O «χρυσός» συνταξιούχος…

Στις Βρυξέλλες κυκλοφορεί ότι: «όποιος διορίζεται εδώ σε νεαρή ηλικία, παίρνει
ένα “χρυσό δώρο” για την πολιτική του καριέρα. Όποιος διορίζεται σε μεγάλη
ηλικία, παίρνει μια “χρυσή” σύνταξη». Ο Χοακίν Αλμούνια, στην ηλικία των 57
ετών, είναι προφανές ότι δεν ανήκει στην πρώτη κατηγορία.

H προώθηση του Χοακίν Αλμούνια στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή θεωρήθηκε ένας τρόπος
για να «βολευτεί» ένα σημαίνον στέλεχος του Σοσιαλιστικού Κόμματος, το οποίο
όμως βαρύνεται με μία μεγάλη αποτυχία: στις εκλογές του 2000 έχασε από τον
χαρισματικό, πλην συντηρητικό, Χοσέ Μαρία Αθνάρ, κάτι που δεν του συγχώρησαν
οι σύντροφοί του.

Το δυστύχημα για την Ελλάδα είναι ότι ο κ. Αλμούνια δεν έρχεται για πρώτη φορά
αντιμέτωπος με… δημιουργική λογιστική. Τόσο η χώρα του όσο και η γειτονική
Πορτογαλία έχουν υψηλές επιδόσεις στο είδος. Έτσι, αποφασισμένος ­ αυτήν τη
φορά – να πετύχει, ο κ. Αλμούνια δεν δείχνει κατανόηση σε όσους δεν δύνανται
να κάνουν τα ίδια, όπως προφανώς είναι η Ελλάδα. Επιπλέον, ως ιδιαιτέρως
έκθετη, η χώρα μας προσφέρθηκε και ως «βήμα» – ο Ισπανός πολιτικός, δηλαδή,
ακολούθησε τη μέθοδο «τα λέω στη νύφη για να τα ακούσει και η πεθερά». Εν
προκειμένω, νύφη είναι ο κ. Αλογοσκούφης και…. πεθερά οι άλλες τέσσερις
χώρες που επιχειρούν να καταπολεμήσουν το έλλειμμα με μέτρα «μια κι έξω»….

Παρ’ όλα αυτά, οι δηλώσεις του αιφνιδίασαν τον υπουργό Οικονομίας, ο οποίος
πίστευε έως την τελευταία στιγμή πως ο κ. Αλμούνια θα απέφευγε – τουλάχιστον
σε ελληνικό έδαφος – να κάνει αρνητικά σχόλια για την οικονομική πολιτική.
«Γιατί αιφνιδιάστηκαν;» έλεγαν συνεργάτες του κ. Αλμούνια. «Όσα είπε δεν είναι
δικές του απόψεις, αλλά αποφάσεις της Επιτροπής».