Ξοδεύουν μια περιουσία για τις σπουδές…

«Κόβεις από αλλού, πουλάς κάτι, στριμώχνεσαι, γιατί αλλιώς δεν τα βγάζεις
πέρα. Ούτε λίγο ούτε πολύ, για φροντιστήρια και ιδιαίτερα θέλεις παραπάνω από
όσα βγάζει τον χρόνο μια μέση οικογένεια»…

Κάπως έτσι περιγράφουν οι γονείς τα έξοδα που απαιτεί η προετοιμασία των
παιδιών για την Ανώτερη Εκπαίδευση αλλά και την απόκτηση του πτυχίου. Ο γιος
της κ. Μιρέλας Κουκούτση ήταν ένας από τους φετινούς υποψηφίους των
εισαγωγικών εξετάσεων. Σήμερα περιμένει με αγωνία τις βάσεις, αν και – σύμφωνα
με τις εκτιμήσεις των καθηγητών του – περνάει σε κάποια από τις Οικονομικές
Σχολές Αθήνας ή Θεσσαλονίκης.

H κ. Κουκούτση δεν μπορεί παρά να είναι χαρούμενη, αφού ο Αλέξανδρος πέτυχε
τον στόχο του και θα σπουδάσει αυτό που πάντα ήθελε. Μόνο που για να φθάσουν
σε αυτόν το στόχο ξόδεψαν το… ετήσιο εισόδημα μιας μέσης οικογένειας!

«Την τελευταία χρονιά πλήρωνα σε ιδιαίτερα μαθήματα περίπου 1.200 ευρώ τον
μήνα. Στην τελική ευθεία – μετά το Πάσχα – έγιναν 1.800, αφού αυξήθηκαν και οι
ώρες. Αλλά και το φροντιστήριο να είχαμε επιλέξει, σε όσα ρώτησα το κόστος
έφτανε τα 1.000 ευρώ τον μήνα». H κ. Κουκούτση προσθέτει και τα δίδακτρα του
ιδιωτικού σχολείου την τελευταία χρονιά – περίπου 7.000 ευρώ – καθώς και τα
ιδιαίτερα μαθήματα της B’ Λυκείου, αφού από τότε άρχισε ο γιος της την
προετοιμασία για την κατεύθυνση της επιλογής του, δηλαδή 600 ευρώ τον μήνα.
Σύνολο: 25.000 ευρώ!

H προετοιμασία

Όσα βγάζει σε ένα χρόνο μια μέση οικογένεια ξόδεψε η κ. Κουκούτση – και χιλιάδες άλλοι γονείς – ώστε να προετοιμαστεί ο γιος της για την εισαγωγή στο Πανεπιστήμιο

«Χρυσή» πληρώνουν την εισαγωγή των παιδιών τους στα Πανεπιστήμια οι Έλληνες
γονείς: Πριν καν τα παιδιά τους περάσουν την πόρτα των Ανώτατων Εκπαιδευτικών
Ιδρυμάτων, έχουν ξοδέψει από 7.000 έως και 12.000 ευρώ τον χρόνο την τελευταία
χρονιά για τα φροντιστήρια, τα οποία αποτελούν μονόδρομο στην προετοιμασία των
υποψηφίων. Το ποσό αυτό αυξάνεται σημαντικά, αφού η πλειονότητα των μαθητών
αρχίζει την προετοιμασία για τις εισαγωγικές από τη B’ Λυκείου.

Ανάλογα με το φροντιστήριο που θα επιλέξει κανείς, το μηνιαίο κόστος
κυμαίνεται από 600 έως και 1.000 ευρώ για τα λεγόμενα μαθήματα κατεύθυνσης.
Όσο για τα ιδιαίτερα, η «ταρίφα» ξεκινά από 23 για να φθάσει και τα 60 ευρώ
την ώρα!

ANEBAINEI Ο ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΣ ΟΤΑΝ ΣΠΟΥΔΑΖΕΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

Νούμερο «ένα» πηγή εξόδων το ενοίκιο

TA ΕΞΟΔΑ δεν σταματούν με την είσοδο στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. H
22χρονη Ρεγγίνα Καπακά, δευτεροετής στο Τμήμα Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο
Ρεθύμνου, έχει ήδη δαπανήσει για τις σπουδές της 13.000 ευρώ. Έως ότου πάρει
το πτυχίο στα χέρια της – 4 χρόνια – η οικογένειά της θα έχει ξοδέψει μία
«περιουσία»: 26.000 ευρώ.

Όπως προκύπτει από πρόσφατη έρευνα οι φοιτητές που έχουν μόνιμη κατοικία στην
έδρα του Πανεπιστημίου καθώς επίσης και εκείνοι που διαμένουν στις Φοιτητικές
Εστίες επιβαρύνουν τον οικογενειακό προϋπολογισμό κατά 3.000 με 5.500 ευρώ τον
χρόνο.

Ακόμα βαθύτερα καλούνται να βάλουν το χέρι στην τσέπη οι γονείς στην περίπτωση
που το παιδί τους περάσει σε άλλη πόλη, καθώς το ετήσιο κόστος ξεπερνά τα
6.000 και σε αρκετές περιπτώσεις αγγίζει ακόμα και τα 7.000 ευρώ.

Νούμερο «ένα» πηγή εξόδων είναι το ενοίκιο, που στην καλύτερη περίπτωση ξεκινά
από τα 300 ευρώ τον μήνα.

Ο λογαριασμός «φουσκώνει» ακόμα περισσότερο όταν το παιδί σπουδάζει σε κάποιο
Πανεπιστήμιο της Ευρώπης. Σύμφωνα με γονείς των οποίων τα παιδιά σπουδάζουν
στην Αγγλία, κάθε χρόνο στέλνουν στους σπουδαστές 8.000 – 10.000 λίρες που
ισοδυναμούν με 14.000 ευρώ. Τα «καλά νέα» είναι πως η απόκτηση πρώτου πτυχίου
απαιτεί τριετείς και όχι τετραετείς σπουδές όπως ισχύει στην Ελλάδα.

Παρ’ όλα αυτά το κόστος σπουδών εκτοξεύεται στα 34.000 ευρώ και φθάνει έως και
τα 44.000 ευρώ – εξαρτάται από το αν ο φοιτητής ζει και σπουδάζει σε κάποια
περιφερειακή πόλη ή στο Λονδίνο.

Οι απαιτήσεις

Μπροστά σε τέτοια… ποσά, οι ειδικοί θέτουν το ερώτημα: Αποτελεί το πρώτο
πτυχίο «διαβατήριο» για εύρεση εργασίας με ικανοποιητικό μισθό;

H απάντηση είναι απογοητευτική: «το πρώτο πτυχίο πλέον είναι απαραίτητο ακόμα
και για δουλειές που παλαιότερα θα αρκούσε το απολυτήριο Λυκείου. Αρκεί κανείς
να ελέγξει τις απαιτήσεις των ιδιωτικών επιχειρήσεων για να πεισθεί. Και
φυσικά ο μισθός είναι συνήθως ο βασικός!», λέει ο πρύτανης του Οικονομικού
Πανεπιστημίου της Αθήνας κ. Γ. Βενιέρης.

Πτυχιούχος είναι ο ένας στους τέσσερις ανέργους

Ο ΕΝΑΣ στους τέσσερις ανέργους στην Ελλάδα έχει τουλάχιστον πτυχίο
Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης. Αρκετοί από αυτούς απασχολούνται τελικά σε κλάδους
διαφορετικούς από το αντικείμενο των σπουδών τους: το 40% των πτυχιούχων!
Ωστόσο, ο χρόνος παραμονής τους έως ότου βρουν εργασία ξεκινώντας έτσι την…
απόσβεση των χρημάτων που δαπάνησαν για την απόκτηση του πτυχίου, διαφέρει από
κλάδο σε κλάδο.

Σύμφωνα με έρευνα του Πολυτεχνείου Κρήτης, ο μέσος χρόνος μέχρι την πρώτη
απασχόληση των πτυχιούχων Μηχανικών Παραγωγής και Διοίκησης είναι 2,7 μήνες.
Αντιθέτως, οι χημικοί κάνουν έως και 2 χρόνια να βρουν δουλειά όσο και οι
απόφοιτοι του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης, Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης και
Οικονομικής και Περιφερειακής Ανάπτυξης του Παντείου.

Το αποτέλεσμα είναι οι φοιτητές να στρέφονται πλέον στην απόκτηση
μεταπτυχιακού τίτλου ενισχύοντας τις πιθανότητες εύρεσης εργασίας. Στην Ελλάδα
το κόστος των διδάκτρων κυμαίνεται γύρω στα 1.500 ευρώ το εξάμηνο για
προγράμματα που διαρκούν 2 έτη. Στην Αγγλία οι μεταπτυχιακές σπουδές ξεκινούν
από 4.000 ευρώ και φθάνουν τα 16.000 ευρώ.

Το μεταπτυχιακό έγινε απαραίτητο

Μονόδρομος είναι η απόκτηση πτυχίου για τη διεκδίκηση θέσης στην αγορά
εργασίας. Παρά το κόστος των σπουδών που φτάνει σε δυσθεώρητα ύψη, τελικά το
πτυχίο συμφέρει και, όπως λένε οι ειδικοί, «τώρα πια δεν φτάνει. Το
μεταπτυχιακό είναι συνήθως απαραίτητο».

Ο Θωμάς Χρόνης, φοιτητής στο Τμήμα Μηχανολογίας του TEI Χαλκίδας, δεν
ήθελε να σπουδάσει τίποτα άλλο πέραν της Μηχανολογίας. Ο λόγος: «Ο πατέρας μου
έχει μηχανουργείο. Από μικρός δουλεύω εκεί και αυτό ήθελα πάντα να κάνω. Για
ν’ αναλάβω όμως το μηχανουργείο, είναι απαραίτητο να έχω πτυχίο». Παρ’ όλο που
ήδη έχει σίγουρη δουλειά αμέσως μετά την αποφοίτησή του, ο Θωμάς σκέφτεται να
κάνει εξίσωση πτυχίου ΣΕΛΕΤΕ, έτσι ώστε να μπορεί να διδάξει. «Υπάρχει κρίση
στην αγορά, γι’ αυτό και θέλω να είμαι κατοχυρωμένος», τονίζει.

ΚΟΣΤΟΣ ΣΠΟΥΔΩΝ: 24.000 ευρώ

ΓΝΩΜΗ ΕΙΔΙΚΟΥ*

«Είναι ιδιαίτερα έξυπνο που σκέφτεται να συνεχίσει τη δουλειά τού πατέρα του»,
τονίζει ο κ. Βενιέρης. Όπως μάλιστα ο ίδιος λέει, η περιφέρεια «διψάει» για
επαγγέλματα θετικής κατεύθυνσης, όπως είναι οι ηλεκτρολόγοι, οι γεωπόνοι και
οι μηχανολόγοι. «Ωστόσο, οι προοπτικές του ίσως να ήταν καλύτερες αν είχε
αποφοιτήσει από αντίστοιχο τμήμα AEI. Κι αυτό γιατί οι μεγάλες τεχνικές
εταιρείες συνήθως ζητούν να συνεργάζονται με τους πλέον καταρτισμένους. Όλα
ωστόσο εξαρτώνται από το πόσο καλός είναι στη δουλειά του…», επισημαίνει.

*Γιώργος Βενιέρης, πρύτανης ΑΣΟΕ (Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών)

ΡΕΓΓΙΝΑ ΚΑΠΑΚΑ

«Πιστεύω ότι θα βρω ευκολότερα δουλειά»

H Κοινωνιολογία δεν ήταν η πρώτη επιλογή της Ρεγγίνας Καπάκα, φοιτήτριας
Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο Ρεθύμνου. Στόχος της ήταν η Νομική, αλλά δεν
τα κατάφερε. «Το πτυχίο της Νομικής “ανοίγει” περισσότερες πόρτες όσον αφορά
την επαγγελματική αποκατάσταση. Αντίθετα, ένας πτυχιούχος Κοινωνιολογίας
μπορεί είτε να βρει εργασία ως εκπαιδευτικός σε σχολείο ή σε κάποιο κέντρο
ερευνών». Ο «άσος» στο μανίκι της είναι ένα «δυνατό», όπως η ίδια λέει,
μεταπτυχιακό. Συγκεκριμένα προγραμματίζει να εξειδικευτεί στον κλάδο των
Οικονομικών. «Πιστεύω πως μ’ αυτό τον τρόπο θα βρω ευκολότερα δουλειά. Το
πιθανότερο μάλιστα, είναι να φύγω στο εξωτερικό όπου και θα συνεχίσω τις
σπουδές μου».

ΚΟΣΤΟΣ ΣΠΟΥΔΩΝ: 24.000 ευρώ το πρώτο πτυχίο και
6.000 ευρώ τα δίδακτρα του μεταπτυχιακού στην Αγγλία

ΓΝΩΜΗ ΕΙΔΙΚΟΥ*

«Οι προοπτικές ενός αποφοίτου Κοινωνιολογίας είναι περιορισμένες σ’ ό,τι αφορά
τον ιδιωτικό τομέα. Ωστόσο, η Ρεγγίνα θα μπορούσε να μπει μέσω εξετάσεων ΑΣΕΠ
στο Δημόσιο. Επιπλέον, θα μπορούσε να διδάξει στο σχολείο από τη στιγμή που η
Κοινωνιολογία εντάχθηκε ως μάθημα κατεύθυνσης». Όπως, όμως, εκτιμά ο κ.
Βενιέρης, μισθολογικά η Ρεγγίνα δεν θα μείνει ικανοποιημένη, καθώς θα
ξεκινήσει από τα 900 ευρώ περίπου. «Αν όμως συνδυάσει, όπως σκέφτεται, τις
Κοινωνικές Επιστήμες με ένα μεταπτυχιακό στα Οικονομικά, τότε η κατάσταση
αλλάζει ριζικά, καθώς θα της “ανοιχτούν” πόρτες και στον ιδιωτικό τομέα».

*Γιώργος Βενιέρης, πρύτανης ΑΣΟΕ (Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών)

ΑΛΕΗΑΝΔΡΟΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ

«Ποντάρω στο όνομα του Πανεπιστημίου»

H κλίση του στη Βιολογία τον οδήγησε στις συγκεκριμένες σπουδές. «Δεν
συγκέντρωσα όμως τα μόρια που χρειαζόμουν για να περάσω στο αντίστοιχο Τμήμα
στο Πανεπιστήμιο τής Αλεξανδρούπολης, γι’ αυτό και έφυγα στο εξωτερικό».

Όπως εξηγεί ο Αλέξανδρος Ιωαννίδης, φοιτητής Μοριακής Γενετικής – Βιολογίας,
στο Kings College στο Λονδίνο, πριν κάνει αίτηση στα βρετανικά Πανεπιστήμια,
έλεγξε την κατάταξη του Kings College και διαπίστωσε πως βρίσκεται στα 50
πρώτα εκπαιδευτικά ιδρύματα της Βρετανίας: «Ποντάρω στο όνομα του
Πανεπιστημίου και πιστεύω πως θα με βοηθήσει σημαντικά ώστε να βρω δουλειά»,
τονίζει.

«Το μεταπτυχιακό είναι στα άμεσα σχέδιά μου. Θα προσπαθήσω να εξειδικευτώ σε
κλάδο που βρίσκεται υπό ανάπτυξη στην Ελλάδα, έτσι ώστε να υπάρχει ζήτηση»,
συμπληρώνει.

ΚΟΣΤΟΣ ΣΠΟΥΔΩΝ: 44.000 ευρώ το πρώτο πτυχίο και 5.800
ευρώ τα δίδακτρα του μεταπτυχιακού

ΓΝΩΜΗ ΕΙΔΙΚΟΥ*

«Ο Αλέξανδρος έχει επιλέξει ένα επάγγελμα που είναι πολλά υποσχόμενο στον χώρο
της Υγείας. Μόνο που στη χώρα μας, ο τομέας της Μοριακής Βιολογίας και της
Γενετικής είναι ακόμη σε πολύ πρωταρχικό στάδιο», αναφέρει ο καθηγητής
Οικονομικών της Υγείας κ. Γιάννης Κυριόπουλος. Ο ίδιος εκτιμά ότι «ένας
μοριακός βιολόγος – γενετιστής, με μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών μπορεί να
εργαστεί σε εργαστήριο τόσο του ιδιωτικού όσο και του δημόσιου τομέα. Ο πρώτος
μισθός θα είναι περίπου 1.000 ευρώ. Κι αυτό γιατί στη χώρα μας, ο
συγκεκριμένος επαγγελματίας δεν θεωρείται ιατρός μικροβιολόγος, δεν έχει
δηλαδή δικαίωμα υπογραφής των ιατρικών εξετάσεων – κάτι που θεωρείται ιατρική
πράξη. Το γεγονός αυτό, αυτομάτως, επηρεάζει και τη μισθολογική του κατάταξη».

*Γιάννης Κυριόπουλος, καθηγητής Οικονομικών της Υγείας