Aπογοητεύει τους συντηρητικούς

H ΑΠΟΨΗ ότι η συντηρητικότητα του κ. Μπους ήταν προεκλογικό τέχνασμά
του, ειδικά σχεδιασμένο για να κινητοποιήσει την εκλογική βάση και να
αποφευχθούν οι εκλογικές επιπτώσεις που στοίχισαν στον πατέρα του την
επανεκλογή του, κερδίζει ολοένα και περισσότερο έδαφος μεταξύ ορισμένων
στελεχών της συντηρητικής χριστιανικής Δεξιάς, οι οποίοι τώρα έχουν αρχίσει να
χάνουν την πίστη τους στον πρόεδρό τους, αναρωτώμενοι κατά πόσον γελάστηκαν
από την προεκλογική ρητορική του Μπους.

Στον Λευκό Οίκο προχθές, ο Τζορτζ Μπους βρέθηκε αντιμέτωπος με το είδος των
ερωτήσεων που, πριν από δέκα μήνες -λίγο πριν από την επανεκλογή του -θα
άφηναν άναυδους τους πάντες. «Είστε ακόμα συντηρητικός;» τον ρώτησαν οι
δημοσιογράφοι, όπως σημειώνουν οι «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς».

Ο πρόεδρος απάντησε χαριτωμένα: «Είμαι περήφανος που είμαι». Αλλά ύστερα από
πέντε χρόνια δημοσκοπήσεων που έδειχναν ότι ο Τζορτζ Μπους ήταν από τους πιο
διχαστικούς προέδρους -συγκεντρώνοντας την έγκριση του 15% των Δημοκρατικών
για την πολιτική του, σε αντίθεση με την έγκριση του 80% των Ρεπουμπλικανών
-για πολλούς, η δεύτερη θητεία του Μπους αποκαλύπτει ότι μόνο συντηρητικός δεν
είναι στην ουσία του.

Αρνητικός αντίκτυπος

Οι μεγάλες αποζημιώσεις που δεσμεύθηκε ο πρόεδρος να δώσει στους πληγέντες από
τον κυκλώνα Κατρίνα, είχαν ήδη τρομάξει ορισμένους συντηρητικούς οικονομικούς
κύκλους. Μάλιστα, ο Τζέιμς Θέρμπερ, καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο
Αμερικανικό Πανεπιστήμιο, τόνισε πρόσφατα αναφερόμενος στην οικονομική
πολιτική που ακολουθεί ο Μπους: «Θέλει να πάει στον παράδεισο χωρίς να
πεθάνει».

Αλλά η επιλογή της Χάριετ Μάγιερς ως δεύτερης προτεινόμενης από τον κ. Μπους
υποψήφιας για το Ανώτατο Δικαστήριο, είχε πολύ μεγαλύτερο αρνητικό αντίκτυπο
στους συντηρητικούς κύκλους, προκαλώντας την οργή και αντίθεση μιας σημαντικής
πτέρυγας της συντηρητικής συμμαχίας. Ο Ρίτσαρντ Βιγκερί, επικεφαλής της
αμερικανικής διαφημιστικής εταιρείας Τάργκετ και αυτοαποκαλούμενος «ιδρυτής
του συντηρητικού κινήματος» είπε: «Ο Μπους ξεκίνησε πολύ πιο συντηρητικά απ’
ό,τι περιμέναμε, αλλά όσο περνάει ο χρόνος έχει αρχίσει να μας απογοητεύει
ολοένα και περισσότερο. Ωστόσο, πρέπει να σημειωθεί ότι κάθε Ρεπουμπλικανός
πρόεδρος μετά τον Αϊζενχάουερ, έχει κινηθεί προς τα αριστερά στη δεύτερη
θητεία του».