τους στην ταχέως αναπτυσσόμενη αγορά της Βαλκανικής.

Αυτονομία. Στην Εμπορική Τράπεζα, πάντως, εξετάζουν σενάρια χωρίς τους
Γάλλους. Θεωρούν ότι στην περίπτωση που η γαλλική τράπεζα αποσυρθεί, θα
εκδηλωθεί έντονο ενδιαφέρον, τόσο από εγχώρια όσο και από ξένα πιστωτικά
ιδρύματα. Ήδη τη λοξοκοιτάζουν τόσο η Εθνική όσο και η Πειραιώς και υποθέτουν
πως η κυβέρνηση αργά η γρήγορα θα ξεπεράσει το «δόγμα» της, που δεν ευνοεί τις
συγχωνεύσεις μεταξύ εγχώριων τραπεζών. Ο κ. Προβόπουλος, πάντως, ίσως να
προτιμούσε και τη διατήρηση της αυτονομίας της Εμπορικής. Δεν είναι τυχαίο ότι
τελευταίως διακινεί λύση τύπου Εθνικής. Σχεδόν προτρέπει το Δημόσιο, στην
περίπτωση που αποχωρήσουν οι Γάλλοι, να πωλήσει το ποσοστό της ΔΕΚΑ –
ανέρχεται στο 11% – σε θεσμικούς επενδυτές και η τράπεζα να αναζητήσει την
τύχη μόνη της.

Οι κινήσεις των τραπεζιτών και οι αντιδράσεις της κυβέρνησης

H ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ λογικώς θα πρέπει να ενδιαφέρεται για τα τεκταινόμενα του
τραπεζικού συστήματος. Τυχόν εξελίξεις στον συγκεκριμένο τομέα – τον πιο
ανεπτυγμένο της ελληνικής οικονομίας – πιθανώς να προσέφεραν διέξοδο στην
αδρανούσα και αναποτελεσματική κυβέρνηση. Είναι ο μόνος τομέας δραστηριότητας
που μπορεί να δημιουργήσει θετικά γεγονότα, να μεταδώσει εικόνα προόδου και να
προκαλέσει το ενδιαφέρον εγχωρίων και ξένων επενδυτών.

Θα ανέμενε κανείς από τον κ. Αλογοσκούφη κινήσεις και πράξεις ενθάρρυνσης και
μεγέθυνσης της τραπεζικής αγοράς, η οποία τροφοδοτεί κατ’ έτος με 20 δισ. ευρώ
την ελληνική οικονομία – χρηματοδοτικοί πόροι ίσοι με ένα κοινοτικό πλαίσιο
στήριξης διοχετεύονται κάθε χρόνο από τις τράπεζες – λειτουργώντας ως ακάματος
αιμοδότης.

Επιπλέον οι ελληνικές τράπεζες μπορούν άνετα πια να καταταγούν στις πιο
εξωστρεφείς δυνάμεις της χώρας. Αυτή τη στιγμή διαθέτουν σχεδόν 1.500
υποκαταστήματα στις χώρες της Βαλκανικής και οι τραπεζίτες μας περνούν πια τον
περισσότερο χρόνο της βδομάδας τους στη Σερβία, στην Αλβανία, στη Βουλγαρία
και στη Ρουμανία. Ενδεικτικά την περασμένη εβδομάδα ο πρόεδρος της Alpha Bank
Γιάννης Κωστόπουλος βρέθηκε στα Τίρανα, στη συνέχεια ταξίδεψε στο Βελιγράδι,
για να καταλήξει στο Νόβισαντ της Βοϊβοντίνα, πριν επιστρέψει στην Αθήνα.
Περίπου το ίδιο συμβαίνει και με τον κ. Αράπογλου της Εθνικής, ο οποίος τούτο
τον καιρό συζητεί την εξαγορά σημαντικής τράπεζας στη Ρουμανία και κινείται
μεταξύ Αθηνών και Βουκουρεστίου, όπως συμβαίνει και με τον κ. Νανόπουλο και
τον κ. Σάλλα που έχουν να διευθύνουν 400 υποκαταστήματα ο πρώτος και 200 ο
δεύτερος στην ευρύτερη ζώνη της Βαλκανικής.

Αυτή τη στιγμή οι τραπεζίτες αναβιώνουν στην κυριολεξία τη «χάρτα» του Ρήγα
στη Βαλκανική και δημιουργούν ισχυρότατες βάσεις για τις ελληνικές
επιχειρήσεις. Κάτι που όμως συνεχίζει να αγνοεί ο κ. Αλογοσκούφης, ο οποίος
επιμένει σε ξεπερασμένα δόγματα, μη λαμβάνοντας υπ’ όψιν την πρόοδο και την
ανάπτυξη των εγχώριων δυνάμεων. Είναι μια ακόμη απόδειξη της μυωπικής
οικονομικής πολιτικής που ακολουθεί η κυβέρνηση Καραμανλή, η οποία παραμένει
δέσμια της μίζερης «αλήθειας», που κατασκεύασε για τη χώρα και την οικονομία της.