ANOIXTO ΜΒΑ Λογιστική, Kερδοφορία & Aποτίμηση Mετοχών

Τα τελευταία χρόνια η έρευνα έχει επικεντρωθεί κυρίως στην ανάλυση των
πληροφόρησης που εμπεριέχεται στα κέρδη τα οποία δημοσιεύουν οι επιχειρήσεις
με σκοπό την πρόβλεψη της μελλοντικής τους κερδοφορίας. Παράλληλα, εξετάζεται
το πώς αυτές οι πληροφορίες αντικατοπτρίζονται στην τιμή της μετοχής της
επιχείρησης (accounting based asset pricing). Με αυτόν το τρόπο επιτυγχάνεται
η σύνδεση της Λογιστικής με τη Χρηματοοικονομική επιστήμη. H πιο σημαντική
εργασία στον κλάδο αυτό της βιβλιογραφίας υπήρξε αυτή του Sloan (1996), ο
οποίος εστίασε το ενδιαφέρον του στην ανάλυση των κερδών που έχουν προκαλέσει
ταμειακές εισροές (cash flows) και στην ανάλυση των κερδών που δεν έχουν
προκαλέσει ταμειακές ροές (accruals). Σύμφωνα με τα αποτελέσματά του, οι
ταμειακές ροές (cash flows) παρουσιάζουν μεγαλύτερη σταθερότητα από τα κέρδη
που δεν έχουν προκαλέσει ταμειακές ροές (accruals). Ακόμη, έδειξε ότι οι
επενδύτες εστιάζουν στα συνολικά κέρδη με αποτέλεσμα να μην μπορούν να
αντιληφθούν και να αποτιμήσουν ορθά τη διαφορετική σταθερότητα των δύο
παραπάνω τμημάτων των κερδών. Συγκεκρίμενα, βρήκε ότι οι επενδύτες υπερτιμούν
τη χαμηλή σταθερότητα των κερδών που δεν έχουν προκαλέσει ταμειακές ροές και
υποτιμούν την υψηλή σταθερότητα των ταμειακών ροών. Οι μελέτες των Collins και
Hribar (2000), του Xie (2001), των Fairfield, Whisenant και Yohn (2003a,
2003b) και των Richardson, Sloan, Soliman και Tuna (2004a, 2004b) επέκτειναν
την εργασία του Sloan προσφέροντας μια πιο λεπτομερή ανάλυση της σταθερότητας
και της αποτίμησης των κερδών που δεν έχουν προκαλέσει ταμειακή εισροή. Με
γνώμονα τις παραπάνω μελέτες, οι Papanastasopoulos, Thomakos και Wang (2005)
έδειξαν ότι τα διανεμόμενα κέρδη (distributed earnings) παρουσιάζουν
μεγαλύτερη σταθερότητα από τα παρακρατηθέντα κέρδη (retained earnings). Ακόμη,
εξέτασαν και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι επενδυτές υπερεκτιμούν τη χαμηλή
σταθερότητα των παρακρατηθέντων κερδών και αποτιμούν ορθά την υψηλή
σταθερότητα των διανεμόμενων κερδών. Τέλος, έδειξαν ότι το γεγονός αυτό οδηγεί
τις επιχειρήσεις με υψηλά (χαμηλά) τρέχοντα παρακρατηθέντα κέρδη να
παρουσιάσουν χαμηλές (υψηλές) μελλοντικές αποδόσεις.