Θα έρθουν και τα μετάλλια…

Ο ομοσπονδιακός τεχνικός παραδέχθηκε πως πολλές φορές κι ο ίδιος ενθουσιάστηκε από την απόδοση της Εθνικής και πιστεύει ότι στο Βελιγράδι μπορεί να παίξει ακόμα καλύτερα

O Παναγιώτης Γιαννάκης περιμένει με απόλυτη ηρεμία το αποψινό τζάμπολ του
Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος. Όχι επειδή η Εθνική έδειξε πολύ καλό αγωνιστικό
πρόσωπο στα φιλικά παιχνίδια, αλλά επειδή πολύ απλά πιστεύει σε αυτά τα παιδιά
που έχει κοντά του, εδώ και σαρανταπέντε ημέρες.

«Αυτά τα παιδιά με έχουν κάνει να αισθάνομαι ήρεμος» λέει ο ομοσπονδιακός
τεχνικός, ο οποίος στάζει μέλι όταν μιλάει για τους παίκτες: «Πιστεύω πολύ σε
αυτά τα παιδιά. Κι αυτή την πίστη προσπαθώ να την κάνω θέληση, ώστε να
ξεπεράσουν τον εαυτό τους. Αυτό είναι που κάνει τον άνθρωπο ξεχωριστό. Γιατί
συνήθως ο άνθρωπος φοβάται να ξεπεράσει τον εαυτό του».

Ο ομοσπονδιακός τεχνικός παραδέχθηκε πως πολλές φορές κι ο ίδιος ενθουσιάστηκε
από αυτά που έκαναν στο γήπεδο οι παίκτες, κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας.
Όμως δεν διστάζει να μας προειδοποιήσει: «Θα εκπλαγείτε όταν διαπιστώσετε τι
μπορούν να κάνουν αυτοί οι παίκτες όσο περνάει ο χρόνος. Αυτή η ομάδα θα
βελτιώνεται συνεχώς και με δεδομένο ότι έχει ταλέντο, θα παίζει κάθε μέρα
καλύτερα από την προηγούμενη. E, λοιπόν, πιστεύω ότι μπορούμε να παίξουμε
ακόμα καλύτερα στο Βελιγράδι».

Υπερβολές θα πείτε… Κι όμως, όχι: Ο Γιαννάκης ποτέ δεν ήταν ο άνθρωπος που
ενθουσιάζεται εύκολα, τόσο ως παίκτης όσο και ως προπονητής. Εισπράττει όμως
κι αυτός όλα αυτά που του λένε οι αντίπαλοι: «Όλοι μάς λένε ότι τους αρέσει το
μπάσκετ που παίζει αυτή η ομάδα. Κι αυτό είναι έως τώρα η επιτυχία μας» λέει.
Κι αν δεν τον πιστεύετε, θυμηθείτε τι είπαν οι Ισπανοί: «H ελληνική ομάδα ήταν
η καλύτερη που αντιμετωπίσαμε έως τώρα». Λόγια του κ. Πεσκέρα, προπονητή της
Εθνικής Ισπανίας.

Τι ήταν όμως αυτό που χαροποίησε τον ομοσπονδιακό τεχνικό στο έως τώρα
παιχνίδι της Εθνικής: «Δύο πράγματα» απαντά. «Πρώτα, ο τρόπος με τον οποίον
προσπαθούσαν να πιέσουν τους αντιπάλους και να μην τους επιτρέψουν να
σκοράρουν και δεύτερον, η ταχύτητα με την οποία γινόταν η έξτρα πάσα στον
ελεύθερο παίκτη. Είναι στοιχεία που κάθε προπονητής επιθυμεί. Άμυνα και έξτρα
πάσα, αφού “διαβάσουν” οι παίκτες σωστά το “ροτέισον” του αντιπάλου».

Ο ομοσπονδιακός τεχνικός είναι κατηγορηματικός γι’ αυτή την Εθνική: «Τώρα
γεννιέται. Αυτά τα παιδιά έχουν πολλά χρόνια για να παίξουν μπάσκετ μαζί.
Χρειάζεται λοιπόν συμπαράσταση, επιμονή και υπομονή. Υπάρχει η θετική αύρα σε
αυτό που βλέπει ο κόσμος και φυσικά θα το πιστώσουμε στα παιδιά. Ακούω πως
λείπει ο ογέτης, αυτός δηλαδή που θα πάρει επάνω του την ομάδα στις δύσκολες
στιγμές. Εγώ πιστεύω πως υπάρχουν οι παίκτες που θα τη βοηθήσουν σε αυτές τις
στιγμές. Κι ας μην ξεχνάμε πως οι παίκτες ανδρώνονται μέσα από την ομαδική
προσπάθεια».

Ο ομοσπονδιακός τεχνικός, ακούει τη φιλολογία που αναπτύσσεται για μετάλλιο
στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα και προσπαθεί να κρατήσει χαμηλούς τόνους: «Το έχω
πει αρκετές φορές. Πρώτα απ’ όλα θα προσπαθήσουμε να παίξουμε καλό μπάσκετ.
Αυτό είναι που με ενδιαφέρει. Όμως, αυτή η παρέα δεν υπάρχει περίπτωση να μη
γευθεί επιτυχίες. Μακάρι να είναι στο Βελιγράδι. Καμιά φορά όμως, ο αυτοσκοπός
του μεταλλίου μπορεί να αφήσει στο περιθώριο το καλό αγωνιστικό πρόσωπο και το
μόνο που μπορεί να κάνει είναι να κουκουλώσει τις αδυναμίες. Σε αυτή τη
διοργάνωση υπάρχουν τουλάχιστον δέκα καλές ομάδες που είναι σε θέση να
διεκδικήσουν μετάλλιο. Το επίπεδο του αθλήματος έχει ανέβει στην Ευρώπη με τη
συμμετοχή τόσων παικτών στο NBA».

H ΠΡΕΜΙΕΡΑ: ΚΟΙΤΑΜΕ ΜΟΝΟ TH ΓΑΛΛΙΑ. ΠΑΜΕ BHMA – BHMA

Είμαστε μια παρέα, συνεργάτες

«Πιστεύω πολύ σε αυτά τα παιδιά. Κι αυτή την πίστη προσπαθώ να την κάνω θέληση, ώστε να ξεπεράσουν τον εαυτό τους» λέει ο Παναγιώτης Γιαννάκης για τους Έλληνες παίκτες

Στην εθνική ομάδα είναι αλήθεια ότι το κλίμα είναι εξαιρετικό. Το λένε άλλωστε
και οι παίκτες. «Είμαστε μια πολύ καλή παρέα». Ο Παναγιώτης Γιαννάκης ελέγχει
τα… λουριά, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν κάνει τους παίκτες να αισθάνονται
πιεσμένοι. Αυτά ανήκουν σε άλλες εποχές. Όση ώρα συζητούσαμε μαζί του, άλλοι
παίκτες ήταν στα δωμάτιά τους, άλλος συζητούσε με φίλους του, άλλος με
συγγενικά του πρόσωπα.

Σκεφθείτε ότι στη Μαδρίτη, μετά το παιχνίδι με την Ισπανία, οι διεθνείς ήταν
ελεύθεροι να δειπνήσουν όλοι μαζί, σε ρεστοράν της πόλης. «Θεωρώ κάτι φυσικό
την ελευθερία των παικτών» λέει ο Γιαννάκης. «Είμαστε μια παρέα, συνεργάτες σε
αυτό που κάνουμε. Εγώ θέλω να τους βοηθήσω να δείξουν το ταλέντο τους. Αυτοί,
αν θέλουν να νικήσουν, θα πρέπει να μάθουν να διαβάζουν σωστά τον συμπαίκτη
τους. Κι αυτό επιτυγχάνεται με τη σωστή παρέα. Τους πιστεύω -πάνω απ’ όλα τους
εμπιστεύομαι και θα είμαι πάντα δίπλα τους».

ΠΟΙΟΣ ΦΟΒΟΣ;

Τον φοβίζει κάτι; «Το πιο σημαντικό θέμα που έχει να αντιμετωπίσει μια ομάδα
είναι η αντίδρασή της στις μεγάλες νίκες ή τις ήττες. Έτσι, προς το παρόν
βλέπω μόνο τη Γαλλία και στη συνέχεια βλέπουμε τα δύο επόμενα ματς. Έτσι
αντιμετώπιζα τα παιχνίδια από την εποχή που αγωνιζόμουν. Πάντα έβλεπα αυτό που
ερχόταν κι όχι τα επόμενα. Δημιουργείται κούραση κοιτάζοντας προς το τέλος
μιας διοργάνωσης και δεν υπάρχει η απαραίτητη φρεσκάδα για να διανύσεις όλη τη
διαδρομή».

TA ΦΙΛΙΚΑ

Ο Γιαννάκης έμεινε ευχαριστημένος από αυτά που είδε στα φιλικά παιχνίδια:
«Όλες οι ομάδες προσπάθησαν να μας δημιουργήσουν προβλήματα. Κι αυτό ήθελα. Να
διαπιστώσω τις αδυναμίες μας στα φιλικά και όχι να μας παρουσιαστούν στα
επίσημα ματς. Για παράδειγμα, η Ισπανία, στο τελευταίο φιλικό, αμύνθηκε με
ζώνη για τριάντα λεπτά περίπου. Ήταν ένα πολύ θετικό τεστ για εμάς.
Εξακολουθούμε πάντως να ψάχνουμε τα πάντα, την κάθε λεπτομέρεια, έως και την
τελευταία στιγμή».