Bγαίνουν στο «κυνήγι» επικίνδυνων αστεροειδών

Ολέθρια σύγκρουση. Καλλιτεχνική απεικόνιση σύγκρουσης αστεροειδούς με τη Γη

ETOIMAZONTAI να πάνε εκεί όπου ώς τώρα έχει πάει μόνο ο… Μπρους
Γουίλις: Βρετανοί επιστήμονες θα βγουν στο κυνήγι αστεροειδών που βρίσκονται
σε πορεία σύγκρουσης με τη Γη. Όπως μας πληροφορεί η βρετανική εφημερίδα
«Γκάρντιαν», στο πλαίσιο μιας τριετούς μελέτης ύψους 300.000 στερλινών
(480.000 ευρώ) που χρηματοδοτείται από το κυβερνητικό Συμβούλιο Έρευνας
Μηχανολογικών και Φυσικών Επιστημών, μηχανικοί θα χρησιμοποιήσουν εξομοιώσεις
ηλεκτρονικού υπολογιστή για να διαπιστώσουν κατά πόσον είναι εφικτό να
αλλάξουν την πορεία ενός αστεροειδούς.

«Από τα γεωλογικά αρχεία είναι σαφές πως στη Γη προσέκρουσαν στο παρελθόν
μεγάλα αντικείμενα», λέει στην «Γκάρντιαν» ο Κόλιν Μακίνες του Πανεπιστημίου
Στραθκλάιντ. Σύμφωνα με τον καθηγητή, μολονότι κανένα από τα διαστημικά
αντικείμενα που παρακολουθεί η NASA δεν κατευθύνεται προς τη Γη, πρέπει να
προετοιμαστούμε για μια δυνάμει καταστροφή. «Ο κίνδυνος είναι μικρός, αλλά οι
συνέπειες θα ήταν μεγάλες», τόνισε ο Μακίνες.

Οι μέθοδοι εκτροπής

«Οι μέθοδοι εκτροπής της πορείας ενός αστεροειδούς εντάσσονται κυρίως σε δύο
κατηγορίες, στις κινητικές και τις μεθόδους χαμηλής ώθησης», λέει ο Τζανμάρκο
Ράντιτσε του Πανεπιστημίου της Γλασκώβης. «Οι κινητικές μέθοδοι είναι αυτές
που προκαλούν μια στιγμιαία αλλαγή των ιδιοτήτων μέσα στον αστεροειδή. Για
παράδειγμα, η εκτόξευση μιας πυρηνικής κεφαλής ή κάποιου είδους εκρηκτικού
μηχανισμού εναντίον του αστεροειδούς για να δημιουργηθεί κρουστικό κύμα. Οι
μέθοδοι χαμηλής ώθησης περιλαμβάνουν τον χρωματισμό της επιφάνειας του
αστεροειδούς με ανακλαστική ή απορροφητική μπογιά ώστε η επιφάνεια να
προσελκύει περισσότερο ή λιγότερο φως, με αποτέλεσμα να θερμαίνεται ή να
ψυχραίνεται, αλλάζοντας τις φυσικές ιδιότητές του».

H ακριβής μέθοδος που θα χρησιμοποιηθεί εξαρτάται από τον τύπο του
αστεροειδούς που αποτελεί τον στόχο. Μερικοί αστεροειδείς αποτελούν χαλαρές
συγκεντρώσεις βράχων και πάγου. Το να ρίξει κανείς ένα πύραυλο σ’ αυτούς θα
ήταν άχρηστο, επειδή η ενέργεια της πρόσκρουσης θα απορροφηθεί όπως συμβαίνει
όταν τσαλακώνεται κατά τη σύγκρουση η λαμαρίνα του αυτοκινήτου. Στην περίπτωση
αυτή, θα ήταν καλύτερα να λειώσουμε μέρος της επιφάνειας του αστεροειδούς
συγκεντρώνοντας εκεί το φως του Ήλιου, π.χ. με ένα μεγάλο κάτοπτρο. Οι
εκπομπές των αερίων που θα δημιουργούνταν θα προκαλούσαν μια μικρή αλλά
σταθερή ώθηση που θα μπορούσε να εκτρέψει τον αστεροειδή σε νέα τροχιά.

Άλλη μέθοδος είναι να πέσει ένας πύραυλος ή ένα διαστημόπλοιο πάνω στον
αστεροειδή για να ανοίξει τρύπα στον βράχο. H εκπομπή υλικών από την τρύπα
αυτή θα δημιουργούσε μια ώθηση που θα έσπρωχνε τον αστεροειδή προς άλλη
κατεύθυνση. Μπορεί επίσης να προσεδαφιστεί πάνω του ένας πύραυλος και
χρησιμοποιώντας ως καύσιμο το ηλιακό φως ή χημικές ουσίες που υπάρχουν στην
επιφάνειά του να δημιουργήσει μια χαμηλή ώθηση για μεγάλο χρονικό διάστημα που
θα εκτρέψει τελικά το ουράνιο σώμα από την πορεία του.