«Δεν θέλουμε να πηγαίνουμε πια σε κηδείες»

H 27χρονη δήμαρχος της κωμόπολης Μάζνταγι, Νουράν Ατλί. Φωτογραφία: Ντιρκ Νιουμπάουερ

«Θέλουμε ειρήνη, δεν θέλουμε να πηγαίνουμε πια σε κηδείες», λέει η κοπέλα που
κάθεται απέναντί μου και ανάβει τσιγάρο με τα κιτρινισμένα από τον καπνό
δάκτυλά της. Είμαστε στο δημαρχείο της κωμόπολης Μάζνταγι, νότια του
Ντιγιάρμπακιρ και η κοπέλα απέναντί μου είναι η 27χρονη δήμαρχος Νουράν Ατλί.

Πριν από λίγες ημέρες, ο Ταγίπ Ερντογάν πραγματοποίησε μια ιστορική επίσκεψη
στην περιοχή και εξέπληξε τους πάντες παραδεχόμενος δημόσια την ύπαρξη του
κουρδικού προβλήματος και την άμεση σχέση του με τον εκδημοκρατισμό της
Τουρκίας, κάνοντας έτσι μια εντυπωσιακή χειρονομία καλής θέλησης προς τους
Κούρδους.

«Πιστεύω σε αυτά που είπε ο Ταγίπ Ερντογάν. Θέλω να πιστεύω ότι θα κάνει
πράγματα για την επίλυση του Κουρδικού. Δεν έχει σημασία ότι δεν ανήκουμε στο
ίδιο κόμμα. Τώρα έχει φθάσει η ώρα της λύσης του Κουρδικού. Δεν πάει άλλο»,
λέει με ένα πικρό χαμόγελο η δήμαρχος του Μάζνταγι. H πλειονότητα των κατοίκων
της κωμόπολης έχει υποφέρει πολύ από την εικοσάχρονη κουρδική σύρραξη και
σήμερα στα στόματα όλων υπάρχει μόνο η λέξη «ειρήνη».

H οικογένεια της Νουράν Ατλί πλήρωσε και αυτή το τίμημα των συγκρούσεων, αλλά
από την 27χρονη δήμαρχο δεν έχει χαθεί η ελπίδα: «Σε λίγες εβδομάδες
ολοκληρώνονται οι εργασίες μας για την πρώτη δημοτική βιβλιοθήκη, έχουμε στα
σκαριά ένα πρόγραμμα με σκοπό να προσφέρουμε στις γυναίκες της πόλης μας από
μαθήματα πληροφορικής και αγγλικών μέχρι αθλητισμό και ραπτική, ενώ
ετοιμάζουμε και την πρώτη ποδοσφαιρική ομάδα του Μάζνταγι».

H Νουράν Ατλί γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Μάζνταγι. Μετά το σχολείο, πήγε στα
Άδανα και αφού σπούδασε Αγγλική Φιλολογία επέστρεψε στη γενέτειρά της και
έγινε δασκάλα στο Δημοτικό. Στις δημοτικές εκλογές του 2004 αποφάσισε να θέσει
την υποψηφιότητά της με το φιλοκουρδικό κόμμα DEHAP και χωρίς πραγματική
προεκλογική εκστρατεία βρέθηκε δήμαρχος.

«Στην αρχή δεν υποπτευόμουν ότι οι περισσότερες δυσκολίες που θα συναντούσα ως
δήμαρχος θα ήταν από το γεγονός ότι είμαι γυναίκα», λέει. Και συνεχίζει δειλά:
«Ζω ακόμα με τους γονείς μου και δεν έχω σύντροφο. Δεν έχω χρόνο και είναι
δύσκολο να βρεθεί κάποιος για μένα».