Ο Σρέντερ κλείνει την ψαλίδα

Σε θρίλερ εξελίσσονται οι γερμανικές εκλογές της ερχόμενης Κυριακής, καθώς
η διαφορά ανάμεσα στους Σοσιαλδημοκράτες και τους Χριστιανοδημοκράτες έχει
μειωθεί από τις 23 στις 6,5 μονάδες. Μια δημοσκόπηση, μάλιστα, για το
«στιγμιαίο κλίμα» στο εκλογικό σώμα μειώνει τη διαφορά σε μόλις 2 μονάδες!

«Ο άνεμος φυσάει με το μέρος μας. Όπου κι αν πάω, αισθάνομαι την υποστήριξη
προς το κόμμα μας να μεγαλώνει». Αυτά δήλωσε χθες ο καγκελάριος Σρέντερ στην
εφημερίδα «Μπιλντ» της Κυριακής. Και τα επιχειρήματά του είναι ισχυρά. Δύο
νέες δημοσκοπήσεις δίνουν στο κόμμα του ποσοστό 32,7% ώς 34%, έναντι 40,5% ώς
41,5% για τους Χριστιανοδημοκράτες της Άνγκελα Μέρκελ. Τον τελευταίο μήνα, οι
Σοσιαλδημοκράτες έχουν κερδίσει στις δημοσκοπήσεις 8 μονάδες, ενώ οι
Χριστιανοδημοκράτες έχουν χάσει 3. Σύμφωνα μάλιστα με το Πολιτικό Βαρόμετρο
του Ινστιτούτου Εκλογικών Ερευνών, που δείχνει τις αναμενόμενες μεταβολές στο
εκλογικό σώμα, η διαφορά ανάμεσα στα δύο κόμματα έχει μειωθεί στις 2 μονάδες
(40% έναντι 38%). Οι αριθμοί αυτοί δείχνουν ότι ο πολυδιαφημισμένος
συνασπισμός Χριστιανοδημοκρατών και Ελευθέρων Δημοκρατών (που παραμένουν στο
6% – 7%) δεν θα καταστεί δυνατόν να υλοποιηθεί.

Σε αυτό το κλίμα, το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα έδωσε χθες στη δημοσιότητα δήλωση
υποστήριξης του Τόνι Μπλερ προς τον Γερμανό καγκελάριο, τον οποίον αποκαλεί
«σώφρονα και γενναίο μεταρρυθμιστή», καθώς και «πολιτικό με ισχυρές ηγετικές
ικανότητες». Ο Βρετανός πρωθυπουργός αναγνωρίζει τις διαφορές του με τον
καγκελάριο, σε ό,τι αφορά κυρίως το μέλλον της Ευρώπης, επισημαίνει όμως τις
κοινές τους πρωτοβουλίες για την ανακούφιση του χρέους των φτωχών χωρών και
τονίζει ότι «ο Σρέντερ προωθεί με θαρραλέο τρόπο τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις,
παρά την αντίσταση που συναντά».

Τι οδήγησε στη μεταστροφή

Δύο είναι οι βασικοί παράγοντες που εξηγούν τη μεταστροφή του γερμανικού
εκλογικού σώματος υπέρ των Σοσιαλδημοκρατών. Ο ένας λέγεται Πάουλ Κίρχοφ και
είναι ο άνθρωπος που προορίζει η Μέρκελ για το υπουργείο Οικονομικών. Οι
νεοφιλελεύθερες απόψεις αυτής της εξωκοινοβουλευτικής προσωπικότητας για τη
ριζική αλλαγή του φορολογικού συστήματος (κατάργηση των κλιμάκων, ενιαία
φορολογία 25% για όλους, οριακή φορολόγηση των επιχειρήσεων) και το
συνταξιοδοτικό έχουν τρομάξει τους Γερμανούς και έχουν δώσει στους
Σοσιαλδημοκράτες το θέμα που τους έλειπε για να επανασυσπειρώσουν τους
ψηφοφόρους τους.

«Ο τύπος αυτός είναι από άλλον πλανήτη», είπε ο Σρέντερ σε ραδιοφωνική
συνέντευξή του, ενώ ακόμη και οι Ελεύθεροι Δημοκράτες προειδοποίησαν ότι θα
λάβουν μέρος σε συνασπισμό με τους Χριστιανοδημοκράτες «μόνο αν υπάρξει καθαρή
μείωση του φορτίου που βαρύνει τον λαό – και ιδιαίτερα τις οικογένειες».
Μπροστά σ’ αυτήν την κατακραυγή, η Μέρκελ αναγκάστηκε να πάρει τις αποστάσεις
της από τον Κίρχοφ, δηλώνοντας ότι δεν θα υιοθετήσει τις ριζοσπαστικές του
θέσεις για τη φορολογική μεταρρύθμιση.

Ο δεύτερος παράγων που εξηγεί την αλλαγή του κλίματος στη Γερμανία είναι η
ανικανότητα της αμερικανικής κυβέρνησης να αντιμετωπίσει τις επιπτώσεις από
την καταστροφή της Νέας Ορλεάνης. Οι Γερμανοί, με νωπές τις μνήμες από τις
πλημμύρες του 2002, αντιλαμβάνονται τη σπουδαιότητα του ισχυρού κράτους και
αποστασιοποιούνται από τα κόμματα που θέλουν να το περιορίσουν.

Μετεκλογικά σενάρια

1. Κεντροδεξιός συνασπισμός Χριστιανοδημοκρατών, Χριστιανοκοινωνικού
Κόμματος και Φιλελευθέρων. Καγκελάριος η Άνγκελα Μέρκελ. Παραμένει μια σοβαρή
πιθανότητα, αλλά όχι η βεβαιότητα που θεωρούνταν μέχρι πριν από μερικές
εβδομάδες.

2. Μεγάλος συνασπισμός Χριστιανοδημοκρατών και Σοσιαλδημοκρατών.
Καγκελάριος η Μέρκελ. Αρκετοί Σοσιαλδημοκράτες υπουργοί (αλλά όχι ο Σρέντερ)
διατηρούν τις θέσεις τους. Είναι το πιθανότερο σενάριο, αλλά θα χρειαστούν
πολύμηνες διαβουλεύσεις.

3. Κοκκινο-πράσινος συνασπισμός Σοσιαλδημοκρατών, Πράσινων και
Αριστερού Κόμματος. Καγκελάριος πρόσωπο που δεν θα είναι ο Σρέντερ. Ενδιαφέρον
σενάριο, αλλά όχι πολύ πιθανό.

4Συνασπισμός (κόκκινων) Σοσιαλδημοκρατών, Πράσινων και (κίτρινων)
Φιλελευθέρων, γνωστός και ως «φωτεινός σηματοδότης». Μαθηματικώς δυνατό
σενάριο, αλλά όχι πολύ πιθανό.

5Μαυρο-πράσινος συνασπισμός Χριστιανοδημοκρατών και Πράσινων. Σενάριο που
σήμερα δεν φαίνεται πιθανό, δεν αποκλείεται όμως να εξεταστεί κάποια στιγμή
στη συνέχεια προκειμένου να διασφαλιστεί η σταθερότητα.