ΣE ΠPΩTO ENIKO Ήρωές μου, περιμένετέ με! Θα ‘ρθει και το άλλο καλοκαίρι…

Πρώτη του Σεπτέμβρη αύριο… Δίπλα στα σακ βουαγιάζ με τα μαγιό και τα παρεό,
ένα πιο βαρύ σακ περιμένει να τακτοποιηθεί. Τα βιβλία που «ρουφήχτηκαν» δίπλα
στο κύμα περιμένουν – θλιμμένα κι αυτά σαν κι εμάς – να ανέβουν στον «πάγκο»
τους στη βιβλιοθήκη – παρακαταθήκη ονείρου… Τα βιβλία που είχαν μαζευτεί όλο
τον χρόνο, με τη μανία συλλέκτη και την υπομονή μυρμηγκιού, για να διαβαστούν
διά μιας «στην άδεια»…

Κάποτε ήταν ο Ντόναλντ, η Μίνι και ο Σκρουτζ, ο Λούκι Λουκ, ο Μικρός Ήρωας
και ο Σπίθας και το «Ένα δέντρο μεγαλώνει στο Μπρούκλιν» (ξανά και ξανά…),
που γέμιζαν τα καλοκαιρινά μεσημέρια και τις μεταμεσονύκτιες ώρες των
διακοπών… Μετά ο Καζαντζάκης και ο Σαμαράκης… Τώρα, ο Μάρκες, ο Θέμελης, ο
Γιάλομ, ο Έκο, η Καρυστιάνη… H μαγεία πάντα ίδια, αναλλοίωτη…

Ο ήλιος βασιλεύει στα Φαλάσαρνα ή στη Σαντορίνη και δεν το παίρνω είδηση. H
πανσέληνος βγαίνει στη Μήλο και την ξεχνώ… Μέσα στα τσαλαβουτήματα, τα
πατ-πατ της ρακέτας, τις φωνές της παραλίας και την οχλοβοή των μπαρ, οριοθετώ
τη δική μου απομόνωση με τα εξώφυλλα των βιβλίων, κτίζω τα δικά μου κάστρα
στην άμμο μέσα από τις σελίδες…

Με κρατούν γερά στον κόσμο τους οι κακοπαθημένες γυναίκες του «H αγάπη άργησε
μια μέρα», με ζώνει «H μυστηριώδης φλόγα της βασίλισσας Λοάνα» στα ταξίδια του
χρόνου και του μυαλού… Τι πιο αισιόδοξο από το να διαβάζεις τη «Θεραπεία του
Σοπενάουερ» κάτω από το εκτυφλωτικό φως της Τήνου, τι πιο συγκλονιστικό από το
έχεις ανοιχτό στα χέρια σου το «Κουστούμι στο χώμα» ανεβαίνοντας τα
κακοτράχαλα βουνά των Σφακίων;

Προσπαθώ φιλότιμα να γυρίσω στην πεζή καθημερινότητα της πόλης, αλλά στο
κεφάλι γυρίζουν ακόμα φανταστικά πρόσωπα, υπογραμμισμένες φράσεις και δυνατές
εικόνες που μόνο τα λόγια και η πένα ξέρουν να φτιάχνουν… Στο τέλος,
μπλέκονται και μπερδεύονται στη σκέψη τα ονόματα, οι καταστάσεις, οι
διάλογοι… Ο Καλιφορνέζος ψυχαναλυτής Έρνεστ από «Το ντιβάνι», με τον
κυρ-Θεοφάνη από τη Στεφανόπολη στο «Για μια συντροφιά ανάμεσά μας». H
Ντελγαδίνα και οι άλλες «Θλιμμένες πουτάνες της ζωής» του γερο-αρθρογράφου
στην Κολομβία, με τη Μαρή του «Χαρταετού» και της παλιάς Αθήνας…

Ένας ακόμα μακρύς χειμώνας ξετυλίγεται μπροστά μας… Ήρωές μου – οι… πρώην
και οι επόμενοι – περιμένετέ με! Θα ‘ρθει και το άλλο καλοκαίρι… Au
revoir…