ΣE ΠPΩTO ENIKO H τελευταία πόλη είναι πάντα η ίδια

«Το the last city» («Προς την τελευταία πόλη») τιτλοφορείται το μυθιστόρημα
που εξέδωσε προ τριών ετών ο γνωστός ταξιδιωτικός συγγραφέας Κόλιν Θέρμπον.
Θέμα του βιβλίου, η επεισοδιακή περιήγηση μιας ομάδας ετερόκλητων μεταξύ τους
Ευρωπαίων τουριστών, σε αναζήτηση της Βιλακάμπα, της θρυλικής χαμένης πόλης
των Ίνκας.

Στις 11 Σεπτεμβρίου του 2001 η αίσθηση όλων μας ήταν ότι η Νέα Υόρκη ήταν «η
τελευταία πόλη», στις αρχές Μαρτίου του 2003 όλοι χρησιμοποιούσαμε παρατατικό
χρόνο αναφερόμενοι στη Βαγδάτη. Σήμερα, η Νέα Ορλεάνη είναι «η τελευταία
πόλη». Στην πραγματικότητα όμως, η τελευταία πόλη είναι πάντα η ίδια. Το όνομά
της μπορεί να αλλάζει – Μέσα Βέρντε για τους Μάγια, Ουμπάρ για τους αρχαίους
Άραβες, Τροία και Ατλαντίδα για τους προγόνους μας – αλλά το νόημά της ποτέ.
Κάθε φορά, σε κάθε εποχή, για κάθε πολιτισμό, για κάθε άνθρωπο και για την
ανθρωπότητα ολόκληρη, υπάρχει μια τελευταία πόλη, μια πόλη αγαπημένη και ίσως
ένδοξη, η οποία χάνεται. Μαζί με τους ανθρώπους της. Τραγικά. Ξαφνικά.

Ίσως και όχι τόσο ξαφνικά. «H άνοδος και η πτώση μιας πόλης καθορίζεται από το
στοιχείο που της πρωτοέδωσε ζωή» σημειώνει σε βιβλίο του ο Πιρς Λιούις,
ειδικός σε θέματα ιστορίας της Νέας Ορλεάνης. Όταν αυτό εκλείπει, η πόλη
πεθαίνει. Γιατί όμως πέθανε η Νέα Ορλεάνη; H εγκληματική αδιαφορία της
αμερικανικής κυβέρνησης για τους κατοίκους της χαμένης πια πόλης δεν είναι η
αιτία, είναι μονάχα μια έκφανση του προβλήματος. H Νέα Ορλεάνη χάθηκε επειδή
τα οράματα και τα ιδανικά που της έδωσαν ζωή και οντότητα μετά την Αμερικανική
Επανάσταση και το τέλος του αμερικανικού εμφυλίου έχουν χαθεί από το
προσκήνιο, καταχωνιασμένα βαθιά στη λήθη. Μέσα στη νεκρική σιωπή που
συνθλίβει.