«Nα ανακαλύψουμε ξανά τον Mαρξ»

Ο Τζακ Λανγκ είναι ο άνθρωπος που ξεχωρίζει σήμερα στη γαλλική Αριστερά.
Παρά τη 12ετή υπουργική θητεία του από το 1981 ώς το 2002, πρώτα στο υπουργείο
Πολιτισμού και μετά στο υπουργείο Παιδείας, δεν έχει φθαρεί στα μάτια της
κοινής γνώμης.

Τζακ Λανγκ. Πρώτος στις δημοσκοπήσεις μεταξύ των πιθανών υποψηφίων των Σοσιαλιστών για τις προεδρικές εκλογές του 2007, δηλώνει πως θέλει να φέρει την αλλαγή στην Αριστερά

Είναι ο πολιτικός που επινόησε την ενιαία τιμή του βιβλίου, τη Γιορτή της
Μουσικής, τις κινητές επαρχιακές βιβλιοθήκες. Σύμφωνα με μια πρόσφατη
δημοσκόπηση (IFOP), ο καλός φίλος της αξέχαστης Μελίνας είναι στα 66 του «ο
καλύτερος υποψήφιος» της γαλλικής αντιπολίτευσης για τις προεδρικές εκλογές
του 2007, μπροστά από τον πρώην υπουργό Οικονομικών Ντομινίκ Στρος-Καν, τον
πρώην πρωθυπουργό Λοράν Φαμπιούς ή τον σημερινό ηγέτη του Σοσιαλιστικού
Κόμματος Φρανσουά Ολάντ.

«Μια δημοκρατική επανάσταση». H γαλλική Αριστερά αναζητεί μια νέα
ταυτότητα και ο Τζακ Λανγκ μοιάζει να είναι σε θέση να της τη δώσει. «Να
αλλάξουμε» είναι το σύνθημά του, μα πώς; «Ριζικά, αυτό που συμβαίνει σήμερα
στη Γαλλία είναι μια δημοκρατική επανάσταση», απαντάει στην ιταλική «Κοριέρε
ντέλα Σέρα» ο υπουργός Πολιτισμού του Φρανσουά Μιτεράν. Αυτή την εβδομάδα
παρουσίασε μάλιστα και το καινούργιο βιβλίο του με τίτλο… «Να αλλάξουμε»
(«Changer», εκδ. Plon). Πρόκειται ουσιαστικά για μια σύνοψη προγράμματος εν
όψει των προεδρικών εκλογών του 2007. Του δικού του προγράμματος, με το οποίο
αναμένεται ότι θα διεκδικήσει το χρίσμα του Σοσιαλιστικού Κόμματος.

«Σε ηθική κρίση». H Γαλλία, υποστηρίζει ο Λανγκ, βρίσκεται σε «ηθική
και κοινωνική κρίση» και πρέπει να βρει έναν νέο δρόμο. «Όχι τον τρίτο δρόμο»,
διευκρινίζει ο πρώην υπουργός, ο οποίος είναι ωστόσο καλός φίλος του Τόνι
Μπλερ. Ο Λανγκ ονειρεύεται τη «σκανδιναβοποίηση» του γαλλικού κράτους. «H
Σουηδία είναι το πραγματικό μοντέλο μιας Αριστεράς που λειτουργεί»,
υπογραμμίζει. «Έφερε οικονομική ευημερία και ίσες ευκαιρίες». Για τις
πρόσφατες πυρκαγιές σε κτίρια που στέγαζαν μετανάστες στο Παρίσι, λέει πως
«πρόκειται για έγκλημα. H σημερινή κοινωνία είναι συγκροτημένη με τρόπο
εγκληματικό». Πιστεύει πως ο Μαρξ «θα ξανα-ανακαλυφθεί», εφόσον «απέτυχε ως
θεωρητικός και φιλόσοφος, αλλά αρκετά πράγματα σ’ αυτόν εξακολουθούν να
ισχύουν». Σπεύδει ωστόσο να προσθέσει πως, «τούτου λεχθέντος, οι δικοί μας
κομμουνιστές κάνουν κολεκτιβιστική δημαγωγία, είναι οι καλύτεροι σύμμαχοι της
Δεξιάς». Όσο για το κίνημα των «no global», των πολέμιων της παγκοσμιοποίησης,
«πρόκειται για ανθρώπους που απλώς ομφαλοσκοπούν».

«Να φέρουμε και πάλι στα κυβερνητικά μέγαρα την πολιτική δέσμευση»

H κούρσα για το προεδρικό Μέγαρο των Ηλυσίων θα αρχίσει πραγματικά τον
Νοέμβριο, με το συνέδριο του Σοσιαλιστικού Κόμματος στο Λε Μαν.

Ο Λανγκ αναμένεται να αναμετρηθεί για το προεδρικό χρίσμα με τον Στρος-Καν,
αλλά και με τον Λοράν Φαμπιούς, τον πρώην φίλο του με τον οποίο ήρθε σε κάθετη
ρήξη στο δημοψήφισμα για το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα: ο Φαμπιούς ήταν ο εκπρόσωπος
του «όχι» στους κόλπους των Σοσιαλιστών, ο Λανγκ τάχθηκε με την ηγεσία του
κόμματος υπέρ του «ναι».

Το ρήγμα αυτό στους κόλπους της Αριστεράς θα πρέπει να γεφυρωθεί εν όψει των
εκλογών, καθώς αποτελεί σύμπτωμα της κρίσης του χώρου.

«Ο λόγος ενός πολιτικού δεν αξίζει πλέον τίποτε», λέει ο Λανγκ. «Βλέπω πολλούς
επαγγελματίες και λίγους που πιστεύουν πραγματικά. Πρέπει να φέρουμε και πάλι
στα κυβερνητικά μέγαρα την πολιτική δέσμευση». H ηθική, η δεοντολογία, το
δημόσιο συμφέρον πρέπει να επανέλθουν στη νοοτροπία όσων ασχολούνται με το
δημόσιο αγαθό, υποστηρίζει. Ο πρόεδρος έχει υπερβολικά πολλές εξουσίες, το
κοινοβούλιο θα πρέπει να αναβαθμιστεί, «η δικαιοσύνη και η ενημέρωση δεν είναι
ανεξάρτητες εξουσίες, πρέπει να αλλάξουν κι αυτές», τονίζει. «Πρέπει να
εξευγενίσουμε την πολιτική».