[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

TO ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ εξηγείται. Αμάρτησαν – λέει – για το έτερόν τους ήμισυ οι
περισσότεροι από τους επίορκους ή με οποιονδήποτε τρόπο εμπλεκόμενους σε
υποθέσεις διαφθοράς δικαστικούς λειτουργούς. Γνωστοί αλλά και άγνωστοι ακόμη
(ίσως και για πάντα) στο ευρύ κοινό δικαστές παρέβησαν τον όρκο τους για να
ικανοποιήσουν τις ματαιόδοξες απαιτήσεις των συζύγων τους. Δικαστές με κύρος
και αδιαμφισβήτητη κατάρτιση, από εκείνους που μάλλον σπανίζουν, συνελήφθησαν
«κλέπτοντες οπώρας» αφήνοντας άναυδους τους πάντες. Την αγανάκτηση της πρώτης
στιγμής ακολούθησε η αναζήτηση των αιτίων και ψάξε, ψάξε, διαπιστώθηκε ότι
όλες αυτές οι περιπτώσεις είχαν ένα κοινό σημείο αναφοράς. Πώς συνέβη; Ας
γυρίσουμε κάποια χρόνια πίσω. Στην εποχή που οι αμοιβές των δικαστικών
λειτουργών ήταν πράγματι της… πείνας. Ενώ η αίγλη που περιέβαλλε ανέκαθεν το
επάγγελμα ήταν ανώτερη πολλών άλλων. Ως γαμπροί ήταν πράγματι περιζήτητοι.
Τουτέστιν είχαν την ευχέρεια να διαλέξουν τις καλύτερες νύφες. Ιδιαίτερα στην
επαρχία, όπου ο δικαστής έχαιρε μεγάλων τιμών και θαυμασμού και όπου – λόγω
της ιδιότητάς του – δεν είχε την άνεση να κάνει και πολλές επιπόλαιες
γνωριμίες. Αρραβώνας, γάμος στα γρήγορα. Ο περίγυρος αγκαλιάζει τον γαμπρό, η
νύφη εισπράττει τις επευφημίες (μπράβο της, πήρε δικαστή), αλλά και την μήνιν
των ανταγωνιστριών της. Και έρχεται η ζωή… Αμείλικτη. Τρεις κι εξήντα τι να
σου κάνουν; Όταν είσαι κυρία προέδρου απολύτως τίποτε. Θέλεις κάτι παραπάνω.
Αν μάλιστα έχεις αξιοπρεπή προίκα, το κάτι δεν αρκεί. Κάπως έτσι αρχίζουν όλα.
Οι απαιτήσεις της συζύγου ικανοποιούνται, ο δικαστής-σύζυγος ακολουθεί ένα
δρόμο χωρίς επιστροφή. Το τέρμα δεν είναι προβλέψιμο. Παλαιότερα ίσως και να
τον έστεφαν με δάφνες. Τώρα… Κάποιοι πρόλαβαν τον διασυρμό υποβάλλοντας
εγκαίρως παραίτηση. Άλλοι στέκονται στο χείλος του γκρεμού, ευελπιστώντας να
τους τραβήξει κάποιο… χέρι. H χιονοστιβάδα των αποκαλύψεων πάντως παρέσυρε
αρκετούς, που όχι μόνο χέρι δεν βρήκαν να πιαστούν, αλλά ούτε ένα ψήγμα
συμπόνιας. Άλλωστε, δεν είναι άμοιροι ευθυνών, όποια κι αν είναι η αιτία. Έστω
κι αν ακόμη και οι τυφώνες παίρνουν γυναικείο όνομα…