Διχάζει το… «κόκκινο» χιόνι

«Πολύ κρύο κάνει σήμερα». «Πάμε για σκι;». Ένας διάλογος μάλλον
σουρεαλιστικός ανάμεσα σε νέους (και λιγότερο νέους), στη μέση του καυτού
καλοκαιριού της κινεζικής πρωτεύουσας. Το Πεκίνο της τρίτης χιλιετίας, 25
χρόνια από τότε που ο Τενγκ Σιαοπίνγκ απηύθυνε την περίφημη προτροπή προς τους
συμπατριώτες του «Πλουτίστε!», προσφέρει ακόμη και αυτό: σκι σε κλειστές
αίθουσες.

Στην τιμή των 15 ευρώ – ποσό σημαντικό σε αυτό το μέρος του πλανήτη – μπορεί
κανείς να περάσει ευχάριστα δύο ώρες, ξεφεύγοντας από τους τριάντα και
παραπάνω βαθμούς της μητρόπολης στους τρεις υπό το μηδέν – τόση είναι η
θερμοκρασία στον «Κόσμο του χιονιού και των πάγων του Τσιαόμπο». Έτσι
ονομάζεται το νέο μέγαρο των χειμερινών σπορ, προς τιμήν της Κινέζας
πρωταθλήτριας στο πατινάζ Γιε Τσιαόμπο, που είναι στη χώρα της μια πραγματική
σταρ.

Αντεγκλήσεις. Αυτό το μέγαρο, που βρίσκεται σε ένα από τα βόρεια
προάστια του Πεκίνου, πριν καλά καλά εγκαινιαστεί προκάλεσε διαμάχες και
αντεγκλήσεις, που ο απόηχός τους πέρασε στην αγγλόφωνη κινεζική εφημερίδα
«China Daily», τη φωνή του κόμματος που ακούγεται σε όλον τον κόσμο. Άραγε τι
θα σκεφτόταν σήμερα, αν ζούσε, ο Μάο; Μία από τις λέξεις που εμφανιζόταν πιο
συχνά από όλες τις άλλες στις ομιλίες του μεγάλου τιμονιέρη ήταν η λέξη
«μπουρζουαζία»: μπουρζουάδικες παρεκκλίσεις, μπουρζουάδικα λάθη,
μπουρζουάδικες ηδονές.

Όμως το σκι – μια ψυχαγωγία που… περισσότερο μπουρζουάδικη από αυτή δεν
γίνεται (αν σκεφτούμε μάλιστα πως πρόκειται για μια κλειστή αίθουσα) – δεν
επικρίνεται γι’ αυτό. Για πρώτη φορά, αυτό που προκαλεί τη γκρίνια των
κομμουνιστών ηγετών είναι οι ενδεχόμενες επιπτώσεις που θα έχει στο
περιβάλλον. Ανησυχούν για τις τεράστιες ποσότητες νερού που απαιτούνται για τη
δημιουργία τεχνητού χιονιού – ποσότητες τις οποίες θα στερηθούν οι αγρότες και
οι βιομηχανίες.

Τα κέντρα σκι που ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια γύρω από το Πεκίνο, γράφει η
κινεζική εφημερίδα, υπογραμμίζουν τη χρόνια έλλειψη νερού και την καταστροφή
των φυσικών πόρων. «Τα δεκατρία ανοιχτά κέντρα γύρω από το Πεκίνο»,
επισημαίνει η «China Daily», «απορροφούν 3,8 εκατομμύρια κυβικά μέτρα νερού
ετησίως, όσο δηλαδή καταναλώνουν 42.000 άνθρωποι σε αυτό το διάστημα». Ο
αντίλογος έρχεται από τον επικεφαλής του κέντρου Τσιαόμπο: «Αντίθετα με τις
ανοιχτές πίστες, όπου το χιόνι λειώνει κάτω από τις ακτίνες του ήλιου, στο
δικό μας κέντρο η θερμοκρασία διατηρείται σταθερά στους τρεις βαθμούς κάτω από
το μηδέν. Άρα, το στρώμα του χιονιού διατηρείται για μακρύ χρονικό διάστημα.
Δεν χρειάζεται να δημιουργούμε συνέχεια τεχνητό χιόνι».

Φανατικοί οπαδοί. Στην Κίνα το σκι κατακτά ολοένα και περισσότερο
φανατικούς οπαδούς, όπως δείχνει και το κλειστό κέντρο του Πεκίνου (ένα ακόμη
βρίσκεται υπό κατασκευήν στη Σανγκάη). Διαθέτει δύο πίστες μήκους 260 και 150
μέτρων και μπορεί να φιλοξενήσει μέχρι και 500 σκιέρ μαζί. H κατασκευή του
κόστισε 55 εκατομμύρια ευρώ.

Μπίζνες στα πρώην στρατόπεδα συγκέντρωσης

Στα βόρεια της Κίνας, στη Μαντζουρία, μια περιοχή με μεγάλες χιονοπτώσεις που
κάποτε εθεωρείτο κατάλληλη για την κατασκευή στρατοπέδων συγκέντρωσης για
εκείνους που διαφωνούσαν με το καθεστώς, σήμερα Κινέζοι πλούσιοι και ξένοι
επισκέπτες συχνάζουν σε τοποθεσίες της μόδας – όπως το Γιαμπούλι, όχι πολύ
μακριά από τη σινορωσική μεθόριο. Τα κέντρα για σκι είναι μια μπίζνες που
βρίσκεται σε άνθηση, λέει ο Τιάν Γιουάν, ο άνθρωπος που θεωρείται ο πατέρας
αυτής της νέας κινεζικής βιομηχανίας. Υπολογίζει ότι μέχρι το 2008 αυτά τα
κέντρα «θα προσελκύουν πέντε εκατομμύρια φανατικούς λάτρεις του χιονιού, που
θα ξοδεύουν κάθε χρόνο 300 εκατομμύρια δολάρια». Μπροστά σε τέτοια νούμερα, η
ιδεολογία δεν πιάνει καλή τιμή.