[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΥΠΟΤΙΜΩΝΤΑΣ τη νοημοσύνη όλων μας και εμπαίζοντας τους εκατοντάδες
χιλιάδες ανέργους, η κυβέρνηση «πανηγυρίζει» για τη μείωση της ανεργίας. Κι
αυτό, όταν η χώρα μας μαστίζεται από τον εφιάλτη που λέγεται ανεργία,
καταλαμβάνοντας στην Ευρωπαϊκή Ένωση την πρώτη θέση, τόσο στη συνολική ανεργία
όσο και στην ανεργία των νέων κάτω των 25 ετών (άνεργος ο ένας στους 4 νέους).
Ο συνολικός αριθμός των ανέργων σήμερα ξεπερνά τις 600.000, αλλά η κυβέρνηση
συνεχίζει το… ανέκδοτο για μείωση των ανέργων. Η περιφέρεια ερημώνει. Ήδη
3.500 ελληνικές επιχειρήσεις έχουν μετεγκατασταθεί στις γειτονικές χώρες των
Βαλκανίων, με αποτέλεσμα να έχουν χαθεί – από αυτόν και μόνο τον λόγο – κατά
την τελευταία δεκαετία 100.000 θέσεις εργασίας. Όλοι γνωρίζουμε ότι η
πραγματική ανεργία στη χώρα μας είναι πολύ μεγαλύτερη από τα ποσοστά που
ανακοίνωσε η ΕΣΥΕ, γιατί ό,τι κι αν κάποιος «έχει» – έστω και μία ώρα
απασχόλησης την εβδομάδα – θεωρείται ως απασχολούμενος. Παράλληλα, η
στατιστική δεν καταμετρά, αφενός, τους χιλιάδες ανέργους που είναι
εντεταγμένοι σε προγράμματα κατάρτισης και, αφετέρου, τους 100.000 «κρυφούς»
άνεργους, δηλαδή αυτούς που δεν δηλώνονται πουθενά, γιατί έχουν συμπληρώσει
πάνω από δύο χρόνια ως άνεργοι και δεν καταγράφονται, γιατί δεν ελπίζουν πλέον
σε τίποτε αλλά και δεν επιδοτούνται.

Και δεν είναι μόνο η στατιστική παραπλάνηση για την ανεργία. Είναι και η νέα,
άγρια λιτότητα που έρχεται από το 2006. Οι προεκλογικές δεσμεύσεις τής «ήπιας
προσαρμογής» και της «κοινωνικής ευαισθησίας» έδωσαν τη θέση τους στη δραστική
μείωση των μισθών, ημερομισθίων και συντάξεων (κάτω του πληθωρισμού) με την
ταυτόχρονη αύξηση των φορολογικών εσόδων, τη δραστική περικοπή και μείωση των
κοινωνικών παροχών (Παιδείας, Υγείας, Πρόνοιας, κ.λπ.)· ακόμα και στην
απόρριψη του στοιχειώδους αιτήματος τού επιδόματος θέρμανσης. Το ερώτημα
είναι: ώς πότε θα μας κοροϊδεύουν; Ώς πότε θα κοροϊδεύουν τους ανέργους, τους
μισθωτούς, τους συνταξιούχους, τους αγρότες, τους μικρομεσαίους, αφού η
ανάπτυξη και οι επενδύσεις – μαζί με την πάταξη της διαφθοράς, την αξιοκρατία,
τη μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων, αλλά και την ενίσχυση των εισοδημάτων –
που μας έταξαν προεκλογικά, έμειναν στα χαρτιά;