Kαλοκαίρι οικονομικών σκανδάλων ταλανίζει την Iταλία

![]() |
|
Ο Αντόνιο Ντι Πιέτρο. Από τη θέση του δικαστή είχε ερευνήσει πριν από μια |
«ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΑ σημερινά σκάνδαλα, η Tangentopoli ήταν ένα παιδικό πάρτι».
Αυτό δήλωσε χθες ο Αντόνιο Ντι Πιέτρο, που από τη θέση του δικαστή είχε
ερευνήσει πριν από μια δεκαετία το μεγάλο ιταλικό σκάνδαλο με τις μίζες και
σήμερα είναι στέλεχος της Κεντροαριστεράς.
Πράγματι, ένα καλοκαίρι οικονομικών σκανδάλων έχει αποκαλύψει τις αδυναμίες
του ιταλικού πολιτικού συστήματος και έχει ανοίξει και πάλι τον δρόμο για την
επέμβαση της Δικαιοσύνης.
Οι πιο πρόσφατες έρευνες αφορούν τα σχέδια εξαγοράς της ιταλικής τράπεζας
Antonveneta από έναν μικρότερο ανταγωνιστή, τη Banca Populare Italiana. Στην
εξαγορά παρενέβη με ύποπτα μέσα ο διοικητής της Τράπεζας της Ιταλίας Αντόνιο
Φάτσο, ενώ στην υπόθεση εμπλέκονται ακόμη η αγορά της εφημερίδας «Κοριέρε
ντέλα Σέρα» και διάφορες πολιτικές παρεμβάσεις.
Αδυναμία
Αποδείξεις ότι πολιτικοί έχουν δωροδοκηθεί δεν υπάρχουν, ενώ δεν έχει
διαταχθεί έρευνα ούτε για τον Φάτσο. H υπόθεση αυτή, όμως, δείχνει την
αδυναμία της κυβέρνησης να προωθήσει τις μεταρρυθμίσεις που απαιτούνται για
την εξυγίανση του πολιτικού συστήματος.
«Αν οι πολιτικοί δεν παρέμβουν αποφασιστικά, υπάρχει κίνδυνος να ανοίξει και
πάλι το κεφάλαιο της πολιτικής ηθικής», λέει ο Αρτούρο Παρίζι, που είναι το
δεξί χέρι του ηγέτη της αντιπολίτευσης Ρομάνο Πρόντι. «Το αποτέλεσμα μπορεί να
είναι είτε μια πολιτική εξέγερση είτε ένας μαζικός κυνισμός. Σε περιπτώσεις
σαν κι αυτήν, ο απλός κόσμος λέει “ευτυχώς που υπάρχουν και οι δικαστές”».
Ο Μπερλουσκόνι
Δεν συμφωνεί όμως με την αίσθηση αυτή ο πρωθυπουργός Σίλβιο Μπερλουσκόνι, που
έχει παλιούς λογαριασμούς με τους δικαστές. «Είναι καλύτερα να κυκλοφορούν
μερικοί απατεώνες ή ακόμη κι ένας δολοφόνος, παρά να αισθανόμαστε όμηροι ενός
Μπιγκ Μπράδερ που μας παρακολουθεί και μας εκβιάζει», δήλωσε σε συνέντευξή του
στην εφημερίδα «Στάμπα».
Οι ηγέτες της αντιπολίτευσης υποστηρίζουν ότι το μεγάλο πολιτικό πρόβλημα της
Ιταλίας είναι ο ίδιος ο Μπερλουσκόνι, που δεν έλυσε ποτέ τη σύγκρουση ανάμεσα
στον δημόσιο ρόλο του και τα επιχειρηματικά του συμφέροντα. «Ο πραγματικός ιός
είναι αυτή η σύγκρουση συμφερόντων», λέει ο Παρίζι. «Πρέπει να εξασφαλίσουμε
ότι δεν θα μολυνθούμε όλοι από αυτόν τον ιό».














