Tο πετρέλαιο … έπνιξε την Aφρική

Πολλοί αθλητές αλλάζουν εθνικότητα τα τελευταία χρόνια σε όλα τα σπορ για
διάφορους λόγους, αλλά εκεί που το δράμα παραμένει μεγάλο είναι στις
μετακινήσεις κορυφαίων ταλέντων της Κένυας, της Αιθιοπίας και του Μαρόκου σε
αραβικά κρατίδια προς αναζήτηση, προφανώς, μιας καλύτερης ζωής χάρη στα
πετροδολάρια.

Σ’ αυτό το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα γίναμε μάρτυρες μέχρι στιγμής δύο μικρών
«εμφυλίων» σε κορυφαίο επίπεδο συναγωνισμού, ανάμεσα σε Κενυάτες στα 3.000μ.
στιπλ και ανάμεσα σε Μαροκινούς στα 1.500μ.

Και στις δύο περιπτώσεις νικητές αναδείχθηκαν οι αθλητές που επέλεξαν άλλη
χώρα από εκείνη στην οποία γεννήθηκαν και μεγάλωσαν, για να της χαρίσουν
επιτυχίες.

Στα 3.000μ. στιπλ, η Κένυα με τη φοβερή παράδοση στο αγώνισμα δεν έχει
μπορέσει την τελευταία τριετία να βρει πρωταθλητές – νικητές του επιπέδου τού
Σαρί Σαΐντ Σαχίν, τον οποίο πάντως εκδικήθηκε, μη δίνοντας η Ολυμπιακή
Επιτροπή της αφρικανικής χώρας την άδεια συμμετοχής στους Ολυμπιακούς Αγώνες
της Αθήνας. Ο Σαχίν (πρώην Στίβεν Τσερόνο) όμως, τερματίζοντας νικητής και
χωρίς να ανταλλάξει ούτε βλέμμα με τους πρώην συμπατριώτες του Εζεκιέλ Κεμπόι
και Μπρίμιν Κιπρούτο έκανε τον γύρο του θριάμβου, ανεμίζοντας τη σημαία του
Κατάρ.

Στα 1.500μ. ο φανατισμός που έχει καλλιεργηθεί στο Μαρόκο «τράβηξε» τον
πιστό στη γενέτειρά του Αντίλ Καούτς, ο οποίος κυνήγησε με πάθος τον «αρνητή»
της Ρασίντ Ραμζί (δεν άλλαξε πάντως όνομα, αφού μετακινήθηκε από αραβική σε
αραβική χώρα…) που έτρεχε με τη φανέλα του Μπαχρέιν. Έτσι, ο Καούτς
κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο.

Ο ΠΡΩΤΟΣ ΔΙΔΑΞΑΣ

Την αρχή είχε κάνει ο περίφημος Κενυάτης Ουίλσον Κίπκετερ, που λόγω έρωτος
προτίμησε την υπηκοότητα της Δανίας, αλλά το φαινόμενο παίρνει όλο και
μεγαλύτερες διαστάσεις και σήμερα υπάρχουν πολλά ταλέντα των μεγάλων «σχολών»
της Αφρικής που έχουν προτιμήσει την οικονομική αποκατάσταση κυρίως του Κατάρ
και του Μπαχρέιν. Μια 20χρονη αθλήτρια από την Αιθιοπία, η Ζενεμπέχ Τόλα (έχει
πλέον το όνομα Μαριάμ Γιουσούφ Τζαμάλ), που πρωταγωνιστεί ήδη στα 1.500μ. με
τη σημαία του Μπαχρέιν, εξηγεί γιατί απάντησε θετικά στην πρόταση του 700.000
κατοίκων κρατιδίου του Κόλπου: «Αρχικά πήγα στην Ελβετία, αλλά για να πάρεις
την υπηκοότητα της χώρας χρειάζεσαι διαμονή 12 ετών. Στο Μπαχρέιν είναι
αρκετές μερικές ώρες και λίγη καλή θέληση».

Καταλαβαίνει κανείς τι θα γίνει αν απλοποιηθεί η διαδικασία συμμετοχής των
αθλητών που αλλάζουν χώρα, παρά τη θέληση της γενέτειράς τους, και σε
Ολυμπιακούς Αγώνες…