…στο «ΤGΙ Fridays»

Παρασκευή βράδυ και το «TGI Fridays» ήταν… υπερ-γεμάτο! Έπρεπε να κλείσω
τραπέζι δύο ημέρες πριν, παρακαλώ. Δεν το πίστευα. «Τι σου αρέσει εδώ;»,
ρώτησα με γνήσια περιέργεια τη μικρή μου συνοδό-κόρη (είχαμε πάει μια παρέα
γονέων-παιδιών). «Είναι μοντέρνο», μου απάντησε με αξιοθαύμαστη σιγουριά. Χμμ!
Μοντέρνο;

«Εδώ σε πληροφορώ δεν είναι καθόλου μοντέρνο, αλλά απομίμηση παλαιού τύπου
εστιατορίου», της εξήγησε ο πατέρας της. «Τι λες, ρε μπαμπά; Δεν ξέρεις τι
λες! Κοίτα γύρω σου».

Γύρω οι τοίχοι ήταν γεμάτοι με τα αμέτρητα αξεσουάρ του rock ‘n’ roll
παρελθόντος, από κιθάρες μέχρι εικόνες των σταρ των εποχών μας (και
παλαιοτέρων). Παντού πράγματα, βαβούρα, μουσική, αφίσες. Ένα χάος που
τρώγεται, κυριολεκτικά και μεταφορικά.

Το πρώτο πράγμα που ήρθε στο τραπέζι ήταν ένα παιδικό αναψυκτικό με γεύση
μπανάνας, δημιουργία κάποιου μακρινού εργαστηρίου στην άλλη άκρη του κόσμου. H
σαντιγί από πάνω έμεινε έτσι όπως ήρθε, σταθερή όλο το βράδυ. Το άρωμα της
μπανάνας ήταν εντυπωσιακά χημικό! Ευτυχώς στους μικρούς δεν άρεσε.

Δεν πήραμε ορεκτικά επειδή οι γονείς – κάποιας ηλικίας πλέον – μετρούν τις
θερμίδες και εδώ οι θερμίδες είναι ανεξέλεγκτες. Ο Στρατής δοκίμασε ένα από τα
διάφορα steaks, ένα κομμάτι πλούσιο και λουστραρισμένο με μια παχυντική
σάλτσα. Ήταν το πιο απλό απ’ όλα όσα δοκιμάσαμε. Ο χορτοφάγος άνδρας μου δεν
βρήκε ποικιλία εδώ για να ικανοποιήσει την πείνα του και έτσι κατέληξε σε κάτι
νάτσος με τυρί. Ένα παρασκεύασμα με λειωμένο (πορτοκαλί, εξίσου πλαστικό)
τυρί, γαρνιρισμένο με πιπεριές χαλαπένιος τουρσί. Μπλιαχ! Εγώ, φαν του
ψωμοτυριού σε οποιαδήποτε μορφή, πήρα τη fajita με τυρί, κάτι σαν πίτα γεμιστή
με τυριά και λαχανικά. Συνοδεύεται με μια χούφτα από ξινή κρέμα, και μια άλλη
από γουακαμόλε, και μια μικρότερη από καυτερή κόκκινη σάλτσα. Τρωγόταν, ας
πούμε. Ο μικρός πήρε ένα παιδικό μπιφτέκι, απλό, με πατάτες αρκετά αμαρτωλές
ώστε να τις αρπάζει ο πατέρας του κατά διαστήματα όταν δεν πρόσεχε και
τσακωνόταν με την αδελφή του. Το μπιφτέκι με τυρί που δοκίμασε η Κυβέλη είχε
αμερικανικά στάνταρντς ως προς το μέγεθός του και φυσικά ήταν αδύνατον να το
τελειώσει. Ένα μεσογειακό κοτόπουλο που ήρθε επίσης στο τραπέζι μας,
παραγγελία της φίλης μου που μετράει πιο συστηματικά τις θερμίδες της, είχε
την αύρα ενός υγιεινού πιάτου αλλά το λίπος ενός όχι τόσο καλού παραδείγματος
της μεσογειακής διατροφής. Τα αναψυκτικά με γάλα που δοκίμασαν τα παιδιά ήταν
χωρίς αμφιβολία τα αποτελέσματα πειραμάτων πολλών επιστημόνων τροφίμων. Το
ίδιο ίσχυε για το παγωτό, φτιαγμένο στο ίδιο εργαστήρι της χημικής γεύσης με
όλα τα υπόλοιπα που βάλαμε στο ταλαιπωρημένο μας στόμα εκείνο το βράδυ.

«TGI Fridays»: Λ. Κηφισίας και Αλεξάνδρας, Αμπελόκηποι, τηλ.:
210-6475.417 -8