Πρόσωπα Aστυνόμος με μπούρκα

Πρώτη γυναίκα αστυνομικός του Αφγανιστάν, η Μαλαλάι Κάκαρ σπάνια βγαίνει
από το σπίτι της ή το αστυνομικό τμήμα χωρίς την μπούρκα.
![]() |
|
Μαλαλάι Κάκαρ. Συμμορφώνεται με τις παραδόσεις, αλλά οφείλει την τύχη της |
«Κανείς δεν με αναγκάζει να τη φοράω», εξηγεί. «Ούτε ο άνδρας μου ούτε η
Αστυνομία. Αλλά προτιμώ να βγαίνω έτσι. Είναι πρακτικό κι έπειτα, στο
Κανταχάρ, μια καθώς πρέπει γυναίκα δεν εμφανίζεται ποτέ δημόσια χωρίς μπούρκα.
Είναι στην κουλτούρα μας. Όλος ο κόσμος θα περιγελούσε τον σύζυγό μου. Φορούσα
την μπούρκα πριν έρθουν οι Ταλιμπάν, συνεχίζω να τη φοράω για να μας
προστατέψω, την οικογένειά μου και μένα».
H Μαλαλάι διοικεί ένα αστυνομικό τμήμα στο Κανταχάρ, την παλιά πρωτεύουσα των
Ταλιμπάν και δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Αφγανιστάν. Έξω από το τμήμα,
ελάχιστοι την έχουν δει με τη στολή της αστυνόμου. Στο σπίτι της, το πρωί,
ετοιμάζει τα έξι παιδιά της για το σχολείο, λέει μαζί τους τις προσευχές,
ελέγχει το AK 47 της, φοράει την μπούρκα και πηγαίνει στο αστυνομικό τμήμα.
«Είμαι η μοναδική γυναίκα στο Κανταχάρ που έχει πιστόλι και καλάσνικοφ. Δεν
είναι τόσο για να επιτίθεμαι σε άλλους όσο για να προστατεύομαι», παραδέχεται
μιλώντας στην απεσταλμένη της γαλλικής «Λε Φιγκαρό».
H Μαλαλάι διοικεί άνδρες σε μια από τις πιο ανδροκρατούμενες κοινωνίες στον
κόσμο. Οι υφιστάμενοί της έμαθαν να δουλεύουν μαζί της, αλλά κι εκείνη σέβεται
την παράδοση που θέλει τις γυναίκες να μη βγαίνουν ποτέ σε δημόσιο χώρο χωρίς
να συνοδεύονται από άνδρα. H αστυνόμος Μαλαλάι συνοδεύεται πάντα από τον
μικρότερο αδελφό της. Οπλισμένος κι αυτός με καλάσνικοφ, παίζει και ρόλο
σωματοφύλακα της αδελφής του, η οποία έχει δεχθεί πολλές απειλές κατά της ζωής
της.
Από την άλλη, το γεγονός ότι είναι γυναίκα, βοηθάει τη Μαλαλάι στη δουλειά
της, σε μια χώρα όπου οι άνδρες δεν έχουν δικαίωμα να μπουν σε διαμερίσματα
του άλλου φύλου και ακόμη λιγότερο να δουν τι κρύβεται κάτω από μια μπούρκα.
Έχει γίνει γνωστή για τη δράση της εναντίον των συζύγων που δέρνουν τις
γυναίκες τους και η γνωστότερη επιτυχία της ήταν η απελευθέρωση της νεαρής
Ανάρ Γκουλ, την οποία ανακάλυψε κλειδωμένη σ’ ένα υπόγειο από τον οπιομανή
σύζυγό της. Συλλαμβάνει όμως και όσες κάνουν εξώγαμες σχέσεις, αφού «για μας
είναι έγκλημα, έτσι λέει η παράδοση». Βέβαια, η ίδια οφείλει την τύχη της
ακριβώς στο γεγονός ότι ο πατέρας της δεν ακολούθησε την παράδοση. Αστυνομικός
ο ίδιος, απαίτησε και κατάφερε να βάλει και την κόρη του στην Αστυνομία σε
ηλικία 15 χρόνων, όταν οι συνομήλικές της παντρεύονταν και κλείνονταν στο
σπίτι. Αναγκάσθηκε να καταφύγει στο Πακιστάν, στα τέλη της δεκαετίας του 1990,
επειδή δέχθηκε απειλές από τους Ταλιμπάν, σήμερα όμως έχει επιστρέψει
φιλοδοξώντας να συμμετάσχει στην ανοικοδόμηση της χώρας της.














